Dinsdag 16 oktober

Van noord naar zuid (II)

Best raar, al een jaar of drie telefoneer en mail ik af en toe met de grondlegger van deze site. Hoewel ik Bernd al lang als vriend beschouwde is het toch nog niet tot een echt bezoek gekomen. De afgelopen Fair for Lure & Fly is de derde keer geweest dat ik Bernd ontmoet heb. Daar is ook het idee van een bezoek geboren. De herfstvakantie is voor mij de ideale tijd om af te reizen naar het verre, VERRE Zuidwesten om eindelijk het befaamde grote thuiswater van Bernd aan de lijve te ondervinden.

Dag 2

's Ochtend kost het ons enige moeite om uit ons nachtelijke coma te ontsnappen. Met enige tegenzin gehoorzamen we tenslotte de wekker. De nasleep van de vermoeiende dag gisteren is erger dan verwacht. Ach, even slikken en doorgaan. Voor het programma van vandaag hebben we twee opties: of we gaan vandaag op weg naar de jachthavens of we gaan weer een dag los op het kanaal. We besluiten op het kanaal te blijven. De enige constant vangende stek van gisteren wordt als eerste bezocht. In tegenstelling tot gisteren blijven de eerste worpen bij de brug vandaag visloos. De kanten en verscheidene obstakels in het water worden volledig afgevist. Op een enkele aanbeet en een visje van Bernd zijn kant na blijft het op de gister zo succesvolle stek stil. De vis is niet zo los als gisteren is de conclusie en we vertrekken naar de volgende stek.

Ochtendstond..

Eenmaal op de volgende stek aangekomen vliegen de rubberaasjes opnieuw hoopvol richting de horizon. Hoewel verschillende stukjes kunstaas en verscheidene vistechnieken worden gebruikt, slagen we er wederom niet in om de vis te vinden. De kenner slaat alarm: “als de vissen niet op de indicatorstekken liggen wacht ons een taaie dag” meldt Bernd op een niet al te hoopvol toontje. Hoewel de vooruitzichten dus niet in ons voordeel zijn zullen we vandaag koste wat kost toch de dag volmaken. Ik ben niet voor niets afgereisd, en met dit prachtige nazomerweer is samen buiten zijn sowieso al geslaagd.

Sfeer

Geconcludeerd kan worden dat de vis op het kanaal vandaag erg taai is. Hierdoor zijn we voorlopig genoodzaakt om ons heil te zoeken in andere wateren dan het kanaal. We besluiten op pad te gaan naar een klein dorpje niet al te ver bij ons vandaan. Door het plaatsje loopt een watertje waar redelijk wat stroming op staat. Bernd is ervan overtuigd dat hier een visje te vangen is. Een vernauwing in het trekkende water vormt de gezochte stek. Onvoorspelbare stromingen vormen een verwarring voor aasvisjes waar de groene rovers graag gebruik van maken. Het is ook geen verassing dat Bernd snel met een krom hengeltje staat. Opgelucht kan ik hem na een tiental seconden melden dat het tijd is voor een duoplaatje.

Doublet baars

Na deze hoopvolle vangsten blijft het wederom akelig stil en besluiten we het watertje te volgen richting de monding. Onderweg stuiten we op een bruggetje. Domme baarsvisser die zulke potentiële stekken overslaat. Terwijl Bernd vanaf de brug de eerste worp maakt besluit ik te gaan balanceren op een balk om de stek vanaf de andere kant te bestoken. Wederom volgen de aanbeten snel en gretig.

Onder het dukdalfje vandaan geplukt

Er komen leuke visjes van de stek af, alleen zijn het weer niet de aantallen waar we op hopen. Vrij snel besluiten we weer verder te trekken. Helaas zet de visloze trend zich voort. Hoewel we ons prima vermaken op prachtige visstekken langs het kanaal laten de geringe vangsten nog wat te wensen over. Allerlei stekken passeren de revue: open water, kademuren, schuine oevers en zelfs een scheepswerf worden uitgekamd. Jammer genoeg lijken de baarzen ons door hun luiheid te slim af te zijn. Bovendien staat de wind vandaag net als gisteren niet optimaal, hetgeen de visserij niet te gunste komt. Een zekerheid staat vast: de aanhouder zal winnen en we zullen er vandaag alles aan doen om dit gezegde te eren.

Concentratie

Drijvende steden

Resultaat op de cicada bladpilker

Wanneer we later op de middag besluiten om lopend te gaan trawlen komt er wat regelmaat in de vangsten. Één voor één knallen gretige baarsjes op de hornet, terwijl deze langs de kade schiet. Bij iedere knal springt het hengeltje mooi krom. Prima! Deze aanbeten zorgen voor wat drilplezier en pompen het vertrouwen weer flink op. Bernd blijft experimenteren en smijt allerhande softbaits richting het open water. Niet zonder resultaat! Binnen aanzienlijke tijd weet ook hij wat baarsjes en een mooie snoekbaars mee te pakken.

Het jachtterrein

Gevallen voor de het magische rubber

Na enige tijd blijkt hier de koek op te zijn. We kwamen, zagen en overwonnen op deze stek. Ik ben enthousiast geworden over het lopend trawlen en zie dit als een goede tactiek voor deze taaie dag. We besluiten nog een mooie kade nabij een sluis op te zoeken om hier al lopend snel veel water uit te kammen. We lopen allebei een eigen kant uit. Na een meter of vijftig is er dan toch een knal op mijn hengeltje die niet lijkt op de eerdere aanbeten. De hengeltop schiet snel en krachtig heen en weer. Aan de versnellingen en zwaardere stoten is te voelen dat een mooie baars de hornet heeft onderschept. Met een sierlijke zwaai komt de vis in mijn handen terecht en kan ik Bernd mijn kant op fluiten om deze 35er te vereeuwigen op de gevoelige plaat.

De beloning van volhouden

Jammer genoeg blijkt spoedig na de vangst dat deze vis niet beschikt over hongerige vrienden van hetzelfde kaliber. Het blijft weer stil langs de kades. Bernd besluit dat het tijd is om verder te trekken. Ietwat ontevreden stap ik in de auto. Voor mijn gevoel heeft deze sluis nog wel potentie. Een jachthaven is de volgende locatie op een indrukwekkende lijst van stekken. Typisch genoeg zijn de vissen hier niet te strikken met Hornets. Wel volgen, maar aanvallen Ho maar. Een menu van Kopyto's en Mann's schikt deze baarzen een stuk beter en plotseling staan we weer te vangen. Er komen geen vissen met recordpotentie op de kant. Het belangrijkste is dat we nu in de volle zon baarzen staan te vangen op een stek waar Bernd al een tijd geen vangsten heeft weten te noteren.

Véél zoeken

Plotseling is het tijd om in te pakken en te vertrekken naar het zoute water. Het is nu al een paar uur opkomend tij, de perfecte tijd om de zoutwaterneef van onze perca op te zoeken. We stationeren ons bij een inham met een hoge kade waar om de zoveel tijd grote hoeveelheden zoet water de zee in worden gespuid. Lepeltjes, Hornets en poppers worden met een hoog tempo door het water gerost in de hoop dat een zeebaars zich in ons aas vergist. Lang gebeurd er niets. Plotseling wordt de dineerbel onder water geluid en beginnen de zoutwaterrovers te jagen. Scholen met speldaas worden uit elkaar gedreven en krachtig aangevallen door kleine zeebaars. Een waar bloedbad ontvouwd zich onder onze voeten en het is een fascinerend schouwspel om naar te kijken.

Zoutwaterspektakel

Ook grote finten hebben zich nu in het zeebanket aangemeld en gaan gretig tekeer in het oppervlakte. De vissen zijn zo gericht op het kleine speldaas dat ons kunstaas totaal genegeerd word. Één van de finten valt uit naar mijn Hornet, maar mist helaas doel. Net zo plotseling al dat het feestmaal begonnen is zijn de rovers gevuld en verdwijnen ze weer in de diepte.
Terwijl de zon haar kracht verliest genieten we van het uitzicht en het net meegemaakte schouwspel. Zittend op de kade broeden we op ons slotoffensief. De eerder beviste sluis heeft volgens mij nog meer baarzen voor ons in petto. Deze stek zal de laatste van vandaag worden. Vol enthousiasme gaan we er nog één keer tegenaan. Om de baarzen te vinden begin ik weer met lopend trawlen. Wanneer ik de sluis nader wordt de hornet onder water onderschept. Yes! spartelend geeft de hoge twintiger zich over. De volgende worp wéér vis. Ditmaal wordt de gehaakte baars gevolgd door een hongerige school. Mooi, er valt hier dus wat te halen. Bernd komt net op tijd aangelopen en samen weten we baars na baars uit deze school te ontfutselen. Eerst op de Hornet in het ondiepe. Later moeten de vissen op dieper water gezocht worden.

Het einde in zicht

De laatste succesjes

Wat een droom om een lange vermoeiende dag zo te eindigen. In diep water vis vangen op softbaits, terwijl de zon langzaam achter de horizon wegglijdt. Wanneer de sterren aan de hemel verschijnen is het tijd om daadwerkelijk te stoppen.
Met een voldaan visgevoel is het tijd om ons tot nieuwe prioriteiten te richten. Een vette hap gaat er uitstekend in. Nu wordt pas duidelijk hoe uitputtend deze twee dagen zijn geweest. Een biertje bij Bernd thuis maakt definitief een einde aan onze actieve houding. Uitgeput en voldaan storten we te bed. Benieuwd naar onze volgende beproeving.

Bernd, het is een eer geweest om samen met jou gevist te hebben op jouw thuiswater. Ik wil jou, je familie en natuurlijk je hond bedanken voor jullie gastvrijheid. Nieuw water bevissen is altijd een traktatie, vooral wanneer dit gedaan kan worden met een goede vriend en vismaat.

Bedankt!

Vriendelijke baarsgroeten,
Ernst Schrijver

Ben je ook benieuwd naar de eerste dag, lees dan deel I