Maandag 5 november

Weg uit de wind

Het moge duidelijk zijn dat ik mij de laatste tijd steeds vaker begeef op het grotere water. Heerlijk, zo'n grote bak, altijd zoeken naar vis. Altijd die spanning van het vinden van een mooie vis. Dat het niet gemakkelijk is wordt wel steeds benadrukt. Zeker een water wat je niet kent is enorm lastig. Los daarvan moet je ook nog eens de boot goed kennen en langs de stekken kunnen sturen. Samen met Georges de Bruycker treden we de laatste tijd samen met zijn bootje regelmatig aan op de grote plassen in het zuiden van ons land. Vele mooie baarzen hebben we al gevangen. Toch waren het steeds taaie visdagen waarin veel gezocht moest worden. Stukje bij beetje leren we het wel kennen. Zo ook vandaag! De weersverwachtingen waren het afwachten waard. Wel of niet teveel wind? Het kon alle kanten uit. Georges en ik besloten maar gewoon om het water op te gaan.

Het vaartuig voor vandaag

We varen uit de haven waar de boot net getrailerd was. Het ziet er rustig uit op het water. Geen vissers, weinig scheepvaart en ook de golfslag valt reuze mee. Er staat al wel een stevige bries die voor de nodige kou zorgt. Een muts was daarom wel zo fijn. Aangekomen op de eerste stek nemen we gelijk enorme groepen brandganzen waar. Veel kabaal, maar zeker niet storend. Georges en ik besluiten een mooi talud op te zoeken en die op het gemakje uit te vissen.

Weer veel vogels in de lucht

Het betrof een zeer langgerekt stuk langs enkele strekdammen. Niet heel stijl, maar een mooi glooiend talud van ondiep naar een meter of 15. Tussen de 4 en 10 meter zouden we gaan vissen. De fronttroller met voetbediening deed zijn werk en stuurde ons mooi van ondiep naar diep en andersom. Het duurde even voordat we beet kregen. Onder de boot niks en erachter ook niks. Voor de afwisseling ging ik dus maar wat werpen. Een lange Fox shad met eigenlijk een te zware loodkop voor het werk. Toch viste het lekker. We konden wat meer snelheid maken, terwijl ik goed contact kon blijven houden. Uiteindelijk zal het rond de 8 meter geweest zijn dat ik een mooie aanbeet kreeg. Geen harde knal, maar een oplichter. De shad werd vanonder gegrepen en opgetild. Gek aanslaan, eerst draaien en dan pas de vis voelen. Een mooie dril resulteert. Even later sta ik met een tevreden blik op de foto.

Een welkome dreun!

Prachtvis

Georges deed zijn best

Het wordt al snel duidelijk dat we de vissen vandaag niet voor niks gaan krijgen. Hard werken en vasthouden aan het gemaakte plan. Af en toe schuiven we wat op naar ondieper water. Het idee daar achter is om de kans te vergroten op een dikke baars. Het zint me niet dat we er geen op krijgen. Een kleine aanpassing aan het kunstaas dan maar. Ik was vrij zwaar aan het vissen. Een slug en een lichtere loodkop bood misschien meer uitkomst in het ondiepere water. Na lang gooien kreeg ik eindelijk een mooie tik. Al snel merk ik dat het gaat om een kleiner exemplaar, maar zonder meer een goed vechtende baars. Ik was content!

Na lang gooien toch nog een baars op de eerste stek

Ondanks deze vangst gaf ik toch toe aan de situatie dat ondiep vissen uiteindelijk weinig vis op zou gaan leveren. We zakken weer wat af en besluiten wat trager te gaan vissen schuin achter de boot. Georges gaat voor een Salt Shakertje. Zelf kies ik voor een bruine Mann's shad van een centimeter of twaalf. Hier en daar krijgen we wat aanbeten. Even hangen, maar vervolgens bijna alles lossen. Het betrof kleine snoekbaarsjes die rond de 10 meter lagen. Een enkeling werd gevangen. Niks bijzonders dus. Georges bleef akelig op de nul hangen op deze stek. Het zou hem niet worden hier. De keuze werd daarom snel gemaakt om de stek te verlaten en te kiezen voor iets spannenders.

Het staat als een paal boven water dat we graag nog een dikke baars zouden vangen. Iets wat ons steeds aardig is afgegaan tijdens de laatste sessies. Gezien het al flink kouder is geworden verwachtte ik niet dat er slepend of werpend met de plug nog een dikke baars gevangen zou kunnen worden. Lekker met de shad aan de gang dus. Een gek moment in de dag breekt aan. Gelijk als we op de nieuwe stek aankomen krijgen we enkele mooie aanbeten. Een snoekbaars los en de rest mis. Eén schitterende vis komt bij de boot. Een knoepert van een baars. Groot, rond en sterk! Baarzen zoals je ze maar al te graag vangen wilt. Georges schiet enkele fraaie platen en vervolgens mag ie weer zwemmen.

Deze baars liet lang op zich wachten

Een bonk baarsgeweld

Ik schreef net over een gek moment op de dag. Het zat namelijk zo. Vanaf het moment dat de baars gevangen werd sloeg het weer om. Een harde wind kwam over het water opzetten recht op de stek waar het zo goed ging. We constateren gelijk dat we hier weg moeten, want de golfslag zou te groot worden voor de boot. Enorm vervelend, gezien we juist hier gelijk goed vis op de stek hadden. We balen als een stekker!

Rustig steken we het water terug over. Hoge golven, we blijven dan ook zeker niet droog. Eenmaal overgestoken doen we een plekje uit de wind. Dat gaat allemaal voorspoedig. Mooi talud en ik krijg de boot er prima langs gestuurd. Feit is alleen dat de vis ontbrak. Georges en ik zien het maar wat sober in, we krijgen er geen vis op. Zonder dat we er veel erg in hebben drijgt de dag ook alweer te gaan eindigen. Veel te korte dagen zo. We maken een actieplan voor de laatste twee uur van de dag. We blijven uit de wind en trollen wat met dieplopende pluggen. Tussen de 4 en de 6 meter water moet er wel iets te vangen zijn nog. We eindigen dan op de stek waar we vanmorgen begonnen waren met de shad. Misschien dat we ze daar tegen de avond wel goed kunnen vangen. Al snel blijkt dat dit wat vissen in de boot brengt. Ook Georges vangt zijn eerste vissen. Baars, snoekbaars en ook een snoekje. Het vult onze dag enigszins weer met een visje, maar ik bleef het jammer vinden dat we noodgedwongen door die wind weg moesten van de topstek. Niks aan te doen verder natuurlijk.

Paal als troon

Slepend toch nog wat vis

Ook Georges mocht er een paar vangen

Tegen de avond gingen we nog een beetje met de shad aan de slag. Er werd wat gevangen, maar niet veel en zeker niet groot. Het zal de laatste drift geweest zijn die we maakte met de boot dat ik een onwijs harde aanbeet kreeg. Viste met een reel toen. Op één of andere manier had ik de reel niet goed vast en drukte uit schrik de tumbbar in. Het resultaat was een mooi vogelnestje in mijn reelhuis. Na veel geduld kreeg ik dat er gelukkig uit. De vis heb ik waarschijnlijk niet eens gehaakt. Ik baalde.

Niet groot, maar zonder meer een fijne vangst

We stoppen hierna met vissen, het wordt al snel donker. Georges heeft deze dag al even bestempeld als zijn baaldag. Het zat er op één of andere manier niet in. Snel deze dag nog eens overdoen dus. Tot de volgende keer!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven