Donderdag 14 augustus
Enkeltje Brabant
Een saaie woensdag avond op MSN, zo begon het allemaal. Ik was in gesprek met Dennis Caspers, leren kennen via het roofvisforum. Inmiddels is het een goede vismaat van me en we mogen elkaar dan ook frequent opzoeken. Mijn moeder en haar vriend waren thuis gevlucht omdat ik naar hun mening vervelend was geweest. Deze koorts sloeg ook over op de ouders van Dennis, waarna zijn vader grapte om hem een enkeltje naar Brabant te geven. Dennis vertelde dit tegen mij en ik hoefde geen twee keer na te denken om hem te vertellen dat hij welkom was. Er werd een telefoontje gepleegd. Zijn ouders werden overgehaald en de afspraak was gemaakt. Dennis zou over twee en een half uur op ‘s-Hertogenbosch Centraal staan waar ik hem op zou vangen!
Gehaast werden er nog wat dingen klaargemaakt voor zijn verblijf. Vervolgens heb ik hem opgepikt op het station. Dennis had een prima reis gehad, gelukkig! Weer thuis aangekomen werden de spullen uitgepakt. Een plan voor de volgende dag werd bedacht en het een en ander werd klaargezet. Ondertussen vlogen de nodige visverhalen door de lucht want het was tenslotte toch weer een tijd geleden dat we samen hadden gevist. Het plan werd een dagje baarzen in een stad worden. Plugjes en kleine shadjes vonden hun weg naar de tackle box, inclusief een streamer die ik eventueel in kon zetten voor snoek, je weet maar nooit wat je tegenkomt. Mijn Shimano Sedona werd nog even voorzien van een vers lijntje en het setje werd compleet gemaakt met een verticaal stok. Dennis was al klaar, dus alles werd bij de trap gezet om vervolgens onze wegen naar onze slaapplaatsen te zoeken. Het was ondertussen al na twaalven.
De volgende ochtend zou om acht uur de wekker gaan, ik werd alleen al iets eerder gewekt door de schilder die ons huis van een nieuw laagje verf zou voorzien. Nadat Dennis uit zijn bed was gekomen werd er ontbeten en wat proviand voor de dag ingepakt. Vervolgens werden er nog wat dieren van eten en drinken voorzien om daarna de fietsen uit te zoeken en richting de stad te gaan. Aangekomen op de eerste stek, kon Dennis aan het einde van de kade onder een aangemeerde vrachtkotter een klein baarsje vandaan halen. Landen, onthaken en hij mocht de weg naar zijn broertjes en zusjes terug gaan zoeken. Meteen van de nul af !
Vrachtkotter L'Espoir bracht ons van de nul
Nog even doorgevist op deze stek maar er volgde geen aanbeten meer, terug naar de fiets en verder dan maar. Aangekomen bij de volgende stek, een soort passanten haven hier ligt vaak ook wel Baars. Mijn shadje hoefde niet lang in contact te zijn met water. Om een Baars van dezelfde categorie als die van net te haken. Ook hier weer door gevist maar weer zonder verdere aanbeten, zouden ze dan toch niet los zijn vandaag ? We verplaatste ons naar een volgende stek waarna het goed ging lopen. Met het lopend slepen langs deze kade vingen we een aantal Baarzen variërend tussen de 25 en 30 cm . Dit deed ons tellertje even flink opkrikken.
Zelfs op halve plugjes vingen we vis
Dennis bleef nog doorgaan met wat plugjes en ik schakelde over op rubber, zo werden er nog wat Baarsjes bij gevangen waarna Dennis zichzelf ook maar overgaf aan het shadjes geweld. Diagonalend kreeg als eerste mijn hengel een forse dreun te voorduren, woorden als “Dit kan nog wel eens een beste zijn” en “Goh wat zijn ze sterk hier op het kanaal” wisselde steeds vaker op en neer. Eenmaal in het wateroppervlakte wist ik meteen dat dit hem moest zijn, dit moest mijn nieuwe PR zijn! Het landen ging goed waarna hij meteen onthaakt, gemeten en op de foto werd gezet, van zevenendertig naar negenendertig centimeter toch weer een tevreden visser.
Vechtersbaas van het kanaal
Na nog wat Baarsjes onder deze brug bij gevangen te hebben was het ook hier gebeurd. Onderweg naar de volgende brug werden er al grappend uitspraken gemaakt van “Dennis onder de volgende brug vang ik een veertiger”. Aangekomen bij de volgende brug viel het ons beide meteen al op dat er veel speldaas in de vorm van baars tegen het oppervlakte zwom, waarna we direct startte met vissen. We kregen niks gehaakt onder de dukdalf aan onze zijde, ik verkaste naar de andere kant van het kanaal. Ik stond goed en wel op de kade aan de overkant en Dennis gooide zijn shadje voor mijn voeten, dreun, kromme hengel. Dit moest vis zijn ! Ik als een gek terug gelopen naar de andere kant en ondertussen moest Dennis de Baars van allerlei obstakels uit de buurt houden, ook deze vis moest richting de veertig centimeter gaan. Na het landen de vis gemeten en wat bleek, exact veertig centimeter! Ondertussen dat er foto's gemaakt werden, was er ook nog een Snoek aan het jagen.
Veertig centimeter Baarskracht
Snel weer terug naar de overkant gelopen waarbij Dennis nog even bleef staan. Ik hing mijn streamer maar even in de speld, om eens te kijken of de groene dame van daarnet nog steeds honger had. Drie worpen later kreeg ik een volger waarna ik vijftig centimeter later mijn streamer even compleet dood liet vallen, uit het niets kwam de Snoek weer omhoog en greep de streamer. Ik sloeg aan en er werden wat woordjes gewisseld naar de overkant, voordat Dennis ook maar drie stappen kon zetten was het contact met de vis verloren. Aangezien hij aan de andere kant toch uitgevist was kwam hij maar richting mijn kant. Ik wilde de Snoek even laten rusten door naar de andere kant van de brug te gaan, Dennis ging tegenover mij staan en voordat hij goed en wel zijn shadje in het water had kon hij al richting mijn kant komen. Mijn verticaal stokje stond hoepeltje krom, dit was een serieuze Baars en kon nog wel eens mijn vorige PR aan diggelen slaan. De Baars benutte de stroming ten volle waarbij hij nog enkele vluchtpogingen deed. Hij gaf zich echter wel gewonnen en kon daarna direct gemeten worden, tweeënveertig en een halve centimeter Baarspower in handen. Plus weer een nieuw PR ! We keken elkaar aan en dachten waar dit allemaal nog heen moest gaan ? Hierna snel wat foto's geschoten en de vis weer terug gesetteld in haar element. We gingen nog even door aan deze kant waarna ik met streamer bewapend weer even bij de snoek ging kijken. Dennis ging mee om vervolgens wat te werpen met Baarsplugjes, hij haakte een vis en was bezig met landen waardoor ik een beetje afgeleid werd. Mijn streamer lag voor mijn voeten in het water, waarbij ik een flinke klots uit het water zag komen. Uit een reflex sloeg ik aan en haakte de vis dit keer met succes, na een korte dril kon de vis geland worden en onthaakt. Hierbij werd even de knipex gebruikt, snel een fotootje en zwemmen maar weer!
Nieuw persoonlijk record Baars
Mooie streamersnoek!
Vervolgens vissen we door waarna we nog een aantal Baarzen weten te strikken, zowel verticalend, diagonalend als werpend met plugjes vangen we nog vis. Dennis vangt nog een mooie vis met de respectabele lengte van negenendertig centimeter en ik vang nog wat mooie vissen van hoog in de twintig centimeter bij.
De afsluiter van de dag
Hierna besluiten we te stoppen omdat we naar huis moesten om in de avond nog op Roofblei jacht aan de waal te gaan. Helaas kwamen we thuis en gooide het weer direct roet in het verhaal, vervolgens wat gegeten en de spullen klaar gemaakt voor de volgende dag die wel aan de waal plaats zou vinden. Meer over deze dag is te lezen in het verslag van Dennis Caspers op www.poldersnoeken.nl .
Met vriendelijke groet,
Martin van Esch
