De wekker ging weer vroeg, heel vroeg. Gert-Jan en ik wilden in het donker beginnen en zo misschien kans maken op wat snoekbaarzen die misschien al aan het jagen zijn. Zoals gewoonlijk staat hij al een paar minuten op de parking als ik naar buiten stap. Heerlijk als mensen op tijd zijn!
Na een goed anderhalf uur rijden komen we op de stek aan waar we willen beginnen. Koud, geen vorst, maar goed aankleden is weer een vereiste. Een bak koffie gaat er wel weer in deze morgen.
We vissen gewoon lekker vanaf de kant. Weer eventjes geleden. Voorgaande dagen heb ik wel gevist, maar vanuit de bellyboat met respectievelijk Peter Vroeginedeweij en Sanne Ploegaert. Leuke dagen gehad met weer enkele fraaie vangsten. Sanne viste gisteren samen met Bard en ook vandaag gaat hij weer op pad met hem. We zoeken ze nog even op, voor de gezelligheid, maar ook om nog iets op te halen wat ik laatst vergeten was in zijn auto.
De motivatie is in overmaat aanwezig bij Gert-Jan, hij begint gelijk fanatiek te vissen. Ik tuig nog even rustig mijn hengel op die nog niet gereed was. De haven waar we ons in bevinden lijkt helemaal leeg te zijn. Balen, want het rook echt wel naar een paar vangsten. We proberen nog even aan de havenmonding, maar ook daar vinden we niets meer dan enkel wat stenen. Ondertussen is het licht geworden, we verkassen naar een andere stek.
Hier vinden we ze niet Gert-Jan
De voormalige woonplaats van Gert-Jan zoeken we op. Hij wist er nog wel een leuk haventje te liggen waar hij als kleine jongen zijn eerste rovers heeft gevangen. Ik was er nog niet eerder geweest. Op de kaart altijd wel zien liggen, maar verder nooit aandacht aan besteedt. Zoveel water in ons Nederland! Het haventje ziet er leuk uit, alleen is het onwijs ondiep en ook de kleur van het water staat ons niet aan. Eveneens de afwezigheid van duikeendjes en dergelijke doet ons niet veel goeds. Als we na een half uur gooien niks gezien hebben besluiten we om weer verder te gaan.
Meteen vertrekken bij geen resultaat na een half uur vissen klinkt misschien wat ongeduldig. Zo zou je het kunnen zien, maar als er in havens gevist wordt zoeken we naar grotere massa's vis. Het liefst pakken we plekken waar veel witvis ligt, met de roofvis daar omheen. De productiviteit is hier meestal een stuk groter. Het probleem is alleen dat het niet altijd even gemakkelijk is om deze plekken te vinden en dat het vooral jaarlijks enorm veel kan verschillen. Vissen blijft onvoorspelbaar en dat houdt het leuk, we blijven puzzelen.
We hadden reeds afgesproken dat we na deze stek Bard en Sanne op gingen zoeken. Zij zijn nu bezig in de haven waar Sanne en ik laatst ook al gevist hadden. Hier zijn ook mogelijkheden vanaf de kant, dus dat laten we natuurlijk niet aan ons voorbij gaan.
Eenmaal daar aangekomen worden we vrij snel gecontroleerd door de plaatselijke politie. Gelijk komt Gert-Jan er achter dat zijn papieren nog in zijn studieplaats Groningen liggen. Het is even spannend, maar als ik mijn papieren toon weten de agenten het goed gemaakt. Met de vispas en de vergunningen die in het mapje zitten komen ze tot de conclusie dat ik met twee hengels mag vissen. Met z'n twee waren we in totaal met twee hengels aan het vissen, ieder één, geen problemen. De agenten wensen ons een goede vangst, we halen opgelucht adem.
Zo op het eerste gezicht zien we geen bellyboaten met Sanne en Bard er in. We vissen daarom eerst de plek af voordat we verder zoeken. Het is Gert-Jan die de eerste stekelridder mag vangen. Geen baars zoals verwacht, maar een mooie snoekbaars. Het is alweer een hele poos geleden dat Gert-Jan een vis mocht vangen, de blijdschap was dus groot. Ik geniet mee en schiet enkele plaatjes.
Meer hoeft het eigenlijk niet te zijn vanaf de kant, prachtvangst!
De Mann's shadjes mogen we niet vergeten
Hartstikke mooi, de eerste is binnen voor vandaag. De hier opvolgende vangst laat helaas nog even op zich wachten. Wel vinden we een plekje waar veel witvis ligt, de roofvis zal er ongetwijfeld zijn hier, maar we weten geen aanbeet te forceren. Als het even stil is besluiten we Sanne en Bard op te zoeken. Ik bel even en kom te weten waar ze zijn. Ze voelen wel wat voor een korte pauze. Het water is natuurlijk nog steeds ijs en ijskoud, groot gelijk om even terug op temperatuur te komen. We schudden ze de hand en praten kort even bij. Sanne haalt mijn spullen even uit zijn auto, ook weer geregeld. We melden de vangst van Gert-Jan. We zijn niet de enige met vis. Bard heeft werpend de Fin-S twee snoekbaarzen kunnen vangen en Sanne heeft een fraaie snoek kunnen verleiden met zijn oranje Salt-Shaker. Super! We drinken even een bakkie koffie en gaan daarna weer verder met vissen. We wensen de mannen nog veel visvangst toe net zoals dat andersom gebeurt.
Gert-Jan en ik steken terug naar de plek waar we de snoekbaars gevangen hadden. We zetten onze zinnen op het stuk en kammen de boel vanaf daar verder uit. Helaas lijkt de bak water waarlangs we ons nu bevinden vangstloos te zijn. Spijtig, maar er valt verder weinig aan te doen. We wandelen weer een stuk verder en belanden in een haventje. Altijd maar weer de vraag of we welkom zijn, het hek staat in ieder geval open. Het peuteren laten we voor wat het is. Passief hebben we nog niks kunnen vangen. De dagen eerder deze week waren op dat vlak ook niet echt productief. De werpende visserij moest het hier worden. Het duurt lang, maar eindelijk gebeurt er iets. In mijn ooghoeken zie ik in de verte tegen de kademuur beweging in het water. Een fuut op ondiep water dacht ik eerst, maar zie later dat het toch vis is. Een jagend snoekje of een schooltje baarzen. Ik loop er naar toe en begin te gooien. Inmiddels is de beweging alweer weg, maar misschien ligt de vis nog scherp. Gelijk bij de eerste worp kom ik er achter dat het inderdaad om enkele baarzen ging. Een groepje van vier volgt mijn shad in het heldere ondiepe water en slaat dan vervolgens doe. Eerst een paar keer mis en dan voel ik de echte aanbeet. Hangen! Gert-Jan wordt gelijk met een seintje ingelicht. Even later mag ik op de foto met mijn vangst, een mooie baars!
Die is binnen!
De haven was vooralsnog helemaal stil, maar ineens is daar dan die ommekeer. Als Gert-Jan terugloopt naar zijn hengel en zijn shadje ingooit is het ook raak. De lichte hengel waar hij mee vist staat goed krom. Ik loop er snel naar toe. Aan de beweging van de vis kunnen we zien op de hengel dat het weer om een snoekbaars gaat. Als zijn vangst in het oppervlak ligt zien we de kleuren. Prachtig goud getint en puntgaaf. Gert-Jan is hier dondersblij mee, snel op de foto. Ik ga lang gestrekt op de steiger en vertegenwoordig snel wat releaseplaatjes. Prachtvis!
Gert-Jan in zijn nopjes
Prachtige vangst
Zijn vrijheid nabij
Om de serie vangsten nog maar even verder door weten Gert-Jan en ik beide nog een mooie baars te vangen. Beide ondiep op het zicht, een prachtig schouwspel. Na deze vangsten lijkt het schooltje baarzen verjaagd te zijn. Even zien we nog een glimp van een baars, maar die vluchtte weg voor ons. We duiken verder de haven in, hier eerst nog twee plaatjes.
Veel plezier aan baarzen van ruim 30 cm
Zowel op groot als op kleiner aas ...
De klok tikt zoals gewoonlijk weer verder, altijd veel te snel, zeker als je aan het vissen bent. Vandaag zou de klok nog wel eens een doorn in het oog kunnen zijn. Het is vanavond kerstavond en er wordt geacht dat ik op tijd thuis ben. Geen probleem verder natuurlijk, ik zie een lekkere maaltijd ook wel zitten onder het genot van familiaire gezelligheid en een lekker drankje. Maar wat als je net op een berg met hele grote vissen stuit? De kans is aanwezig, maar vooralsnog moeten we het de rest van de middag doen met de baarzen die we toevallig zagen jagen en de snoekbaarzen van Gert-Jan.
Bard en Sanne komen voorbij gedobberd. Er worden wat plaatjes geschoten en de vangsten worden weer doorgesproken. Sanne heeft nog een snoekje en een mooie baars weten te vangen. Zo sprokkelen we samen toch een mooi aantal vissen bij elkaar. Het hoeft niet altijd veel te zijn om te kunnen genieten van je visdag. Toch ben ik tijdens het vissen vanaf de kant toch geneigd om sneller ter verkassen. Gert-Jan is ook voor. Ik weet nog wel een leuke plek. We wensen Bard en Sanne verder een goede vangst en verlaten de haven.
Tussen de bootjes
Blijft een leuke; de fotograaf gefotografeerd
Gert-Jan stuurt de auto in de richting waar ik hem graag hebben wil. Ik vertel over een stek waar ik ooit eens te water ben gegaan met de bellyboat. Vangstloos toen, maar ik ben later een keer terug gegaan met Sanne. Die dag wisten we wel enkele leuke vangsten op te doen vanaf de kant. Het is nu een soortgelijke dag. Overal is bijna wel een visje te vangen, maar je moet er hard voor werken. Veel gooien en soms ook de keuze maken om gewoon verder te rijden naar een andere stek. Een spuigemaal is onze volgende stek. Het staat er helemaal stil, maar bij hoge waterstanden moet dit een wilde stek zijn. Alle redenen om gewoon te proberen met een shadje. De bodem voelt niet heel hard, maar er is duidelijk een uitgesleten patroon aanwezig onder water. Snoekbaars, baars en snoek zal hier ongetwijfeld rondhuizen. Ik vis met een klein slugje van Bennie Muizelaar, super leuke shadjes waar echt heel veel actie in is te krijgen. Als ik een keiharde ram krijg onder de kant ben ik ervan overtuigd een mooie baars gehaakt te hebben. Vrij snel kom ik er achter dat ik er naast zit, de vis maakt een te snelle run en verkeerd even later tegenspartelend in het wateroppervlak. Een leuk snoekje kan even later geland worden, ondanks de teleurstelling dat het geen baars is, ben ik toch blij met de vangst. De aanbeet was echt verrukkelijk!
Na een keiharde beuk kwam deze vis
Gert-Jan is gelijk onder de indruk van de stek. Niet direct door de snoek, maar door het samenhangend geheel hier. De stek, de uitgestrekte omgeving, de kleur van het water (heel bruin, maar toch een beetje helder) en er moet natuurlijk meer vis liggen. Hij zal er snel achter komen. Een paar worpen later staat hij met een hele kromme hengel. We verwachten weer een snoek, maar als de vis langere tijd op dieper water blijft denken we toch aan een hele nette snoekbaars. Gert-Jan vindt het allemaal best. Hij is heerlijk aan het vissen, de hele dag al. Totaal niet prestatiegericht, wat vandaag zeker ten goede komt van de vangsten. Ondertussen geeft de vis zich gewonnen en komt omhoog. We staan beiden versteld van de vis die boven komt. Echt een bakbeest van een baars. Ik spurt naar de kant waar ik bij het water kan. Gert-Jan dirigeert de baars er netjes naartoe. We speculeren over een nieuw persoonlijk record baars, dat zou helemaal mooi zijn! Als ik de baars heb geland overhandig ik snel de vangst.
Richting de 50 cm!
Een rover met geschiedenis
Gert-Jan is koning te rijk, dit is weer een record. De laatste keer dat hij ging vissen op baars was deze zomer. Toen ving hij er eentje van 46 cm, deze is mogelijk nog groter. Net geen 48 cm, maar zeker ook geen 47 cm, het maakt verder niet heel veel uit, maar we houden het op 47,5 cm.
Een topvangst die hij zeker op karakter heeft weten te verschalken. Wederom op de Mann's shad. Het blijven vangers, al pak ik er de laatste tijd bijna niet meer naar. Er is zoveel ander leuk kunstaas. Misschien dat ik ze toch maar weer eens moet meepakken als ik het water op ga. Enkele jaren geleden viste ik bijna met niks anders, evenals met de kleinere Salt Shakers. Het zijn nu bijna allemaal slugs geworden. Zo zie je maar, je blijft je altijd ontwikkelen, ook in de visserij.
Deze vangst ruikt natuurlijk naar meer. Tot onze verveling worden we alleen vrijwel direct na het terugzetten van de baars weggestuurd bij de spuisluis. We maken er geen probleem van en proberen het verderop gewoon weer. Alleen blijven onze ogen gericht op de sluis.
We weten nergens meer een visje te vangen. Als we naar de tijd kijken zien we dat het er ook op zit, ik moet naar huis voor de kerstavondaangelegenheid. Jammer, maar het zij zo. De volgende keer trekken we er een hele dag voor uit. Ik hoop alleen niet dat het weer volgende winter wordt dat we vissen. Deze zomer vinden we wel weer een gezamenlijke sessie langs het kanaal bij ons thuis. Tof dat Gert-Jan vandaag een paar mooie snoekbaarzen heeft weten te vangen en natuurlijk de kneiterbaars, zijn nieuwe persoonlijk record. De baarzen die ik heb mogen vangen waren ook erg spectaculair. Mooi op het zicht, zo zou het vaker moeten zijn. Ik bedank Gert-Jan voor de gezellige dag en vertel hem dat hij het dit seizoen gewoon nog maar eens in Groningen moet proberen. Daar moeten ze ook zwemmen, die grote baarzen!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
