Donderdag 7 augustus
Ontlading
Het is alweer augustus, de maanden vliegen voorbij dit jaar. Inmiddels ben ik alweer paar dagen terug van vakantie als ik geconcentreerd op de site zit te surfen. Ik blader door de maand juli en zie een aantal schitterende verhalen van Bard en Volkmar. Van mijzelf echter geen spoor te bekennen. Een heerlijke vakantie met de vriendin en daarvoor nog wat schoolverplichtingen hielden mij weg van het water en de website. Geen ramp, kan gebeuren, maar ik baal wel een beetje van de leegte. Gaan we goed maken! Ik blader nog iets verder terug en kom in de maand juni terecht. Twee verhalen van mij met enkele schitterende snoekbaarzen. Opnieuw zo'n dag maken, dat is wat ik nu graag wil. Mijn vakantiewerkrooster wordt erbij gehaald. Ik zie dat 7 augustus een vrije dag staat ingepland. Dat wordt een visdag en hopelijk een goede ook! Sanne wordt opgebeld en een nieuwe visdag is een feit.
De telefoon schreeuwt ineens om aandacht. Ik ben net mijn koffie aan het opdrinken als ik zie dat Sanne een sms gestuurd heeft. "Ik wacht nog even met het inladen van de bellyboat, het is hier hard aan het onweren nu!" Bij mij thuis was het ook net begonnen, zware regenval en wind ook. Het KNMI had het van tevoren aangegeven, 's morgens buien en onweer. Vaak zitten ze er naast hier in de regio, maar vandaag dus niet. Een uurtje later dan gepland staan we aan het water. Overal buien om ons heen. Toch is er een gaatje voor een schitterende zonsopkomst.
Gemengde gevoelens bij deze ochtendglorie
Sanne en ik zoeken het hogerop en klimmen de dijk op. We hebben zo het beste zicht op de wolkenpartijen die er hangen. In het zuidwesten is het grijs en het lijkt overal te onweren. Toch komt de wind uit het noorden. Typisch, want de buien komen dichterbij via het zuidwesten. Sanne en ik vertrouwen de situatie niet en besluiten om niet het water op te gaan met de bellyboat. We zoeken een kanaal op in de buurt om daar de bui aan te kijken en alvast even een visje te vangen.
Sanne observeert
Bovenop een kademuur staan we als de eerste vissen gevangen worden. Enkele snoekbaarzen en een paar leuke baarzen. Eén van de baarzen was groter dan 30cm. Deze leverde dan ook zeker de nodige weerstand, blijft mooi! Ondertussen zien we hoe de bui steeds dichterbij komt. De wind gaat draaien, alle richtingen hebben we waargenomen. Dan valt er een stilte, de bekende stilte voor de storm. Wolkendekken schuiven langs elkaar heen en vormen indrukwekkende uitzichten. Ineens die ontlading in de lucht. Fel licht, een staart en een harde knal. Deze moet dichtbij ingeslagen zijn. We zijn eigenlijk al te lang aan het turen naar het stormgeweld. De wind trekt aan en het begint te regenen. De auto biedt hier nu de beste bescherming. We observeren nog een tijdje de storm. Ik zet nog even de filmcamera aan. Enkele bliksemflitsen weet ik te filmen, prachtig om terug te zien. Onweer is echt iets gevaarlijks, maar ik mag er graag naar kijken. Ook maat Sanne geniet. De storm blijft duren, het vooruitzicht is dan ook niet echt heel mooi. Toch blijven we er in geloven. Na regen komt zonneschijn.
Een rondje thuis wordt gedaan. Eerst halen we bij mij wat regelkleding en laarzen. Dit voor het vissen vanaf de kant als het blijft dreigen met onweer. Daarna gaan we naar Sanne. Wederom voor hetzelfde materiaal. Hier eten we nog een boterham en een heerlijke sterke bak koffie. Op het moment dat we geen regendruppels meer horen op het dakraampje, zien we tegelijkertijd een lichtere lucht. Opklaring? Ik dacht het wel, zo denkt Sanne er ook over. Bellyboaten zullen we! We vliegen naar de auto en een kwartier later dobberen we op het water. Daar gaan we.
We smeden even een plan. De kreek die we bestoken kennen enkele mooie taluds. Allen herbergen ze vissen, maar ze liggen ver uit elkaar. Voor de veiligheid, gezelligheid en gemak met foto's, moeten we bij mekaar in de buurt blijven. We besluiten om eerst een minder stijl talud te doen. Van 2 naar 4 meter en daarna heel langzaam naar de 10 meter. Rond de 3 meter wilden we onze slag slaan. Het bleef lang stil. Na een goed uur was het Sanne die ineens weerstand voelt. Geen aanbeet, maat eentje die er aan ging hangen. De vis gaat er goed vandoor. Een dikke vis! Toch niet, een brasem in de rug. Altijd weer een teleurstelling. Ik maak even een grapje over een sessie van vorig seizoen. In een stadsgracht hadden we exact hetzelfde. Stilte en dan ineens zo'n stevige dril door een gehaakte brasem. Niet altijd even goed waar te nemen, dus je suggereert al gauw dat het om een dikke snoekbaars gaat.
Een mooie dril, de vangst was helaas een teleurstelling
Ik probeer wat ondieper, wat dieper. Ook Sanne zie ik veel van diepte verwisselen. Geen baars of snoekbaars te bekennen. Blijven zoeken en vooral geconcentreerd blijven vissen. Op een dood momentje wordt ik wat speels. De shad gaat in de doos en er komt een lepeltje voor in de plaats. Ik peddel wat naar de oever om zo wat ondieper te kunnen vissen. De eerste worp naar de kant is gelijk raak. Vol verbazing voel ik hoe er een snoek op de lepel knalt. Dit had ik niet verwacht eerlijk gezegd. Ik roep naar Sanne dat het een kleintje is. Even gauw een fotootje in het water en dan mag ze snel weer terug. De eerste rover is een feit. Helaas geen stekelridder, maar deze komen wel!
Vol overgave
We werden in de gaten gehouden
Ik gooi nog een paar keer met de lepel, maar eigenlijk hoeft het al niet. Het is al mooi zo. De shad gaat er weer terug op. Eentje met een schoepstaart. De Slayer van Fox heeft nog geen aanbeet opgeleverd. Een bijna gelijke shad gaat er op. De Salt Shaker van Lunker City, eigenlijk geen verrassing meer. Dit zijn bij ons de toppers voor de werpende visserij met shads.
Het weer wordt opnieuw slechter. Onweer blijft even uit, maar er komt regen aan. We zitten al voor de helft in het water in een waterdicht pak. Scheelt al een berg. De Total Fishing regenjacks moeten de rest van het water gaan tegenhouden. We vissen inmiddels op een ander talud. Veel wispelturiger. Vol met ondiepten en steile muren naar de diepte. Lastig vissen dus en goed opletten. Hier en daar ontkomen we er niet aan om een keer vast te lopen. Alle shads die vastlopen worden gelukkig wel terug gewonnen. Als de regen zijn intrede doet worden ook de eerste vissen gevangen. Sanne vangt met het Limetreuse kleurtje een snoekbaarsje en ook ik weet mijn eerste te vangen. Beide strakke vissen waar we enorm tevreden mee waren!
Sanne met een slimme wissel
De vis waar we even op hebben moeten wachten
De camera loopt gelukkig geen waterschade op. Toch even alles goed droogmaken en weer opbergen. Druppels op de lens zijn niet altijd even handig, op zich wel sfeergevend. De druppels worden groter en groter. Ook de dichtheid lijkt toe te nemen. Van het één op het andere moment verkeren we in een wolkbreuk. We voelen het water langs onze kragen naar binnen glijden. Een bliksemflits en een donder sturen ons van het water af. Op de kant wachten we de bui af. Hij duurt alleen lang. Onze regenpakken raken verzadigd. Een berg nattigheid dus. Als het droog is lopen we eerst naar de auto om even wat op te drogen en een boterham te eten. Daarna vissen we verder. Er liggen nog enkele bakken op ons te wachten!
Al gauw biedt er zit een vis aan. Een snoekbaars, net aan de maat denk ik. Lekkere harde aanbeet, een die je zo voelt kloppen in je pols. Geweldig hoe vissen van dergelijk formaat toch zo'n harde dreun kunnen veroorzaken. Ik hou echt van deze visserij!
De zon breekt er door. Het is inmiddels al wel later op de dag aan het worden. We overleggen even wat we gaan doen met het eten. Snacken, of thuis even mee-eten. Sanne belt het thuisfront en vraagt wat daar de plannen zijn. Rond half zeven mogen we aanschuiven, dikke prima! Het is nu tegen vijven alweer. De tijd vliegt echt voorbij. Iets wat natuurlijk altijd aan de orde is met vissen.
Sanne zoekt het water dieper op nu. Hij zakt van vier naar zes meter en incasseert vervolgens een mooie aanbeet. De vis blijft niet laag en bonkt niet. Snelle slagen duiden op een snoek. Geen grote jongen, maar hij zorgde voor veel drilplezier. Volgens mij de eerste snoek voor Sanne hier, maar ik kan er naast zitten. Wederom op een shad met schoepstaart. De Ice Salt Shaker, een zilveren topper!
Mooi gehaakt!
Ook voor Sanne een snoek
We fantaseren ondertussen over een dikke snoekbaars. Een enkeling heeft zich al laten zien eerder dit seizoen. Ik heb het al mogen meemaken. Sanne heeft ze echter nog niet gezien. We hopen er op dat we er één tegen komen. Een heerlijke gedachte dat je weet dat ze er liggen. Elk moment kan het zover zijn. Het lompe gewicht onder je hengeltop. Krakend carbon en zere armen van de dril. Hopelijk gaan we het vandaag nog meemaken.
Bijna twee jaar geleden alweer zocht ik deze kreek voor het eerst op. Toen viste ik veel verticaal en met een visje en sleeploodje. Altijd veel snoek gevangen op één of andere manier. Geen enkele echt grote snoekbaars. Eentje misschien, maar dan rond de 65cm. Schitterende vissen natuurlijk, maar als je van iedere lokale visser hoort dat er grote vissen rondzwemmen, ga je toch vraagtekens bij jezelf zetten. Gelukkig werd het doorzetten al vroeg in dit seizoen beloond. De eerste giganten zijn gevangen, de rest volgt vanzelf en wie weet tot waar het meetlint nog een keer reiken gaat ...
Sanne zit vast, een paar keer trekken en vervolgens komt het mee. Het lijkt een plastic zak te zijn of een stuk stof. Toch lijkt de hengeltop niet geheel te reageren alsof er een stuk vuil aan zit. Een trage slaande beweging van de hengel zegt genoeg. Lomp gewicht en beweging aan de andere kant van de lijn. Dit moet een dikke zijn! Hoogste concentratie nu bij Sanne. Nog niet eerder heeft hij dergelijk gewicht aan de drie meter hengel van Fox gevoeld. We gaan er vanuit dat het een snoekbaars is, kan niet missen eigenlijk. Alwetend dat het een snoekbaars is, moet het wel een nieuw record zijn voor Sanne. Spannend! Na een supersterke dril kan de snoekbaars geland worden. De ontlading is groot als Sanne de vis op kan tillen. Een prachtige gouden vangst. Dik verdiend! Door weer en wind hebben we gebikkeld en vangen uiteindelijk zo'n knoepert. Uit het boekje zou je zeggen. Sanne poseert, ik doe het meetwerk en de foto's.
Koning te rijk
Gouden topper!
En natuurlijk zwemt ook deze snoekbaars weer, op naar de meter!
Het meetlint stopte bij 84cm. Een geweldige vangst, precies zo'n vis waar we voor kwamen en keihard op gehoopt hadden. Sanne was de gelukkige vanger, meer dan gegund. De Salt Shaker in het Ice kleurtje was weer verantwoordelijk voor het haken van de vis. Echt een topaasje! Ondertussen heeft Georges de Bruycker een telefoontje gepleegd. Ik had nog iets liggen wat hij op kwam halen. Zodoende hebben we even een korte pauze ingelast. Met Georges rij ik even terug naar de plek waar de auto van Sanne stond. We waren inmiddels alweer een heel stuk verder met de bellyboat. Zodoende bleef Sanne even achter bij de spullen. Al nagenietend van zijn supervangst zal die tijd dat hij moest wachten wel gevlogen zijn. Als Georges zijn spullen heeft word ik weer terug gebracht naar de bellyboaten. Hij zegt vriendelijk gedag en wenst ons nog een goede vangst. Onze dag is al goed natuurlijk, maar het kan alleen nog maar mooier worden natuurlijk!
Het is bijna tijd om terug te gaan naar de wagen als we weer verder vissen. Ik ben al bezig met een klein beetje terug te zakken. Sanne blijft hangen op zijn superstek. Er staat echt een onwijs strakke wind wat het vissen niet heel relaxed maakt. Door hard te peddelen en goed te sturen valt er nog wel wat van te maken. Maar op het moment dat je het ritme even kwijt bent doordat je aan het rommelen bent, ben je gelijk weer uit koers gebracht. Een ondiepte treed aan. Ik weet het, er liggen veel stenen en puin, maar ik gooi er toch overheen. Boem! Muurvast, trekken, geen beweging in te krijgen. Ik laat de lijn vallen, zoek deze vervolgens op met de hand en trek hem weer strak. Als ik de lijn met de hand strak trek om te schieten, voel ik ineens vis. Als de wiedeweer pak ik de hengel en verrek. Snoekbaars! Identiek aan de vis van Sanne. Denken dat je vastloopt en toch een vis aan de lijn hebben. Alwetend dat ik al geprobeerd heb om de haak los te krijgen van het object, mag ik wel spreken van een mazzeltje dat ik de vis hem mogen uitdrillen en vangen. Beresterke vissen zij het van dit formaat. Zeker op de lange shadhengel is de dril echt geweldig heftig. Als de snoekbaars boven komt zien we gelijk dat deze nog groter is. Kanjer!
Spannende minuten
De verrassing blijft enorm bij vissen van dit formaat
Even bijkomen na een lange dril
Drie centimeter langer was deze snoekbaars. Geen record, maar zeker wel de grootste vis die ik hier heb mogen vangen. Zelfs de snoeken hier heb ik nog niet groter gezien. Ze zullen er vast wel zwemmen, maar ik heb toch veel liever een snoekbaars van dergelijk formaat. Genieten op de vroege avond. Ook Sanne zijn gelijk kan niet op. Het is echt een geweldige dag vissen geworden zo. Het weer zat niet mee vanmorgen, maar we hebben ons niet weg laten pesten. De aanhouder wint, zo zie je maar weer!
We peddelen terug naar de auto en brengen de spullen weer aan wal. Het avondeten staat op tafel bij Sanne thuis. Een heerlijke boeren schotel. Dat gaat er wel in. We hebben hard moeten werken vandaag. Twee toetjes vandaag na de maaltijd. Een lekker bakje fruit en we gaan nog even terug naar het water om de dag in stijl af te sluiten. Het zonnetje schijnt inmiddels weer. De perfecte zonsondergang moeten we helaas missen, want er kwamen weer nieuwe buien aanzetten.
De twee Stradic broertjes, de FB 1000 uit Europa en de FI 1000 uit de USA
Het laatste glimpje van de zon die we vandaag zagen
We vissen lang door, tot ver in het donker zelfs. De twee Fishfinders die we bij ons hebben functioneren eveneens als lampje aan boord. Best handig, niet heel fel, maar je ziet in ieder geval nog niets. Op een zeker moment denk ik door een school witvis heen te gaan. Iets wat op een aanbeet lijkt volgt. Ik sla en daar is de eerste vis van deze avond. Een maatse snoekbaars, geniaal! We schieten wat foto's, maar deze bespaar ik jullie. De lens was wat vochtig en samen met de flits zijn de foto's vrijwel allen mislukt. Jammer, maar helaas. Niet heel veel later sluiten we de dag af. Het is tegen elven nu. Ik vind het mooi geweest. De vissen zij binnen en morgen moeten we weer aan het werk. Pieter-Bas Broeckx belt nog even naar Sanne. Het weekend wat voor de boeg lag zou gevuld worden met vissessies bij hem in de buurt. Samen met Bard erbij zou dat een gezellige meeting moeten worden. Helaas moet ik het missen wegens mijn werkverplichtingen.
De auto wordt weer terug ingeladen, voor de zoveelste keer vandaag, maar nu is het vissen echt voorbij. Mijn ogen protesteren, de lenzen zitten niet lekker meer. Het moge duidelijk zijn. Het is tijd voor een dutje. Volgende week ga ik er weer op uit met Sanne. Jullie horen er van!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
