Vrijdag 26 oktober

Rust

Herfstvakantie! Zeeën van tijd, maar eigenlijk nauwelijks gevist. Geen ramp natuurlijk. Genoeg andere dingen te doen in het leven. Afgelopen maandag zat ik met Georges de Bruycker in de boot op het grote water. Enkele schitterende baarzen kwamen toen boven zetten. De dag erna zat ik met de vriendin in Gent, geweldige stad. Lekker rondgehuppeld daar, beetje gewinkeld en vooral heerlijk gegeten. Voor de rest lekker rustig thuis zitten, gitaar spelen en wat werken voor school. Het einde van de herfstvakantie nadert als ik 's middags ineens de ingeving krijg om het water op te zoeken! Thijs de Groote meldt dat hij graag even mee doet.

Het is iets na twaalven als we elkaar vinden op de punt van een mooie havenkade. De wind waait zachtjes in onze zij en het weer is vrij grauw, maar wel droog. Het plan was om niet al te lang te vissen. Beide wilden we op tijd thuis zijn om mee te doen met het avondeten. Zodoende met de instelling langs het water om in alle rust een paar visjes te vangen. Ik had net mijn hengels opgetuigd en enkele malen ingegooid. Nog geen beet gehad, maar dat kwam gelukkig nog. Eerst wat snoekbaarzen en later enkele baarzen. Allemaal geen grote vissen. Desalniettemin toch van een der mate formaat dat ze goed sport leverden. Diep water, dus ruimte zat om naar toe te duiken. Erg typerend van het kanaal waar we ons langs bevonden. Zouden we op stekken vissen waar het stukken ondieper is, dan kan de vis alleen in de breedte weg. Het mooie is dan weer wel dat je sneller een stevige run krijgt! De eerste vissen waren in ieder geval binnen. We vermaakten ons rijkelijk.

Felle glasogen

Om niet te lang te blijven steken op één stek besloten we door te gaan. Iets wat ik er graag inhoud als je maar een paar uurtjes de tijd hebt om te vissen. Een soort van "Hit and Run". Soms heeft een stek tijd nodig en gaat het pas na een tijdje lopen. Het vinden van het juiste aasje of het vinden van een schooltje vis is niet altijd iets wat bij de eerste 15 worpen plaats kan vinden. Het is vaak productiever om door te gaan naar andere stekken als het niet vlotten wil. Snoekbaars en zeker baars zijn naar mijn idee vissen die het op kunstaas gelijk moeten doen. Zodoende de keuze. In korte tijd pakken we wat kades, een pontje en een brug. Weinig resultaat. Maar ook dat is natuurlijk gewoon een prestatie en dat verdient een plaatje.

Op zoek

Ze lagen scherp

De brug waar we langs stonden viel erg tegen. Geen snoekbaars, wel een enkele baars, maar heel weinig beet. Ik stelde voor om even een stuk te fietsen naar een oude havenarm. Een stek waar Thijs en ik sowieso al heel lang niet geweest waren. Gezien het al wat kouder begint te worden verwacht ik er vis. Bij aankomst gaat de slagboom van het bedrijventerrein zelfs voor ons open. Misschien iets te gemakkelijk. We fietsen naar de kop van de haven toe. Grote bergen met kolen passeren ons langzij als we op het gemakje fietsen. Enkele lui met helmen op lijken geen moeite met ons te hebben. Eenmaal gearriveerd op de punt blijkt dat wel anders. Een werknemer met een heftruc onder z'n kont verzoekt ons vriendelijk het terrein te verlaten. Zonde! Dan maar weer terug en de brug over stel ik voor. Gezien de tijd wordt dit onze laatste stek. We vangen daar de tijd vol. Er zat leuk beet op. Shadjes van Mann's en Lunker City dienen ons weer trouw. Stuk voor stuk schoven de baarzen en een enkele snoekbaars er mooi overheen. Geen grote aantallen, maar genoeg om in alle rust te genieten van de omgeving en de bezigheid. Vissen is fijn!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven