Woensdag 5 september

Het gevoel!

Na terugkomst van een welverdiende 3 weken zomervakantie begon het na het lezen van alle updates op de site toch weer serieus te kriebelen en nam de zin om te vissen met de dag in het kwadraat toe! Na het aanvullen van een verzameling loodkopjes en het prepareren van diverse shadjes was het materiaal er in ieder geval klaar voor…..nu ik nog! Aangezien ik door allerlei andere tijdrovende aktiviteiten de gehele zomer nog nauwelijks aan vissen was toegekomen leek het mij een goed plan om mijn “seizoen” in Terneuzen bij Bernd te starten, In een zeer gezellige avondsessie werden de eerste visjes weer gevangen en het materiaal goedgekeurd! en had ik de smaak weer helemaal te pakken.

Nu een week later in mijn eigen omgeving sta ik voor de moeilijke keuze naar welke stek toe te gaan? Het is niet zo dat ik geen keus heb in stekken maar ik stel mijzelf soms onmogelijke vragen zonder het goede antwoord te krijgen. Waar zouden ze liggen? Zouden de grote jongens al in de jachthavens te vinden zijn? “Wat maakt het ook uit!” denk ik bij mijzelf en besluit richting een voor mij vertouwd haventje te rijden en daar mijn geluk te beproeven langs de kades, Het idee dat ik een paar uur helemaal voor mijzelf heb om een beetje te experimenteren met de diverse aasjes geeft me al een heel lekker gevoel. Inderdaad heb ik behalve dan in de vakantie nog maar betrekkelijk weinig gevist, andere hobbies kregen deze zomer meer prioriteit en dat is ook helemaal niet erg, mijn aandacht voor de baarzen ligt in het algemeen toch meer in de herfst en winterperiode. Alleen het weer kan vandaag nog roet in het eten gooien want de lucht ziet er zomaar dreigend uit! Op mijn gevoel sla ik gelijk meteen een groot deel van de kade over om me maar gelijk te richten op de stekken met wat meer hoekjes en kantjes. Een hoek van de kade met een verzameling grote jachten krijgt op dit moment mijn onverdeelde aandacht. In het verleden lagen hier wel vaker leuke baarzen te wachten en ook nu heb ik er op één of andere manier wel vertrouwen in….en niet zonder reden blijkt kort hierna!

Al vrij snel krijg ik een knaller van een aanbeet waarna de lijn na een seconden of drie helaas weer slap valt. Misschien heb ik wel te traag gereageerd en zat de vis niet goed gehaakt? maar lange tijd om er over na te denken krijg ik niet want 10 seconden later is het opnieuw raak en dit maal goed!! Mijn oude Shimano Ultegra staat gevaarlijk krom en de korte felle runs verraden al snel een fraaie baars die de veertig nog wel eens zou kunnen halen ? Gelukkig heb ik mijn schepnetje meegenomen want het zou zonde zijn deze vis te verspelen in een poging hem op de kade te tillen. De shad valt er uit in het schepnet dus daar kom ik heel goed mee weg. Snel maak ik een foto van die grote kop en vraag vervolgens een oude baas of hij een plaatje van mij en de baars kan schieten, wat uiteindelijk zo veel tijd in beslag neemt dat ik besluit het resultaat niet meer af te wachten, de baars te meten en terug te zetten om vervolgens een klein bescheiden feestje te vieren met mezelf over deze eerste veertiger.

De hoge kop

De foto blijkt achteraf jammerlijk mislukt omdat mijn hoofd voor het gemak maar was weggelaten! Snel gooi ik weer in hopend op een herhaling van zojuist maar daar moet ik nog even geduld voor hebben want tussendoor heeft een dikke gulzige brasem mijn shad gepakt, ik had het al wel eerder meegemaakt maar toch sta je iedere keer weer gek te kijken, nog even en we staan gericht met kunstaas op grote brasem te vissen! Het moet toch niet gekker worden ..

Het blijft maf ..

Ik besluit nog maar even op deze stek te blijven want dat er vis ligt is absoluut zeker, en weer hoef ik niet lang te wachten op de volgende aanbeet want recht onder de kade ramt er weer een flinke baars op het kleine Manns shadje, bijna was ik vergeten hoe fel die runs kunnen zijn want ook deze gaat er flink van tussen! Deze mooie negenendertiger komt veilig op de kant en mag even poseren voor mijn nieuwe digi maar ook hier loopt het maken van de fotos niet soepel genoeg naar mijn zin en ik verpest in de haast dan ook de instelling waardoor ik er wederom niet al te scherp op kom te staan. Hopelijk kan ik er thuis nog het één en ander aan retoucheren?

Prima slag baarzen!

Ik zal me binnenkort echt eens serieus moeten gaan verdiepen in het gebruik van dit nieuwe speeltje. Als er vervolgens op amper twee meter naast mij zonodig een snoekbaarsvisser gaat proberen aasvisjes te vangen hou ik het voor gezien op deze stek en besluit het in een ander hoekje te proberen hopende dat de beste man geen barst vangt! Dat ik zelf vervolgens het volgende half uur ook even niets haak kan me eigenlijk niet zo deren, ik heb tenslotte al een paar dikke vissen gevangen en ik vis dan ook lekker relaxt verder. In een hoekje van de haven weet ik onder een schooltje witvis nog een leuke snoekbaars te verleiden, op amper een meter water lag ook deze vis vlak onder de kant.

Een keiharde aanbeet

Vertrouwd op Mann's

De tijd vliegt ondertussen voorbij als je het naar je zin hebt , van mijn exclusieve 2.5 uur blijft dan al gauw niet veel meer over en terwijl het zacht begint te miezeren loop ik langzaam terug richting mijn auto hier en daar nog wat verticalend tussen de kades en de boten met als resultaat dat er nog een paar kleine baarsjes boven water komen. De miezer is inmiddels al overgegaan in regen en mijn zonnebril heb ik nu echt niet meer nodig. Deze ochtend betekende voor mij weer absoluut genieten als vanouds met als bonus een paar fraaie vangsten en hopelijk gaan er nog vele volgen deze winter want het goede gevoel is weer helemaal terug!

Met vriendelijke groet,
Jeroen Karstens