Zaterdag 3 november

Timing

Elk jaar is het spannend. Wanneer trekt de vis de jachthavens in? De eerste baarzen weten we er meestal begin oktober al te vangen, maar serieuze aantallen zijn dan nog zelden aan de orde. In november begint de trek meestal echt op gang te komen. Per jachthaven blijft dan de vraag of de vis er ligt. En áls dat het geval blijkt, is succes nog steeds geen zekerheid. Ook in de koude maanden van het jaar moet ridder perca soms intensief gezocht worden.

Vandaag ga ik samen met Sanne Ploegaert op pad. Ik leerde hem ruim een jaar geleden kennen, via Bernd. Het klikt prima tussen ons en aangezien we niet ver bij elkaar vandaan wonen kunnen we elkaar gemakkelijk opzoeken. Gek genoeg hebben we dat nog niet eerder gedaan. We kwamen gewoon niet op het idee en onze volle agenda's stuurden onze aandacht steeds naar andere plannen.
Leuk om de kamer van Sanne en z'n vriendin te zien. Als student herken je er veel van. Eigen toilet, douche, wastafel en ga zo maar door. Op kamers wonen is geweldig. De vrijheid die je daarbij ervaart went heel snel en wordt zelfs verslavend. Sanne zegt het goed: ‘Ik zou niet eens meer thuis kúnnen wonen'. Ik herken het gevoel volledig.

Half zes. Tijd om op te staan. Het lukt zonder al teveel problemen omdat ik prima geslapen heb. Toch lagen we er niet heel vroeg in. Het was gezellig gisteren. Sanne blijkt keelpijn te hebben en kwam vannacht blijkbaar moeilijk in slaap. Minder fraai nieuws dus. Wel een reden temeer voor hem om iets moois van deze dag te maken. We gaan ervoor!
In de trein komen de boterhammen tevoorschijn. Het is een pittig ritje dus we hebben alle tijd om bij te komen van de vroege start. Heerlijk vind ik dat soort momenten. Ik besluit nog snel een oogje dicht te doen. Er staat een lange, enerverende dag voor de boeg.

Vroeg op weg

Warme begroeting

Aankomst. Het was een perfecte reis, zonder problemen. En dat terwijl er de nodige vertragingen voorspeld waren. We boffen enorm en vooralsnog lijkt de keuze voor deze jachthaven een goede geweest te zijn. Moet de vis natuurlijk nog wel mee willen werken!
Het stadje slaapt. Een heerlijke sfeer terwijl we onze weg naar de steigers zoeken. Ik ben er vaker geweest, Sanne één keer en toen werd er maar kort gevist. Geen idee wat we vandaag moeten verwachten. Als de vis er ligt wordt het feest maar het kan net zo goed zwaar tegenvallen. Mocht dat het geval zijn, dan hebben we een andere jachthaven als backup.

Zenuwen als de tassen op de steigers neerploffen. De hengels zijn al opgetuigd, nu een passend kunstaasje uitzoeken. Altijd interessant. Waar begin je mee? De nodige futen zwemmen door de haven en dat geeft ons vertrouwen een geweldige impuls. Waarschijnlijk ligt er sowieso al volop witvis, zo beredeneer ik. Een klein Fin-S shadje gaat in de speld. Sanne heeft de eerste worp al bijna achter de rug, ik kan nu eindelijk ook beginnen. Een zacht plonsje wanneer het shadje een meter of zeven verderop het wateroppervlak raakt. Af laten zinken, het is een meter of twee a drie diep hier. Ik tik het shadje op, laat hem twee trage sprongetjes maken. Hangen! Meteen mag ik een mooie baars drillen. Sanne staat vervolgens ook al snel met een kromme hengel. Een beter begin bestaat gewoon niet. Het vertrouwen is groter dan ooit.

Koninklijke start

De talloze softbaits van Peter de Kock doen hun werk uitstekend

In het eerstvolgende kwartier gaat het onder water stevig los. We vangen een hele serie baarzen en de tien vissen per man zijn binnen no-time een feit. Sanne weet als eerste een grotere vis te haken. 39 centimeter maar liefst. We schieten de nodige plaatjes en genieten volop. Dan, na 'n half uurtje, houden de vangsten vrij plotseling op. Sanne en ik kijken elkaar raar aan. Hoe kan dit nu? De jachthaven is groot dus we zullen sowieso verder gaan zoeken als deze situatie niet verandert.

Veel grove baarzen

Dubbelvangsten bij de vleet!

Sanne op dreef

Na een tijdje zoeken eindelijk weer 'n aanbeet. Hangen! Ik heb op deze stek al vaker ervaren dat een gehaakte vis vrijwel altijd soortgenoten met zich ‘meetrekt' die zich makkelijk laten vangen. Daarom ben ik niet verbaasd als ik plotseling een serie baarzen vang. Een klein schooltje vissen is in de vreetmodus terecht gekomen en stort zich telkens gretig op mijn shadje.

Verderop zie ik Sanne ook weer vis vangen. Het lijkt erop dat de impasse doorbroken is. We vangen ze weer! Nu dient zich een andere uitdaging aan. De baarzen worden stukken voorzichtiger. Tergend langzaam moet het kunstaas over de bodem worden binnengesleept, waarbij haast continu bodemcontact gehouden wordt. Een heel aparte, uiterst gevoelige visserij waarvoor je even in het juiste ritme moet komen. Dat lukt me gelukkig snel. Sanne heeft er meer moeite mee en dat blijkt nu het glasheldere verschil tussen vangen en niet vangen. Elke worp sta ik een vis te drillen, Sanne kijkt steeds verbaasder. Als ik een stuk of vijftien vissen verder ben neemt hij de techniek over, hangt bovendien net al ik een matgeel Mann's shadje in de speld. En zie daar, ook mijn maat vangt ze. De baarzen zijn kieskeurig!

Heerlijke plaat

Sanne vond ze ook weer

Vissen van formaat

Er volgt geen dipje meer, de vangsten trekken zelfs verder aan. De voorzichtige beten nemen langzaam af en harde, overtuigende tikken komen ervoor in de plaats. Heerlijk vissen dit. Die pittige aanbeten hebben toch duidelijk mijn voorkeur. Kippenvel kan lekker zijn.
Het begint te miezeren en de wind trekt aan. Bah. Capuchons op en met de wind in de rug gaan staan. Ondertussen blijven de baarzen actief jagen. Het smerige weer trekt snel voorbij. Dat stemt ons erg gelukkig. Een dag lang dit soort weer is niet goed voor een mens.

Luxe maakt creatief. In dit geval doel ik met luxe op de waanzinnige vangsten van vandaag. Daar waar je op een taaie dag naar je meest vertrouwde kunstaasjes grijpt, begin je in situaties als deze te experimenteren. Eerst laat ik een lepeltje zwemmen dat ik via Samosoft te pakken kreeg. Al snel volgen een paar kleinere baarzen. Omdat het metaal vandaag duidelijk niet de voorkeur heeft grijp ik weer naar m'n softbaits. Imitatiewormen van Storm krijgen een kans. En die blijken pas echt gewaardeerd te worden, want ik begin zowaar nóg beter te vangen. Elke worp continu beet, elke worp vis. Het zijn vooral mooie twintigers met uitschieters naar boven en beneden. Fraaie dertigers wandelen met een heerlijke regelmaat door de vangsten heen. Om een onduidelijke reden zijn de veertigers vandaag voor Sanne gereserveerd. Hij heeft er al drie kunnen noteren. Een fraaie vis van 39 centimeter was mijn grootste tot nu toe. Wat 'n succes is dit. Nu al. Het is één uur. Ik tel mijn honderdste vis.

De veertigers bleken gereserveerd

Genieten van elke vis

Bijna uitgedrild

De marathon gaat door. Diverse kunstaasjes sneuvelen bij een overdosis aan aandacht. Ruw gebeten, staart eraf gerukt, ingescheurd. Gebruiksslijtage met een dikke glimlach. Regelmatig kijken we op van ons geconcentreerde spelletje en vinden onze blikken elkaar. Brede grijnzen, kwijl in onze mondhoeken. Dit zijn van die visdagen die je zelden meemaakt. En we genieten nog steeds van elke vangst!
Daar waar de passieve baarzen vanochtend haast van de bodem moesten worden getrokken, krijgen we nu steeds hardere aanbeten. Het aasgedrag van de vissen verandert. Ze lijken actiever te zijn gaan jagen. We vangen ze verder van de bodem en ze zitten telkens overtuigend gehaakt. Vanochtend was dat regelmatig anders.

Fraai dubbelportret

De imitatiewormpjes bleken intens populair

De baarzen blijken door de hele jachthaven te liggen. Onvoorstelbaar. De vorige keren dat ik hier was lagen de vissen lokaal op de stek waar we begonnen. Nu is het overal feest. We proberen een inschatting te maken van het aantal baarzen dat hier ligt. Kansloos.
Dat de dagen korter worden is goed te merken. Het is 'n uur of vier en heel langzaam begint het al te schemeren. De hardnekkige bewolking is daar natuurlijk debet aan, maar toch.
We zijn benieuwd hoe het aasgedrag van de baarzen gaat verlopen. Het zijn zichtjagers en vrijwel altijd valt de beet er op een bepaald moment compleet af. Afgelopen, finito. Het is dan te donker geworden en geen baars laat zich dan meer vangen. Een kwartier, een half uur..we blijven ze vangen. Ik nader het onvoorstelbare aantal van 200 stuks. Sanne heeft zijn score al vanaf een stuk of dertig vissen niet meer bijgehouden. Zal ongeveer hetzelfde zijn. Frappant is in elk geval dat hij al vier veertigers gevangen heeft, en ik nog niet één. De uitschieters zijn ongelijk verdeeld vandaag.

Woorden overbodig

De teller bleef lopen...

Een continue glimlach

Lompe beuken op Sanne's hengeltop. Weer zo'n kneiter? Deze vecht wel heel stevig. Sanne moet deze vechterbaas zelfs bij de palen weg proberen te houden. Het gaat goed en in verband met het beperkte licht zien we de vis pas vlakbij de steiger. Jemig, inderdaad. Wéér zo'n veertiger. Groter dan 43 cm waren de vissen vandaag niet maar Sanne heeft er maar liefst 5 mogen noteren. Niets dan respect voor de man!

Voor de vijfde maal over de magische grens

Nummer 200 wordt gehaakt. Waanzinnig gewoon. Het gaat op routine en toch nog steeds met veel genot. Ik blijf elke aanbeet en dril enorm waarderen. Dit gaat nooit vervelen! Het wordt merkbaar frisser. Zo'n dagje stilstaan gaat je niet in de koude kleren zitten. Mijn bloedsomloop heeft wel eens drukkere tijden gekend en mijn lijf produceerde vast wel eens meer warmte. Koude lijven. We zijn wandelende etalagepoppen geworden.

De laatste baarzen. Ongelooflijk, het was een ware race. Bij 203 vissen besluit ik dat het genoeg is geweest. En nieuwe mijlpaal is bereikt, een schitterende dag ligt achter ons. Ik bedenk dat het lastig wordt hier een boeiend verslag over te gaan schrijven. Het was geniaal, maar wat waren de echte hoogte- en dieptepunten vandaag? Eigenlijk was het één grote piek.

Sfeervolle finish

In de trein volgt het onvermijdelijke inkakmoment. De dag was een piek, welkom in het dal. Achja, we zitten lekker. Nog even lekker nadromen. Grijnzend bekijken we onze gehavende handen. Thuis sluiten we af met een heerlijke pizza een serie smaakvolle biertjes. Het leven is zo slecht nog niet. De foto's stemmen ons bijzonder tevreden: schitterend materiaal om mee terug te blikken. Het was ‘n topdag!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger