Maandag 4 augustus

Uitwaaien

Vanaf de trailerhelling tuur ik over het grote water. De wind doet aardig zijn best en staat recht op de kant. Als ik mijn blik neersla zie ik dat de golven daar zelfs schuim achter laten. Dat wordt nog even opletten met traileren, zo bedenk ik. Het blijft bij een korte inspectie. Ik loop terug naar Piet die de boot aan het inladen is. Mijn spullen krijgen ook een plaats. Dan start de auto en kan de tewaterlating beginnen.

Gelukkig levert de lichte boot niet veel problemen op. Ik houd hem zonder moeite onder controle terwijl Piet de auto parkeert. Twee minuten nadat we de oever vaarwel hebben gezegd keert hij alweer om. ‘De dieptemeter' is het antwoord op mijn vragende blik. De twee accu's staan er inderdaad een beetje zinloos bij, bedenk ik grijnzend.

De wind mag dan verwenst worden als het om de visserij gaat, al met al zijn de omstandigheden deze ochtend ronduit heerlijk. De vroege ochtend is nog lekker fris en het is droog. Er is de afgelopen nacht veel water gevallen. Terwijl de zon aan zijn klim begint kleurt de lucht steeds mooier.

Zonsopkomst uit het boekje

De ondiepe oeverzone meteen links krijgt onze eerste aandacht. Hier gaan we voor anker en werpen vervolgens keurig elke vierkante meter uit. Popperend vangt vooral Piet al snel een paar visjes. Ik vind ze met meer moeite maar ben ook snel van de nul af. Het begin is er.
Na deze vlugge start gaan we een stuk slepen, zo vertelt Piet. Hij kent dit water erg goed dus zonder verdere bedenkingen pak ik mijn bak met de wat kleinere pluggen uit de tas. De keuze voor de Model A van Bomber is snel gemaakt. Een prachtig plugje waar ik al de nodige vissen op ving. Heerlijk voor zowel de slepende als werpende visserij. Er sneuvelde al eens een fraaie serie roofbleien op waar ik mooie herinneringen aan heb.

Al snel is het raak. Net nadat we het tweede heuveltje overvaren, gaat een leuke vis aan mijn plug hangen. Ik twijfel tussen een snoekje en een grote baars en het blijkt om de eerste te gaan. Zo'n vroege start geeft veel vertrouwen.

De rover als prooi

We slepen verder. Eerst nog een stuk parallel aan de oever, dan plotseling dwars over de plas. Piet vertelt dat maar weinig vissers dat doen omdat ze zich volledig blind staren op de oevers. Hij kwam al vaak genoeg voor verassingen te staan midden op het water, dus zo'n oversteek is voor hem aan de orde van de dag. Inderdaad zien we met een behoorlijke regelmaat interessante bananen op het scherm verschijnen. Het hoofdschudden van Piet neemt toe naarmate de tijd vordert. De rovers liggen er wel maar laten onze pluggen met rust. Wat doen we verkeerd?

Twijfels

Een oeverzone verderop wordt opgezocht. Hier ligt volgens Piet een fraai talud dat afloopt van 3 naar 7 meter. Er kwamen in de loop der jaren de nodige fraaie snoeken en snoekbaarzen vanaf, maar het is wel een stek die doorzettingsvermogen eist. Rammelaars en wat forsere shads en pluggen worden ingezet terwijl de boot voor anker ligt. Het water is kraakhelder en de planten in de oeverzone zijn volledig zichtbaar. Onze oplettendheid bij het binnenvissen kan niet voorkomen dat het kunstaas zo nu en dan een flinke pluk groen lostrekt.

Zoek de Aruku

Het anker wordt van de bodem getild en de wind krijgt vrij spel. Als we een tiental meters verder zijn leggen we de boot weer vast en werpen een nieuw stuk water uit. De hoop op die ene aanbeet blijft aanwezig, maar voorlopig onbeantwoord.

Een half uur later is het mooi geweest. We hebben ons best gedaan maar vandaag geeft deze stek duidelijk geen cadeautjes weg. Het zij zo, we moeten creatief blijven. De oeverzone die vanochtend al even bevist werd krijgt nu opnieuw bezoek. We gaan voor anker en vissen met de steeds sterker wordende wind in de rug. Dat maakt het werpen erg aangenaam, maar het brengt de vissen van slag. De lompe golven zorgen er waarschijnlijk voor dat ze vrij vast tussen de planten liggen en niet snel omhoog komen. Piet strikt al snel weer enkele baarzen met de popper, bij mij is de spinner favoriet. Vooral kleine vissen vallen ten prooi aan ons kunstaas.

Vraatzucht

Al snel blijkt de spinner veruit de beste vanger. Vooral als die wat sneller wordt binnengedraaid wordt hij overtuigend gegrepen. Binnen relatief korte tijd kunnen er weer wat visjes met de teller genoteerd worden. Piet schakelt ook over op het metaal en deelt in de vangsten. Dan is het weer tijd voor een nieuwe stek.

Aan de overkant van de plas treffen we een schitterende inham met brede rietkragen. De wind, die steeds dominanter wordt, brengt ze in constante beroering. Het is een weergaloos gezicht en ook al vallen de vangsten tegen, ik geniet met volle teugen van het uitzicht.
Ook hier is de vis niet bepaald los. Spinners, plugjes en zelfs piepkleine shadjes trekken de vissen niet over de streep. Als het Piet eindelijk lukt om er een te haken blijkt uit de massa volgers dat de baarzen wel degelijk aanwezig zijn. De tijd van het jaar verklaart de situatie. Er is een enorme overvloed aan prooivis en de volgevreten rovers zijn uiterst kieskeurig.

Groen in beroering

Het middaguur nadert en daarmee ook het einde van onze visdag. Piet heeft nog twee stekken op het oog die werpend bestookt kunnen worpen en die worden dan ook achtereenvolgens aangedaan. Ze liggen er schitterend bij en één van beiden heeft ook mij al eerder verschillende grote baarzen opgeleverd. Maar vandaag, vroeger in het seizoen dan tijdens die vangsten, zit het er gewoon niet in.

We besluiten de dag af te ronden op de stek waar we begonnen. Die ligt vlakbij de trailerhelling en zelfs de auto staat al in het zicht. Wederom gaat de boot voor anker en helpt de wind enorm bij het werpen. Twee spinners vliegen richting oever.
Het duurt dit keer een paar worpen voor de eerste baarzen zich melden. Ze lijken duidelijk minder actief dan eerder vandaag en werken minder enthousiast mee. ‘Als er één baars over de streep is volgen er… nog maar enkelen', zo geldt nu blijkbaar. Piet doet het ook even rustiger aan en last een pauze in.

De Riverpiker in rust

Als Piet zijn laatste worp aankondigt, blijkt dat de hervonden energie beloond wordt. Eindelijk en op het randje tegelijk meldt een maatse baars zich. De dril ziet er overtuigend uit en deze vis mag even in de camera kijken.

Maatse afsluiter

De boot verlaat het water zonder al teveel problemen. Dat hadden we anders ingeschat, want er staat inmiddels erg veel wind pal op de oever. Eenmaal aan wal geniet ik met volle teugen van het weer. Op het water was de wind een spelbreker, nu is het een oprechte verademing. Op de terugweg draai ik het raam volledig open en steek mijn neus naar buiten. Sluit mijn ogen en voel de tevreden rust in mijn lijf. De vroege start deze ochtend was het meer dan waard.

Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger