Maandag 22 oktober

Blu en Blu

Het moge duidelijk zijn dat we de laatste tijd onze horizon wat verbreden zijn als het gaat om viswater gaat. Er is een autootje in het spel en ook de hoeveelheid enthousiaste mensen die ons graag een dagje meenemen op jacht naar de baarzen nemen toe. Verder is er natuurlijk ook nog de bellyboat die extra mogelijkheden biedt. Traditiegetrouw vanaf de kant gooien op de baarzen en snoekbaarzen blijft schitterend natuurlijk. De herfstvakantie leende zich weer prima voor een paar vissessies. Vrijdag vanaf de kant met Thijs de Groote en eerder die week, vandaag de maandag, samen met Thijs, Luc van Litsenborg en Georges de Bruycker vanuit de boot op het grote water. Beide toffe dagen waarvan dit het eerste verslag is. Eentje met veel mooie plaatjes, enjoy!

De laatste keer met dat ik met Georges ging vissen kwamen we beide met het gespreksonderwerp dat we Luc al een hele tijd niet gesproken hadden. Hij is overlaatst papa geworden en dat vergt natuurlijk wat aanpassingen in je leven. Iets minder vissen in het begin. Gezien we niks van hem hoorde besloten we contact te leggen. Een gezamenlijke visdag met twee boten op het grote water was de insteek. Luc stemde al gauw in, we hadden alleen nog een vierde man nodig. Ik wist wel iemand!

Vroeg in de morgen stapte ik in de wagen, volgeladen met een berg hengels en ander visgerij. Na een kort en snel ritje arriveerde ik bij Thijs voor de deur. De vierde man van vandaag. Hij zou later in de morgen bij Luc in de boot stappen. Ik mocht in de Blu en Blu, de boot van Georges. Voordat het zover was moesten Thijs en ik eerst een stuk België inrijden om daar Georges op te zoeken. Hij zou ons vervolgens samen met zijn boot vervoeren naar de afgesproken plek waar Luc naar toe zou rijden. Vanaf daar reden we met twee wagens en twee boten naar het water.
Bij aankomst was het nogal grauw en enorm fris. Gevoelsmatig erg koud, je kent het wel, van die waterkou. De wind stond op kop bij de trailerhelling. Geen ideale omstandigheden dus. Na wat gerommel en gerotzooi waren de twee boten in het water en kon het vissen beginnen. Gelijk vanaf het eerste moment was het erg taai. De zon zagen we niet, maar ons geweten vertelde dat hij aan het opkomen was. De wind trok aan en een enorme hoeveelheid mist kwam opzetten. Geen dichte bank over het water, maar allemaal losse plakkaten hele dichte mist. Af en toe zagen we niks en het andere moment kon je tussen de mist door een eind weg kijken. Georges en ik waren Luc en Thijs dan ook meerdere malen kwijt. We zouden onze weg zelf toch wel vinden, maar we waren nieuwsgierig hoe zij het er vanaf brachten.
De eerste aanbeet bij ons liet lang op zich wachten. Gelukkig hadden we ons goed aangekleed en bleven we scherp zonder last te hebben van de kou. Meerdere keren sprongen we enthousiast in op een mooi talud die we waarnamen op het scherm van de dieptemeter. Steeds geen vis, ondanks het vertrouwen waarmee we onze shadjes steeds te water lieten. Een gesleepte plug achter de boot bracht de eerste aanbeet op. De hengel van Georges boog mooi door en toen de vis bij de boot was bleek het gelijk om een mooie baars te gaan. Ik draaide de boot wat om zo beter in de wind te komen liggen. Helaas schoot op dat moment de baars met een simpele stoot met de kop los. Zeker een veertiger. Later treffen we Thijs en Luc. Vijf vissen al, waarvan twee veertigers. Eén ervan was een nieuw record voor Thijs. Een geweldig mooi gebouwde bak van 46cm, wat een vangst. Thijs zijn dag kon eigenlijk al niet meer stuk, hier kwam hij voor!

Het zicht was één grote waas op het water

Thijs is zijn nopjes met zijn kneiter, klasse vriend!

Georges en ik dachten hetzelfde toen we te horen kregen dat de andere heren er al vijf gepakt hadden. Zij hadden meer mazzel, of wij deden iets goed verkeerd. Er van uitgaande dat we gewoon goed bezig waren zette we onze strategie door. Slepen met pluggen en als we een mooi talud of een interessante plek tegenkwamen de fronttroller er in. Lekker werpen met shads op zo'n moment. De mist zet nog even door, maar het betert heel snel. Wanneer de zon steeds hoger komt te staan verdwijnt de mist. Een strakblauwe lucht met hier en daar een wolkje is het resultaat. Het weer is binnen vijf minuten totaal omgeslagen. Ik voel dat het nog helemaal goed gaat komen. De eerste baars volgt dan ook snel. Een mooie dertiger op een lange slug van Storm.

In afwachting op de eerste

Luc en Thijs waren lekker bezig al

Onze eerste

Een schitterend en fel baarsje. Ik zeg nu wel baarsje, maar de lengte betrof toch meer dan 35cm. Een beetje met een gemengd gevoel eigenlijk. Gezien de gemiddelde maat hier doorgaans rond de 45cm ligt waarschijnlijk. Zonder meer een schitterende baars en daarom ook braaf op de foto. Helaas bleef het voorlopig hierbij. Ik wist nog wel een paar leuke plekken, dus ik stuurde Georges en mijzelf er naartoe. Helaas zonder resultaat. Het was een mooie kop waar een drukke vaarweg bij in de buurt lag. Veel beweging dus. Misschien dat het later op de dag beter zou zijn daar.
Samen met Luc Coppens en zijn neefje Sam was ik laatst ook hier op het grote water. Zoals jullie toen wel gezien hebben, waren er toen ook vele grote baarzen gevangen. Schitterende dag toen. Gezien we nu aan de andere kant van het water getrailerd waren had ik één van de stekken waar we toen waren geweest niet in gedachten. Veel te ver varen dacht ik. Dat bleek uiteindelijk toch mee te vallen. Ik herkende de haven en de dijk die volgde waarlangs we gevist hadden. Het was toch zoeken geblazen vandaag, dus Georges vond alles prima. Ik stelde in eerste instantie voor om met shads te werk te gaan, maar dit leverde helaas helemaal niks op. Dan maar op de iets gemakkelijkere manier. Een plug overboord en varen maar. De drie meter lijn werd aangehouden. Het duurde niet lang of de eerste monsterbaarzen werden gevangen. Schitterende bakken van rond de 45cm. Later ook één van 48cm voor Georges, een nieuw record. Ook ik mocht weer een flinke bak vangen die richting de 50cm ging. Met 49cm recent één van de grotere baarzen die ik ooit heb mogen vangen. Tussendoor kwam er een dertiger om de hoek kijken. De aanbeten waren even hard, maar in de dril net even wat feller en onrustiger, terwijl de grotere knapen er echt zwaar in gingen hangen en bij de boot vaak meerdere malen door de slip vlogen. Af en toe schoot er eens eentje los. In het begin vervelend, maar als er al een paar schitterende bakken in de boot zijn beland, maakt het allemaal niet zo veel meer uit. We waren lekker bezig en het weer was inmiddels ook super. In een paar uur tijd 10 schitterende baarzen. Genieten met volle teugen! Op het moment dat het wat stil viel, vroeg ik me af of Thijs en Luc nog wat vingen. We besloten te bellen en even af te spreken voor een middagpauze. De vangsten waren slecht bij hun. Niet veel spectaculairs meer, spijtig. Het eten had bij hun al goed gesmaakt, dus een gezamenlijke lunch zat er niet in, jammer. We kozen een plekje in de haven uit waar we lekker rustig konden liggen. Onderweg daar naartoe kwamen we Thijs en Luc tegen. We wezen de plek waar wij onze slag geslagen hadden en wenste ze succes. Even bijkomen van al die groten baarzen nu. Tijdens een lekkere hap en een bak koffie werden de fotootjes bekeken. Genieten!

Sterke baarzen!

Bijna allemaal vol over de plug heen

De één weer groter dan de ander ...

En de een ook weer mooier dan de ander!

De zon hielp ons mooi met de fraaie platen die we mochten schieten

Een maaltijd deed onze maag weer goed. We konden er nu weer tegenaan. Terug naar de strikingzone van daarnet. We hadden tegenlicht, dus konden niet goed zien of Thijs en Luc daar nog bezig waren. Tijdens het vissen daarnet waren we enkele mooie taluds tegen gekomen. Gezien we al een mooi aantal baarzen slepend gevangen hadden, wilde ik graag een visje werpend vangen met de shad. Een snoekbaars was ook wel gewenst, blijft een mooie vis om te vangen natuurlijk! We gooien wat, maar vangen niks. Dan maar weer een stukje slepen. Een mooie hoge baars voor Georges komt na een stevige dril bovenzetten. Bij de eerste waarneming dachten we beide aan een vijftiger. Grappig hoe de omvang van zo'n vis in het heldere water zoveel kan verschillen. Desalniettemin toch weer een geweldige vangst die op de gevoelige plaat mocht. Ondertussen zien we Thijs en Luc ook vanaf een afstandje. Later blijkt dat ze aan het driften zijn met een aasvis. Grote snoek, of misschien een grote snoekbaars als doelgroep. Vooralsnog geen aanbeet gezien, hopelijk zou deze nog gaan komen. Georges en ik bleven voor de gestekelde jongen gaan met het kleine kunstaas.

Kneiter!

Geconcentreerd tot op het bot

Werpend hadden we nog steeds geen grote baars gevangen. De dertiger baars in de morgen toen de mist was opgetrokken is ook nog steeds de enige beet geweest. Veel te weinig naar mijn zin. Ook Georges wilde echt op een andere manier gaan vangen dan slepend met de plug. We kozen een stek uit en kamden deze volledig uit met verschillende shads, loodgewichten. Zowel de ondiepten als wat dieper water werden aangedaan. Dieper dan tien meter kwamen we echter niet. De baars bleef achterwege. Wel kregen we twee andere welkome gastvangsten. Een snoekbaars voor Georges. Geen spectaculaire aanbeet. Het was alsof hij een vuilniszak te pakken had. Later op half water ging de snoekbaars toch protesteren en rolde er nog een mooie dril uit. Met zijn muil open mocht ie op de foto. Geen snoekbaars voor mij maar een heuse bot. Volgens mij ving ik er nog nooit één die zo groot was. De aanbeet was echt spijkerhard en had echt nooit verwacht dat er zo'n bot boven kwam zetten. Leuke bijvangst!

Deze deed zich voor als vuilniszak

Een spijkerharde aanbeet op de shad van een bot, lachen!

Het schoot niet op met de shadvisserij. Weinig aanbeten en alleen de snoekbaars en bot bleven hangen. We hadden nauwelijks vis op de stek en ik kreeg flink het idee dat ook de baarzen toch iets minder actief waren dan vroeg in de middag. Gek zou je zeggen, meestal kakt het rond het middag uur in. Nu was het omgedraaid en was het tegen de avond bikkelen geblazen. We hadden onze vissen al gevangen, zeker weten, maar de dag afsluiten met nog een paar mooie vangsten was wel gewenst. We stapten weer over op het slepen met pluggen. Eén aanbeet, wel weer een dikke baars. 46cm voor Georges en wat een magische foto. De lengte is verdwenen in de foto, maar de karakteristieke kop knalt er echt uit!

De shad was niet hét aas van vandaag, helaas ...

De baars op zijn mooist

Voor het baarsvissen tussen de 3 en 4 meter is de JSR echt een prima vanger

Het water is groot zat en steeds blijf je nieuwe stekken vinden. Grappig vind ik toch wel dat je automatisch terugpakt naar de reeds gevestigde successtekken. De zon begon al gauw te zakken en voor we het wisten zou het donker zijn. Dat moment wilden we graag voor zijn, gezien het traileren en opruimen van de boot met daglicht toch iets prettiger is. We spraken een tijdstip af en kozen nog één stek uit. Daar moest het nog gaan gebeuren. De stek die vanmorgen niks opleverde. De kop kortbij de vaarweg. De hele dag was het er al druk met scheepvaart, zo ook nu nog. Mooie beelden leverde dat op. Schitterende silhouetten van de binnenvaart tegen een ondergaande zon.
Eenmaal aangekomen bij de kop was het de lange shadstok die tevoorschijn kwam. Het moet nu toch echt een keer gaan gebeuren. Een mooie vis op de shad! Gelijk bij de eerste worp was het raak. Het kolkte en er was veel scheepvaart. Ook goed opletten dus wat de boot gaat doen. De vis beukt nog flink op de hengel en blijft laag. Het moge duidelijk zijn dat we te doen hebben met een snoekbaars. We dobberen de hoek om weg van de binnenvaart, een zorg minder. De snoekbaars komt op een gegeven moment bij de boot. Bijna heb ik haar te pakken bij z'n nek. Toch nog een laatste vluchtpoging. En wel met succes. De staartdreg voorin de bek zat net niet goed gehaaklt. Spijtig! Ik stuur de boot terug naar de kop en begin weer te gooien. Gelijk weer een beet. Keihard en nu iets driftiger in de dril. Een baars, en wat voor één. Weer zo'n bak! Snel grijp ik hem in de bek. Met ondergaande zon leverde dit enkele fraaie gouden platen op. Toch nog één werpend op de shad, ik was gelukkig!

De missie was nu volledig geslaagd!

Langzaam verween de lichtbal achter de horizon

De laatste minuten op het water

Georges kreeg er ook nog een vis op. Niet werpend, maar onder de boot. Mooie beet en flink protesteren in de diepte. Wederom snoekbaars. Helaas gaat deze net als die van mij er vandoor. Op één of andere manier hebben we geen geluk met de snoekbaarzen. De afgelopen sessies de laatste maanden hebben steeds uitgewezen dat de snoekbaars toch een erg moeilijk te vangen vis is als je het water niet goed kent. Nu leggen we ons steeds toe op de grote baarzen, dus misschien dat we de volgende keer iets meer aandacht moeten besteden aan wat andere stekken. We hebben nu steeds vrij ondiep gevist. Steeds halverwege of bovenaan het talud. Perfect voor de baarzen. Dat bleek vandaag maar weer. Helaas was de tijd bijna om. We doen nog één stek. Tevergeefs, dus besluiten we te gaan traileren.

Thijs en Luc staan al te wachten bij de trailerhelling. Een klein snoekbaarsje op de fireball tijdens het driften, meer hadden ze niet gezien. Ondanks de goede start vanmorgen is het voor hun toch een soort van baaldag geworden. Zonde, zeker omdat wij totaal andersom gescoord hebben. In totaal hebben we met z'n vieren om en nabij de twintig vissen gezien. Voor een groot water als dit geen topprestatie. toch ben je gericht bezig op iets. Wij op de grote baarzen. Thijs en Luc later op snoek. Het hangt dan natuurlijk altijd in de lucht dat de vangsten minder zijn. Het moge duidelijk zijn dat deze dag zeker voor herhaling vatbaar is, voor ons dan toch. Ook Thijs heeft genoten volgens mij. Een grote baars van topformaat voor hem en het was ook de eerste keer dat hij op echt groter water aan het vissen was met een boot. De toekomst zal zeker nog enkele dagen als deze brengen. Als het goed is hoeven we niet al te lang te wachten. Maandag 5 november trek ik er weer op uit met Georges, tot snel!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven