Zaterdag 29 september

Jong geleerd

Gisterenavond was het antwoord op hoe mijn weekend er uit zou gaan zien. In eerste instantie had ik ingepland om samen met Sanne Ploegaert te gaan bellyboaten. Helaas gooide school voor hem roet in het eten. Dan maar alleen op pad dacht ik. Bellyboaten of vanaf de kant vissen? Ik wist het nog niet. Het dilemma werd gisterenavond op tafel gegooid toen ik op bezoek was bij Luc Coppens. Zijn antwoord had hij als snel klaarliggen. "Anders ga je toch morgen met Sam en mij mee?"

Zodoende stond ik de volgende morgen bij Luc op de stoep. Neefje Sam was er helemaal klaar voor en stond echt helemaal te popelen om het water op te gaan. Luc, de oom van Sam, had al veel over hem verteld. Razend enthousiast en superklever. Op de heenreis naar het water werd dat gelijk bevestigd. Iets meer als een jaar geleden was hij al eens mee geweest. Hij herkende plekken en wist zowaar de weg. Een mannetje van zeven, geweldig! Vandaag stond er een doel op de planning. Sam leren verticalen en zelf verticaal een visje laten vangen. Iets wat de vorige keer nog niet echt lukte, vertelde Luc. Een jaartje ouder nu, dus wie weet. Het geduld kunnen opbrengen is in ieder geval de eerste stap. Alle ogen gefocust op Sam dus. Luc en ik vissen gezellig mee.

Sam was er klaar voor!

We varen rustig het open water op en oriënteren ons een beetje op de omstandigheden. Meteen aandacht voor de natuur. Enkele grote zilverreigers banen hun weg door de ondiepten op zoek naar voedsel, schitterend zicht. Het weer is nogal dreigend. Onderweg hadden we veel regen. Ondanks de verzadigde grijze lucht was het droog nu. De vraag was alleen voor hoelang. In de verte zagen we een boot met iets oranje oplichten. Luc meldde dat het waarschijnlijk Giovanni Scalia was. Even buurten! Na een gezellige babbel gooiden we ook onze lijntjes uit. Wat kleine beetjes, maar geen vangsten. Sam had moeite met bodem houden en de verticaalbeweging maken. Al snel ging er een zwaardere loodkop aan de lijn. Het ging al wat beter. De vis op de stek liet niet veel van zich horen verder. Het taludverloop was een beetje saai. Het zat Luc niet helemaal lekker, dus we besloten te verkassen.
Een lange strekdam met hier en daar een opening werd opgezocht. Luc had op de GPS nog een leuke stek staan. Bij het opzoeken kwamen we op de dieptemeter al enkele grote scholen witvis tegen. Toen de shads zakten was het dan ook al gauw de lijn die volgesmeerd werden met brasemslijm. Luc zijn kennis van het water werd al snel bevestigd. In een uur tijd vingen we vijf snoekbaarzen van formaat en een tweetal schitterende baarzen.

De eerste vis. Luc zette de haak, neefje Sam mocht drillen ..

.. samen gevangen!

Ik bleef lang achter, maar dan eindelijk die vangst: baars!

Sam pikte het verticalen snel op, even later stond hij met een eigen gevangen baars en snoekbaars in de boot

Kanjer!

Regen zorgde voor wat irritatie op het water. Luc en ik hadden ons goed aangekleed. Ook voor Sam was er aan regenkleding gedacht, maar spijtig genoeg ontbrak de regenbroek. Een natte broek en een frisse wind. Enfin, reken maar uit. Dat is dus niet echt prettig. Sam toonde karakter en liet weinig van zich horen. Echt heel veel beet zat er niet op vandaag. Zeker de snoekbaarzen lieten weinig van zich horen. We besloten wat ondieper te zoeken en in te zetten op een mooie baars. Een super goede zet, want we vingen echt enkele schitterende exemplaren. Ook Sam deed vrolijk mee. Hoogtepunt was ongetwijfeld onze dubbelvangst. Wat een plaatje!

Een tevreden Luc

Landen in de lipgreep

Vis in de camera voor extra aandacht

De witte Fox presteerde

Sam en ik met 2 baarzen van 45+, yihaa!!

Werpend op 2 meter water, schitterende bezigheid

Een keiharde knal ..

.. bijna volledig binnen!

Omdat morgen een grote dag op het programma staat voor Luc, hadden we al afgesproken niet te lang door te vissen. Al de hele dag wilt Sam een plek opzoeken waar hij vorig jaar werpend en slepend samen met zijn oom schitterende baarzen gevangen had. Deze stek wordt helemaal aan het einde van de dag opgezocht. Werpend vinden we geen vis, maar slepend was het een snoekbaars die op de Hornet beukte. Sam door het dolle heen!

De laatste van de dag

Goed gedaan makker!

In de auto worden de foto's aandachtig bekeken. Wat een baarzen zijn we vandaag tegengekomen. Duidelijk prima gericht te vangen op groot water. De komende weken ga ik mij nog een aantal keren op groot water bevinden. Wordt vast weer leuk. Deze dag samen met Luc en Sam krijgt een mooi gouden randje. Ik heb er echt van genoten. Van de vangsten, maar ook van de beleving om samen een dagje te doen met Sam. Die gaan we ongetwijfeld vaker tegen komen!

Met vriendelijke baarsgroet,
Bernd van Broekhoven