Vrijdag 5 december

Thuishonk

Het is vrijdag, de week is weer voorbij. Zoals bijna gewoonlijk ben ik weer vrij van school, wat een luxe! Graag wil ik weer wat verder van huis gaan vissen. Lekker het grote water trotseren met de bellyboat of zo. Het zijn andere verplichtingen deze morgen die mij thuis houden. Geen ramp! Mijn vriendin is jarig komend weekend, dus dat vergt natuurlijk enige voorbereidingen. Toen deze geslaagd waren moest ik nog even naar de kapper. Eenmaal kort gewiekt keek ik op mijn uurwerk. Bijna 15:00 uur alweer. Ik kan thuis blijven, maar ik kan ook nog heel even langs het kanaal gaan gooien hier. Het laatste wordt uitgekozen, actie!

Als ik even nadenk realiseer ik mij dat het alweer veel te lang is geleden dat ik gescoord heb op het thuishonk. Schitterende visdagen heb ik langs het kanaal hier meegemaakt. Alleen, na school of in de weekenden. Met vismaten hele dagen struinen op jacht naar de stekelridders. En toen kwam de interesse in het grotere water. De horizonverbreding, het kanaal kreeg nauwelijks aandacht meer en dat is best jammer. Schitterend water, maar wat als de vangsten ineens tegenvallen. Ja, dan blijf je weg natuurlijk. Zijn de vangsten wel terug gelopen? Misschien steek ik er wel gewoon te weinig tijd in, of ben ik verwend en niet meer tevreden met wat kleinere aantallen of formaten? Het zal allemaal wel meespelen. Hoe dan ook, ik ben weer blij als ik mij langs het kanaal bevind. Een tasje vol kunstaas en twee hengels sleep ik mee, natuurlijk blijft ook het gebruik van de camera niet uit. Ik schiet gelijk een plaatje.

Eens kijken of dit werkt!

Het zal een goede twee weken geleden zijn dat ik iets las op de site van Peter de Kock over het dropshot systeem van het Amerikaanse merk Mojo. Je moet denken aan een soort bungee voor je dropshot lood. Eigenlijk gewoon een elastiekje aan het uiteinde van de lijn en het lood. Als doel een nog natuurlijkere actie van je kunstaas, eens proberen! Het is nochtans alweer even geleden dat ik met de dropshot gevist heb. Vooralsnog heb ik er nog geen goede resultaten mee geboekt. Spijtig, maar ik blijf het proberen!
Ik bevind mij bovenop een hoge kademuur grenzend aan diep water. Een groot bereik hier, doorgaans ook aardig wat vis. Kleinere snoekbaars vooral, maar wel kans op hele mooie baarzen. Vandaag blijft het helaas stil. Ik schuif weer een stukje door.
Mijn verwachting is dat ik beter een groot stuk verder kan rijden, in plaats van kleine stapjes. Een kleine zijarm van het kanaal wordt opgezocht. Met de bellyboat heb ik hier twee jaar geleden wel eens leuk gevangen, ook vanaf de kant altijd leuk gevangen hier. Echter was het toch alweer een hele tijd geleden dat ik er ben geweest, laat staan gevangen heb. Het water ziet er mooi uit. Niet te helder, maar zeker verre van troebel. Binnenvaart hier en daar, hier moet baars liggen! De dropshothengel heb ik nog steeds in de hand, krijg er steeds beter gevoel in. Ondanks het geloof in de methode moet ik nog even wachten op eventuele vangsten.

Normaliter moet er toch een visje te vangen zijn!

De duisternis doet snel haar intrede. Wat baal ik er soms toch van dat de dagen zo kort zijn. Zeker op zo'n dag als je halverwege pas invalt. Ondanks deze woorden vind ik het aan de andere kant wel weer een voordeel. Je kunt je lekker aankleden, niet al te vroeg op en klaar met etenstijd. Vandaag stel ik dat eten het liefst zo lang mogelijk uit, want ik wil nog een visje vangen. Een mooie snoekbaars of een vette baars, of gewoon een lekkere aanbeet, mij allemaal prima! Ik rij weer een stukje verder.
Het zijkanaal is hier alweer voorbij. Een groot breed stuk van het kanaal staat tegenover mij. De kade is weer stijl met hier en daar een mooie dukdalf kort tegen de kant. Ook hier weer binnenvaartschepen en duwbakken die nog niet voorzien zijn van een lading. Misschien wel een lading baars hieronder, ik zou het snel te weten komen. Nadat ik de hele kade afgevist heb ben ik nog niet veel verder dan een kleine twijfelachtige aanbeet. De worp erna zat ik muurvast en verspeelde ik de shad. Zuur, maar het is niet anders.

De kade

Inmiddels heb ik de dropshotlat vervangen voor een langere shadstok van Fox. Met de Special Shad series kom ik toch een stukje verder met mijn kunstaas. Snel word ik weer geconfronteerd met het heersende talud. Onvoorspelbaar en dus erg hardnekkig. Kort achter elkaar zijn er weer twee shads die het loodje leggen. Ik blijf gooien want ik weet dat het hier gewoon moet kunnen. Net als op de overige stekken trouwens, maar verder dan deze stek wil ik niet verkassen. Mijn geduld wordt uiteindelijk beloond met een mooie klap in de verte. Heel hard was hij niet, maar genoeg om lekker de haak te kunnen zetten. Een kleine stekelrakker komt met het groenwortelachtige kleurige Fin-S bovenzetten. Mooi op het staartdregje. Uit de losse pols maak ik vrolijk een foto. Eindelijk een vangst, er liggen er vast nog meer.

Gescoord op het thuishonk

Prima baarsverleiders op wat groter water

Alsof de goden één baarsvangst vandaag voldoende vinden voor mij blijven aanbeten verder uit. Er wordt nog een shad opgeëist en vervolgens wordt het goed donker. De lucht van een restaurant verderop wekt mijn maag. Ik ga weer lekker naar huis. De volgende keer hoop ik weer meer succes te hebben!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven