Woensdag 12 september

Kanonnen!

Een woensdag, midden op de week, een kort dagje school. Lekker weer ook, dus de drang was er om eens lekker te gaan vissen. Vanaf de kant zag ik mogelijkheden, maar ook met de bellyboat had ik het gevoel een goede sessie te draaien. Gezien ik morgen een visdag gepland heb staan met Georges de Bruycker op het kanaal, besluit ik niet vanaf de kant op het kanaal te gaan vissen. Een ander water met de bellyboat werd opgezocht, puur voor het avontuur. Eens kijken wat er vandaag weer onder het wateroppervlak te beleven valt!

De auto zit weer tjokvol met het gerief voor het bellyboaten. Altijd weer een leuk beeld om je zo te vertonen op de wegen. Gekke blikken, mensen vragen zich af wat je gaat doen. Ik weet het. Lekker dobberen op het water. Fanatiek ren ik een paar keer over en weer tussen de auto en de waterkant. Het feestje kon weer beginnen!
Al gauw bevind ik mij in een geweldig sfeertje van zware industrie en natuur. Een gebied met overhangende takken is druk bevolkt met kleine witte zilverreigers. Een alleenstaande blauwe voelt zich er ook thuis. Tegelijkertijd fakkelen ze af bij een grondstoffabriek voor plastic. Herrie en stilte gepaard.

Kleine witte zilverreigers, een aangename verschijning langs de waterkant

Ik was lekker aan het vissen. Mooi de talludjes langs variërend tussen de 2 en 4 meter. Dat moet de strikingzone zijn vond ik. Het water is nog vrij warm, dus de dieper zal niet heel interessant zijn. Vis zal er zeker liggen, maar ik verwachtte meer actie ondiep. Ik moest lang wachten op een aanbeet. Te lang naar mijn mening. Tijd voor aanpassingen.
Er lag al een tijdje een bijhengel op m'n schoot met een sleeploodje en een visje daarachter. Leuke visserij, zeker als er veel aanbeten zijn. Helaas bleven die uit en waren het steeds obstakels die mij deden denken dat er misschien een snoekbaars aan mijn visje ging hangen. Geen actie dus. Ook verticaal of diagonalend met een langere lijn was het krauwen voor een aanbeet. Af en toe werd m'n shad opzij getikt door klein spul volgens mij. geen noemswaardige aanbeten. Ik besloot om m'n bijhengel een wat kortere lijn te geven, zodat het visje achter het sleeploodje wat sneller reageerde. Wie weet!

De zachte bijhengel, continu in de gaten houden!

De handhengel werd ingezet om te werpen. Misschien dat daar het verschil in zou zitten. Dat de presentatie van het aas net even verkeerd was. Ik boekte snel resultaat. Een kanon van een aanbeet op een kleine slug van Bass Assassin deed mijn hart enkele toeren hoger draaien. Gelijk een run, fikse vis! Al snel werd de run gevolgd door wat zenuwachtig geschud met de kop. De vis blijft zwemmen. Niet de diepte in, maar van mij weg. Duidelijk snoek! Voor m'n neus doet ze enkele pogingen om al springend zich te ontdoen van de shad. Zag er indrukwekkend uit zo dichtbij. Niet veel later kon ze bij het nekvel gegrepen worden. Een schitterende snoek van ergens achterin de 60cm. Ik was zeker tevreden met deze vangst. Geen stekels, maar de verandering van tactiek loonde meteen, prima!

Groenjas werpend op de shad

Vol vertrouwen bleef ik een tijdje doorwerpen. Wisselde wat met shads en uiteindelijk liep ik nog op tegen een fijne snoekbaars. Geen gigant, maar ze vocht lekker op licht materiaal. Genieten!

Dappere snoekbaars

Al gauw is het gedaan met de pret. Ik liep met m´n gedachten iets te hard van stapel. Het werpen werkte duidelijk beter, maar ik kreeg geen aanbeten meer. Ik viel weer terug in het oude patroon en verticaalde netjes langs de taludjes. Het werd al wat later op de dag en de lichtintensiteit nam wat af. Misschien dat ik ze nog ondieper moest zoeken? Structureel tussen de 1 en 2 meter bijvoorbeeld? Had er geen idee van, gewoon proberen dus! Precies op het moment dat ik wil stijgen zie ik mijn bijhengel verdacht buigen. De hengel schiet een keer terug en buigt weer geleidelijk door. Vis! De beugel gaat open en ik laat de vis langzaam het hapje versnaperen. 10 seconden, 20 seconden, 30 seconden .. echt heel veel gebeurde er niet. Ineens gaat de lijn sneller lopen. Ik doe de beugel dicht, draai langzaam strak om de vis op te zoeken en sla vervolgens met een mooie zwiep aan. Even hangen, maar later los. Weinig gewicht, kleine snoekbaars waarschijnlijk. Ik baalde, maar niet te lang. Snel verder vissen. Eén spontane ingeving is genoeg voor opnieuw een tactiekwissel. Ik pak het visje van m'n sleepmontage af en zet het op een fireball. Even een mooi plaatje ter illustratie van het idee.

Dit moet werken!

Vol vertrouwen ging ik te opnieuw te werk. De bijhengel wordt voorzien van een nieuw visje. Een voorntje in plaats van een spiering. De handhengel is voor de fireball. Ik zag de aanbeet al helemaal voor me. Een zachte tik, of helemaal niks, even wachten en dan heerlijk de haak zetten. Dit gebeurde echter niet. Verre van. Ik kreeg er de tijd niet eens voor om te wachten. Meteen bij het zakken van de spiering op de fireball kreeg ik een spijkerharde aanbeet, een heuse kanonslag op de hengel. Uit reactie zet je natuurlijk gelijk de haak, wat anders bij zo'n aanbeet. De vis hangt even. Zwaar, lange slagen onder water. Helaas van korte duur. Het is het gewicht van de fireball die ik aan de andere kant van de hengel voel. Dit was een serieuze snoekbaars, zonder meer. De teleurstelling was daar. Niks aan te doen, maar wel ongelofelijk jammer. Wederom was het een tactiekwissel die zorgde voor een schitterende aanbeet. Voldoening. De volgende blijft hangen, zei ik bij mezelf. Helaas volgde er die avond geen aanbeet meer. Een stille kreek, wat wolken en een langzaam zakkende zon zorgen voor een typerend sfeertje. Tijd voor een foto.

Karakteristiek voor de visdag

Het voelde niet alsof er nog veel ging gebeuren vanavond. Over een enkel uurtje begint het donker te worden. Mooie platen kun je dan altijd schieten hier. Vanavond niet, mijn buik rammelde toch al geruime tijd behoorlijk. Ik liet me door de wind langzaam naar de kant waaien. Tuig m'n spullen af en rij onder het genot van een stevig After Forever muziekje terug naar huis. Een interessante middag weer. Er moet echt iets moois uit deze kreek te halen zijn. Samen met Bard lukte het mij eerder dit seizoen een dikke zeventiger snoekbaars te vangen. Ik ben er van overtuigd dat er groter zwemt. Idem met de baarzen. Helaas laten deze zich nog niet echt zien. De toekomst gaat het ons tonen. Tot ziens!

Met vriendelijke baarsgroet,
Bernd van Broekhoven