Maandag 22 december

Alle drie!

De kortste dag van het jaar is alweer geweest, de winter doet nu officieel haar intrede. De dagen gaan gelukkig wel weer wat lengen. Het is kerstvakantie nu, dat betekend twee weken lang geen school en dus tijd voor andere dingen. Ik heb het helaas wel druk met opdrachten die nog afgerond dienen te worden, maar ik wil graag de tijd nemen om ook lekker te kunnen relaxen en een paar dagen goed te kunnen vissen. Zaterdag beleefde ik er één van, vandaag opnieuw een dag op het water!

Vandaag vis ik met Sanne Ploegaert. Het is inmiddels alweer even geleden dat we weer op pad zijn geweest, dus zochten we elkaar op. In eerste instantie moest ik vandaag naar de tandarts, maar omdat ik op geen enkele andere dag aansluiting kon maken bij Sanne besloot ik mijn afspraak te verzetten. Dat lukt gelukkig zonder problemen. Voor Sanne een lichtpuntje, want dan hoeft hij er niet alleen op uit. Ook hij heeft nu kerstvakantie en wilt het er goed van nemen. Dinsdag en woensdag vist hij samen met Bard, zondoende wilde hij de maandag gebruiken om eens te kijken waar hij die dagen het beste zou kunnen gaan vissen. Ikzelf had afgelopen zaterdag natuurlijk wat mooie vissen mogen vangen. De vissen werden niet erg gemakkelijk gevangen, maar het was mogelijk! Vandaag kiezen we voor hetzelfde recept. Sanne rijdt ons in alle vroegte naar de stek.

Bij aankomst staat er een horde kantvissers geïnteresseerd te kijken. Wat gaan die jongens nu doen met die opblaasstoelen? Voor menig visser is het principe bellyboaten nog onbekend, ondanks dat het toch steeds vaker gedaan wordt. Hoe dan ook, we mogen niet ontkennen dat het een merkwaardige verschijning blijft. Zeker in deze tijd van het jaar is het zeker iets waar mensen best hun vraagtekens bij mogen hebben. Ik hoor het hier thuis dan toch in ieder geval. Wij trekken ons weinig aan van het koude water. Lekker bikkelen, goed aankleden en dan is het best te doen. Onder toeziend oog van de kantvissers gaan Sanne en ik te water. De eerste meters worden we dan ook nauwlettend gevolgd. Volgens mij vingen de mannen niks. Voorbijgangers kijken allemaal na, een enkeling vraagt wat we aan het doen zijn. Ik kan er wel om lachen.

Onderweg vertel ik Sanne wat zaken van afgelopen zaterdag. Zo mocht ik die dag al vrij snel de eerste vissen vangen. Iets wat vandaag helaas uitbleef. We vissen geconcentreerd alles af met shads. Verticaal en werpend, zowel traag en snel. Beide krijgen we een mooie aanbeet verticaal. Snoekbaars waarschijnlijk. Op de plekken waar we de aanbeten kregen bleef het stil. Uiteindelijk is het een stukje verderop Sanne die werpend een schitterende aanbeet krijgt. Hij gooide zijn shadje bijna op de stenen en gelijk komt die aanbeet. Die vis moet enorm op scherp gelegen hebben.

Een mooie dril kon beginnen!

We weten de eerste minuut nog niet wat het is. Een zware vis, zonder meer. Snoekbaars of snoek. Aanhoudende felle runs tonen op een gegeven moment wel aan dat we te maken hebben met een mooie snoek. Als deze eenmaal in het wateroppervlak verschenen is zien we wat voor exemplaar het is. Schitterend getekend en mooi zwaar gebouwd. De snoek heeft nog geen zin om aan boord te komen en zwemt nog een paar keer weg. De Fox Vertical Pro wordt goed belast, mooi in een hoepeltje. Zo zie je de verticaalpook graag staan. Niet veel later mag Sanne met een fraaie tachtiger poseren. Mooie vangst man!

Binnen!

Gevangen met een klein wiebelstaartje

Tevreden met zijn eerste vangst, wat een gevecht!

Deze vangst heeft flink wat leven in de brouwerij gegooid. De havenmeester was aandachtig aan het kijken hoe we te werk gingen, hij vond het allemaal wel mooi geloof ik. Enkele voorbijgangers hadden nog nooit zo´n grote vis gezien, prachtig gezicht. Het meetlint gaat er nog even langs voor de precieze lengte, 84cm. De snoek gaat er gelijk weer vandoor als hij het water aanraakt. Die had geen zin meer in een releasefoto ...

Zo´n fraaie snoek vangen vanuit de bellyboat is iets wat ik nog niet veel vaker gezien of gehad heb. Kleinere snoekvangsten al wel, maar grotere exemplaren altijd vanuit de boot of vanaf de kant. Het landen van dergelijke vissen vanuit de bellyboat is toch een hele opgave. Nu zat het kunstaas mooi in het scharnier zonder loshangende dreggen. Maar op het moment dat er haken buiten de snoekenbek hangen wordt het toch al gauw riskant als ze beginnen te kopschudden bij de bellyboat. Ze hebben echt veel meer power dan een baars of snoekbaars, dus ik zie het nog wel eens gebeuren dat er een dreg dwars door een blaas heen wordt gejast. Vooralsnog niet aan de orde, we drijven nog.

We vissen rustig door op de stek. Het weer is echt zalig. Een stukje zachter dan afgelopen zaterdag nog en de aanhoudende miezer van toen is helemaal niet aanwezig. Gelukkig maar, wat een rotweer was dat toen. Sanne manoeuvreert zijn bellyboat langs het drijvende havenkantoor. Een mooi groot ponton waar ongetwijfeld vissen onder liggen. Al enkele malen kregen we geen aanbeet hier, maar het was nu Sanne die een aanbeet weet te forceren. Onbewust ben je toch altijd bezig met de hengel van je vismaat. Zo zag ik vanaf een afstandje hoe hij een keiharde aanbeet kreeg. "So!" Echt een spijkerharde knal, duidelijk een snoekbaars volgens Sanne. Op zijn zelfgemaakte shadje met wiebelstaartje scoort hij nu ook een mooie snoekbaars. Niet een hele grote vis, maar zeker een schitterende maatse vangst. Naast snoek nu ook stekels, dit begint er op te lijken!

Sanne's shadje en bijhorende vangst

Nu nog een baars en hij heeft ze al alle drie!

We bevinden ons nu aan de ingang van de jachthaven. Omdat ik hier echt totaal geen vertrouwen in heb gezien de ervaringen van afgelopen zaterdag, kiezen we ervoor om eerst een ander deel te doen. We naderen de binnenhaven die zich leent voor de wat grotere schepen en eventuele passanten. Ik wurm me tussen een kademuur en een grote zeilboot. Hier kreeg ik de vorige keer een machtig zware aanbeet. Vandaag bleef het er stil. Sanne ziet wel zijn kans om het te visualiseren.

Lekker peuteren

Een stukje verder krijg ik dan eindelijk weer actie. Tot twee keer toe kreeg ik werpend een mooie aanbeten. Echter van kleine vis denk ik, want geen van de twee wist achter een haak te blijven hangen. Ik baalde hier toch wel van, de visdag is toch alweer even bezig en ik heb nog niks mogen landen. Daar waar de vorige keer mijn vissen vandaan kwamen was het nu stil. Iets te hoge verwachtingen gecombineerd met een ietwat geforceerde visserij werken elkaar flink tegen. Snel vergeten en genieten van elke meter die je maakt. De binnenhaven is niets meer. Sanne en ik peddelen gauw weer terug naar de ingang van de jachthaven. Ondertussen ligt er al vanaf de eerste visminuut een hengel in de steun. De dag begon ik met een shadje, later heb ik even geprobeerd met een visje, maar nu hangt er weer een shadje aan. Een slanke matgele slug wel te verstaan. De vorige keer een topaasje, vandaag moest hij zich nog gaan bewijzen. Even versnel ik met de bellyboat. Het shadje aan de steunhengel versneld ook. Gezien het geringe loodgewicht kun je jezelf wel voorstellen dat deze dan omhoog komt. Een mooi bijtmoment voor een vis die wat actiever ligt. Die aanbeet kwam dan ook en hard. Ik weet niet hoe snel ik de steunhengel moet grijpen. Mooi gewicht voel ik en hij schud lekker. Dat moet een mooie baars zijn. Als de baars in het oppervlak komt zie ik dat het een mooie veertiger is. Het geluk is echter van korte duur. De shad schiet uit de bek, "nee!" Sanne ziet dat ik baal en hij stemt er mee in, balen man!

We peddelen weer verder. Vissen de ingang verder af en smeden een plan voor de jachthaven. Het linker deel had ik de vorige keer niet afgevist, dus die pakken we nu mee. Al heel snel krijgt Sanne een loeiharde aanbeet. Ondiep langs het riet. Zwaar gewicht, de hengel staat weer in een hoepel. Spijtig genoeg schiet ook deze vis los. Dat moet weer een fraaie snoek geweest zijn denk ik. Sanne baalt en ik merk dat ik nog steeds baal van die baars die er vandoor ging. Een taaie visserij vandaag en als de weinige vissen die willen bijten er dan ook nog eens vandoor gaan. Moeilijk vrede mee te nemen soms. Ik drink een slok thee en eet even wat. Leg mezelf vervolgens in een bak van de jachthaven en gooi alles op het gemakje uit. Wham! Mijn Slug-Go wordt kort tegen het riet al gepakt. De snelle verplaatsing van de vis geeft voor mij al aan dat het een snoek is. Ik ben even stil en wil eerst de vis in het vizier hebben eer ik Sanne roep. Hij heeft het al gezien en komt een paar mooie plaatjes maken. Ik kan mijn eerste vis landen. Oef, hier ben ik blij mee! Geen stekels, maar wel een mooie dikke snoek. Net als die van Sanne in topconditie, schitterende vangsten vanuit de bellyboat.

Mijn eerste op de Slug-Go vandaag

Dikke snoek

Natuurlijk net als alle andere vissen weer netjes terug

Sanne ving vanmorgen de eerste snoek. Lost er net eentje en ik mag er één vangen. Ik denk dat we mogen stellen dat de snoek los is. Even richten we ons hier op en kammen de rietkant verder uit. Als dit niks meer oplevert knallen we verder de jachthaven in. Hoge verwachtingen zijn er niet, maar misschien lopen we tegen die ene kneiter van een baars aan!

Tussen de boten tegen de steigerpalen, dat moet kunnen slagen!

We vissen alles uit, maar lopen tegen niets aan. We zetten ons geld op de achterzijde van de haven. Hier hebben we in het verleden altijd wel mooie baarzen kunnen vangen. Zaterdag ving ik alleen een klein snoekje, maar we wilden er toch graag even gaan kijken. Sanne gaat voorop, ik volg. Als enige krijgt Sanne een aanbeet. Een hele harde, net als alle andere aanbeten eigenlijk. Het kan van alles zijn dus. Wat het is geweest zullen we nooit te weten komen. De vis miste de haak. Teleurgesteld in de haven druipen we af terug naar de ingang. Hier concluderen we dat het hier gedaan is. Het geluk is dat er niet heel ver van hier een nieuwe jachthaven op ons ligt te wachten. Wie weet boeken we hier meer succes!?

Onderweg naar de andere haven nemen we mooi de tijd om even lekker op te warmen. Koffie, thee, lekkere koeken, brood en oliebollen. Sanitaire stop niet te vergeten en natuurlijk bijkletsen over de afgelopen morgen en de stek die komen gaat. We hebben er goede moed in. Vorig jaar wisten we hier eigenlijk altijd wel actie te hebben. Snoek, snoekbaars en ook mooie grote baarzen. We gaan het allemaal zien de komende uurtjes.

Sanne kiest zijn wapens

We kunnen hier gemakkelijk in het water. Een flauwe verharde trailerhelling, kan bijna niet beter. Sanne vliegt gelijk naar een kademuur, terwijl we ik mij meer richt op de steigers met aangrenzende palen. Ondertussen genieten we van het zonnetje en zien we hoe er een ijsvogeltje te werk gaat. Met de camera kan ik hem mooi in beeld krijgen als hij op de kademuur gaat zitten. Samen met de jongen zilvermeeuw die op één poot staat een leuk geheel.

Meeuw en ijsvogel

Dergelijke waarnemingen tijdens een visdag helpen altijd veel vind ik. De beleving op het water tijdens taaie dagen is al een stuk anders als je oog hebt voor de natuur. Het wegdromen hier gaat dan niet geheel goed samen met het geconcentreerd vissen, maar ach, we praten natuurlijk wel over seconden die goud waard zijn.
De steigerpalen bij mij en de damwand bij Sanne wordt helemaal niks. Er is geen leven te bekennen, enkel boven het water in de vorm van gevogelte. Snel weer verder trappelen met de drijvende stoel. Een fraaie steenstort naderen we nu. Dikke baarzen heb we hier al kunnen vangen en ook een snoekje. Snoekbaars ligt meer tussen de steigers hier. Als ze hun bek open doen altijd wel goed te vangen. Vandaag even niet, maar ze moeten er liggen! Zo'n mooie diepe haven. Ik blijf proberen, terwijl Sanne het ondieper zoekt. Sanne krijgt telefoon van Bard, vast over morgen. Ik ben ondertussen gaan gooien naar de steenstort. Keiharde bodem en een keiharde aanbeet die volgt! Ik sta versteld van de kracht en de power die de vis heeft. Dit moet weer een snoek zijn. Sanne maakt het belletje snel af en komt mij vervolgens assisteren terwijl hij wat foto's maakt. Als de snoek aardig uitgevochten is komt het moment dat hij geland moet worden. Dit zorgt voor wat spannende momenten. Ik heb nog twee hengels op schoot liggen die bijna verstrikt raken in de lijn waar ik de snoek aan heb. Sanne pakt ze over, dan heb ik de ruimte. De eerstvolgende landingspoging daarna lukt, maar de levendigheid van de snoek zorgt er weer voor dat ik de controle over de snoek verlies. "Onhandige baarsvisser", denk ik! De lijn zit gedraaid rond de top, gelukkig houdt de lijn en de hengel een snelle run van de snoek. Als ik de lijn weer goed heb kunnen leggen wordt de snoek verder uitgedrild en kan hij daarna succesvol geland worden. Wat een snoekgeweld, voor de derde maal deze dag. Dit is echter de grootste, het meetlint geeft een lengte van 92cm aan. Een prachtige vangst in de haven!

Knokken

De Ranger van Fox zat helemaal achterin

Blij met deze mooie snoek

Het Ranger shadje heeft het tandengeweld overleefd

Wat een gedoe om zo'n snoek nog aan boord te kunnen krijgen zeg. Even laat ik mijn gedachten gaan en denk ik aan de metersnoeken die wel eens gevangen worden vanuit de bellyboat. Dat moet nog vele malen lastiger zijn. Ik sta er verder niet heel veel langer bij stil. Weer een vangst erbij en wel een hele mooie snoek! We vissen snel verder. De zon is ondertussen al aardig aan het zakken. Het is bovendien ook alweer een stuk kouder geworden. Blij dat ik me goed heb aangekleed! We gooien nu beide naar de steenstort met shads. Sanne gaat voor een oranje Salt Shaker. Altijd goede shad, dat blijkt maar weer. Tot twee keer doe weet hij uit de steenstort een veertiger baars te trekken. De eerste is de grootste, een waar bakbeest van 43cm. Echt een havengigant die nog eens een goed potje knokte. De tweede baars was een slagje kleiner, maar zeker niet minder mooi. Geen schubje verkeert! Hier de foto's van zijn baarzen.

De landing nabij

Rover nummer drie voor Sanne

Tevens ook de derde soort voor hem vandaag

Vanouds weer zwemmen, op naar groter!

Gevangen!

Op de oranje Salt Shaker

Geen schubje verkeert

Deze vangsten van Sanne geven veel goede moed voor het laatste uur van de dag. Twee prachtige baarzen in een kort tijdsbestek, dat lonkt naar meer. Toch lijkt het er op dat we de enigste twee baarzen uit de hele haven gevangen hebben. Dat is natuurlijk niet zo, maar er is geen enkele stekelige rakker meer die zijn bek open doet. We gooien en gooien, maar moeten ons erbij neerleggen. De haven gaat verder geen vis meer opleveren. We moeten er uit, het wordt snel donker nu, de visdag is voorbij.

We hebben hard moeten werken vandaag!

Onderweg naar de plek waar we uit het water gaan komen we nog enkele fraaie taluds tegen. Hier en daar ook nog wat mooie signalen van vis, dus we proberen het nog even. Ondertussen is er een grote cruiseboot aangelegd op de plek waar we er zo ongeveer uit willen. Vanaf een afstandje lijkt het er op dat het niet gaat lukken daar, maar het valt mee. Een knik in de kade zorgt evoor dat de plek vrij is, hartstikke mooi. Zoals we vanmorgen onder toeziend oog te water gingen komen we er nu weer onder toeziend oog uit. Enkele toeschouwers kijken hun ogen uit als we met de opblaasstoelen op onze rug uit het water komen lopen. Het blijft mooi.

Sanne en ik tuigen op een donkere parking alles verder op het gemakje af en reizen daarna weer af naar het zuiden van ons land. We mogen terug kijken op een mooie visdag. Het ging niet heel gemakkelijk, maar uiteindelijk hebben we toch een serie mooie vissen bijeen kunnen sprokkelen waar we lekker over na kunnen praten. Sanne had alle drie de rovers te pakken vandaag, altijd een leuk gegeven. Twee veertiger baarzen ook natuurlijk, het blijven erg karakteristieke vangsten voor zo'n dag. Zelf mocht ik twee fraaie snoeken vangen. Ik ben er niet gauw tevreden mee, maar vooral die laatste snoekvangst heeft voor mij alles goed gemaakt. Sanne gaat morgen weer terug met Bard. Woensdag vis ik samen met Gert-Jan Tollenaar vanaf de kant. Ik ben benieuwd wat dat allemaal gaat brengen. Tot de volgende ronde!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven