Maandag 15 oktober

Van noord naar zuid (I)

In de loop der jaren dat deze site draait zijn er gigantisch veel mensen die ik heb leren kennen. Aanspraak op beurzen, leuke reacties via het gastenboek of natuurlijk ook vragen via de mail. De één enthousiaster dan de ander. Soms klikt het en dan hou je contact. Natuurlijk zijn er ook altijd mensen die je via, via leert kennen. De komende twee dagen breng ik met zo iemand door!

Dag 1

Maandag 15 oktober en dinsdag 16 oktober zijn voor mij doodgewone schooldagen. Gelukkig wist ik te regelen dat ik niks te doen had. Tijd voor het vissen met iemand uit het noorden. Jullie kennen hem al wel eventjes, Ernst Schrijver. Maandelijks ontvangen we graag zijn verslagen. Bard heeft hem leren kennen in Wageningen. Hij studeerde daar, nu niet meer. Het Van Hal instituut in Leeuwarden is nu zijn imperium. Nogal een eindje van mij vandaan. Gewoon compleet de andere kant van Nederland. Al even hebben we contact en hier en daar treffen we mekaar een kaar aan tijdens een beurs. Echt vissen is er nooit van gekomen. Wil je iets graag, dan zet je er vaart achter. Toch waren het steeds de drukke agenda's die roet in het eten gooide. Ernst heeft herfstvakantie deze dagen, dus voor hem dan eindelijk een geschikt moment om een eind te gaan reizen. In combinatie met een bezoek aan zijn vriendin in de contouren van Nijmegen was de reis van noord naar zuid al wat korter geworden. Maandagmorgen pakte hij de eerste trein naar Goes en vanuit daar zou een bus hem vervoeren naar het begin van het kanaal. Het water waar wij twee dagen zouden gaan vissen.
09:00 uur in de morgen zou hij ongeveer bij de halte staan. Rond die tijd zou ik hem ophalen met de wagen. Iets te laat weggereden thuis, dus hij stond er al wel even. Hij was al gaan zoeken op de parking, maar ik stond elders. Uiteindelijk zag ik iemand met tassen en een hengel lopen. Gevonden. Een lachend gezicht en een stevige handdruk. Welkom!

Het feestje kan beginnen

De eerste stek die we aandoen is taai. Geen vis, wel fijne omstandigheden. De dag is nog lang, dus echt kan het ons niet deren. Het was wel enorm fijn om dan eindelijk te gaan vissen. Zeker voor Ernst die er enorm naar uitkeek. Toen ik hem ophaalde bij de halte hebben we vervolgens eerst thuis alle spullen uitgeladen en de slaapplek gerealiseerd. Beter zo dan dat het laat in de avond nog moet gebeuren, geen puf meer voor. Nog even lekker wat gegeten en wat gedronken thuis, we waren er helemaal klaar voor.

De eerste vis laat op zich wachten

We stappen terug in de wagen. Even overleggen waar we nu naartoe rijden. Ernst kent de omgeving en de stekken natuurlijk niet. Alleen van plaatjes vertelde hij. Al snel zijn we er aan uit dat we een mooie kop tussen twee vaarwegen opzoeken. Zoals bij elk bezoek van iemand die onbekend is met de omgeving schets ik gauw het bodemverloop en eerdere successen en/of tegenslagen. Al gauw blijkt dat Ernst er goed op inspringt. Baars onder het kantje, jawel! De eerste baars is voor Ernst en niet veel later hebben we een aantal leuke baarzen bijeen gevangen. Spijtig viel het heel gauw stil op de stek. De wind trekt ook enorm aan vanuit het zuiden. Strak en hard. Erg jammer, want zo wordt het een stuk lastiger om goed te kunnen vissen. Het kanaal loopt van zuid naar noord. Staat de wind over het verlengde, dan is het aantal goed bevisbare stekken echt minimaal. Ik baalde, maar probeerde zorgvuldig de volgende stekken uit te zoeken.
Het valt enorm tegen. Ernst weet er nog wel één te vangen door stug door te zetten met een Mann's shadje.

De eerste was voor de gast

Eerste doublet

Doorgezet

Gezien het lokaal nogal eens kan verschillen wat vangsten betreft stel ik voor om een compleet ander deel van het kanaal te bevissen. Ernst kan alleen maar instemmen. We moeten wel een brug over. Helaas staat deze open. We vissen er dus even in de buurt. Een voorzichtige snoekbaars beet, hij hangt heel eventjes, maar vindt z'n vrijheid alweer snel. De brug gaat over en we steken over. Met een schuin oog zag ik al dat we aan de overkant enigszins uit de wind konden staan. Struikgewas en de wind schuin in de rug. Het kanaal draait iets naar het westen, dus staat de wind niet meer precies over het verlengde. Prima!
Al gauw blijkt dat er hier aardig wat vis te vinden is. We stonden gelijk enorm lekker te gooien. Beide vangen we onze visjes. Ook de eerste dertigers komen boven water. Ernst glunderde en ik genoot mee!

Met een Shakertje vang je ze meestal wel

Maandag, altijd een drukke dag

Donkere dertiger

Een dik uur vangstplezier. Gezien het wat afzwakte stelde ik voor een eind door te steken. Weet nog wel een paar leuke stekken. Ook voor de plug, eens kijken of ze nog ondiep liggen. Al vrij gauw vinden we vis ondiep. Mooie donkere baarzen. Met de shad gaat het iets moeilijker. Op een gegeven moment verbaas ik me over de hoeveelheid snoekbaars die we gevangen hebben. Nog helemaal niks. Ik wilde graag een snoekbaars vertelde ik Ernst. De shadkeuze veranderd, langwerpig. Ook het tempo ging omlaag, duidelijk trager. Gelijk kreeg ik op de eerste worp antwoord van een snoekbaars. Dat dunkt!

Ik vroeg er om

Pluizig

De boterhammetjes vliegen er snel doorheen op zo'n dag. Vissen is rustgevend, maar het vraagt echt een enorme hoeveelheid energie. Weersomstandigheden spelen vaak een grote rol vind ik. De avond nadert. Het aantal gevangen vissen met z'n tweeën ligt niet achterlijk hoog. Als we hetzelfde tempo weten aan te houden scoren we de halve honderd. Ernst vermaakte zich kostelijk en ik had het ook prima naar m'n zin. Het weer werd ook wat rustiger, wat tegelijkertijd ook meer rust bracht in het vissen. Onder het genot van een warm herfstzonnetje vangen we nog enkele baarzen op een civiel technisch bedrijventerrein. Tussen de waterkunstwerken door vonden we onze weg naar de baarzen. Ineens een keiharde hoorn achter onze rug. We schrikken ons een ongeluk! De Rijkswaterstaat vind het helaas minder fijn dat wij daar onze vissen staan te vangen. Vriendelijk het duidelijke verzoek verderop te gaan vissen. Helaas, gelukkig vinden we elders snel vis. Tegen een grote sluiswand vinden we nog wat kleinere snoekbaarzen. Leuk als afsluiter.

Aantallen

De laatste uurtjes

Wanneer de maan tevoorschijn komt en de zon van zich laat afweten is het tijd voor een bezoekje aan de snackbar. Spijtig genoeg is de tent die ik in gedachten had dicht. Dan maar een alternatief. De friet en de snacks smaken er niet minder om. Beide hebben we een druk en vermoeiend weekend gehad. Feesten en stappen met vrienden. De maandag langs het water was net zo slopend. Het resultaat tegen een uur of elf was dan ook dat er twee personen meteen als een blok in slaap vielen. De volgende morgen gaat de wekker weer vroeg, wat een leuke hobby hebben we toch!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven

Ben je ook benieuwd naar de tweede dag, lees dan deel II