Vrijdag 1 augustus
Verkoeling
Het klamme, broeierige weer van de afgelopen week is helaas zeer typerend voor de Nederlandse zomers. Een hoge luchtvochtigheid, weinig wind en hoge temperaturen zijn de ingrediënten van dat soort dagen. Wie dan moet werken, heeft het slecht getroffen.
Voor Han en mij geen werk vandaag, want beiden genieten we van onze vakantie. Het is een relaxte vrijdagochtend en van de voorspelde buien is geen spoor te bekennen. Wel is het is redelijk bewolkt en krijgt de zon nog geen enkele kans. De weersvoorspellingen leerden ons dat de laatste buien van vannacht deze ochtend zouden wegtrekken. Als die nu el nergens te bekennen zijn, heb ik goede hoop op een droge visserij.
Bij de trailerhelling staat veel wind. Het kost me moeite om de boot bij de keien in de oeverzone weg te houden, terwijl ik wacht op Han die de boot en trailer verderop parkeert. Als hij terug is varen we snel weg bij de kant met behulp van de elektromotor. Als dat gebeurd is wordt het andere werkpaard gestart en tappen we brandstof uit een ander vaatje. Op naar de eerste stek!
De roofbleien werken niet mee en laten alle kunstaasjes van Han met rust. Ook mijn Spit'n Image, kort geleden overgekocht van Volkmar, weet ze niet te verleiden. Een popper en een snelgeviste Jointed Shadrap brengen ook niets teweeg en hopend op snoekbaars besluit ik wat te gaan werpen met een shad. Dan is het Han die er een met zijn voor roofblei bedoelde plugje haakt. Snel een kiekje en dan mag de bijvangst weer zwemmen.

Leuke bijvangst voor Han
De stek maakt verder een akelig levenloze indruk en dus volgt al snel het besluit om met groot kunstaas op snoek te gaan slepen. Han heeft daarvoor een buitengewoon plantenrijke oeverzone op het oog. We trollen over de rand van de zone met waterplanten, precies over de lijn van het talud met een kleine drie meter water onder de boot. Grote stukken rubber volgen ons. Han heeft zich al vaker verbaasd over het feit dat hij hier nog nooit een snoek heeft weten te vangen. Kijkend naar de oevers begrijp je waarom: het stinkt ernaar. Ik merk op dat het waarschijnlijk een kwestie is van doorzetten en uren maken. De grote vissen waar Han op doelt liggen er duidelijk niet voor het oprapen en moeten echt afgedwongen worden.

Groot rubber
Een half uur later weten we dat het doorzetten voorlopig onbeloond blijft. Voor de zevende keer al is Han over het traject gevaren en ook nu zonder aanbeet. Hopelijk komt die ene prachtvis er ooit alsnog voor hem.
We schakelen over op het doorsnee trollen op baars. Kleine plugjes als de Salmo hornet krijgen veel lijn om op diepte te komen en tikken op zo'n drie meter diepte over het talud. Al snel worden de eerste visjes gevangen, vooral door Han. Ik merk dat mijn plug nog iets meer lijn nodig heeft om de bodem te bereiken. Zodra hem dat lukt begin ik meteen te vangen. Nummer twee hangt er zwaarder in en levert zelfs een ronduit leuke dril af. Een prachtig gekleurde vis van 35 cm lang mag kort poseren voor een zomers plaatje.

Lekkere vangst!
Vandaag is het relatief koel ten opzichte van de afgelopen week. Hier op het water is het helemaal genieten omdat de wind zich er stevig laat gelden. Wanneer de zon schijnt zijn het de ideale omstandigheden, maar als die achter de wolken verdwijnt is het zelfs fris. Ik geniet van mijn kippenvel: het voelt goed om even af te koelen.

De wind benut
Het trollen levert geen noemenswaardige vangsten meer op, hoewel ik nog twee leuke baarzen kan noteren. Als Han weer een kleiner visje vangt merk ik op dat de kleine baarsjes voor hem gereserveerd zijn. Ik krijg een verbeten antwoord terug, maar door de grijns die ermee vergezeld gaat weet ik dat de grap goed opgepakt wordt. Het is dit soort snelle humor die ik altijd erg kan waarderen.
De ontspannen stemming in de boot slaat resoluut om als Han vast komt te zitten met zijn kunstaas. Eerst begrijp ik de paniek niet goed, maar zodra hij zegt dat het om een fuik gaat die bovendien de motor te pakken heeft, ga ook ik snel tot actie over. De wind drukt ons tegen de kant en die staat vol met overhangende bomen. Nét op tijd gris ik de recht opstaande hengels uit de kokers en leg ze plat in de boot. Het kunstaas is snel los maar de motor heeft meer aandacht nodig. Han kantelt het ding en heeft er zijn handen vol aan. Flink wat golven maken het hele project er niet bepaald makkelijker op en zodra de klus geklaard is rest dan ook een gevoel van opluchting. Wat een ellende, zoiets moet je niet te vaak meemaken.

Ellende…
Het is eigenlijk wel mooi geweest zo. We hebben een paar uurtjes kunnen genieten van de riviervisserij en het lekkere zomerweer. Een paar visjes kunnen vangen en frisse lucht op kunnen snuiven. Écht mooie vangsten bleven uit, maar dat moeten dan ook uitzonderingen blijven. Tevreden kijk ik terug op een verkoelende zomerochtend.
Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger