Vrijdag 23 november
Havenperikelen
Het werken in de weekenden van de afgelopen maanden heeft niet echt voor veel visdagen gezorgd. Mijn vismaten die op kamers zitten en door de week daarom niet vaak thuis zitten, schieten daardoor vaak mis als ze eens willen afspreken. Gelukkig vond Sanne maandag 26 november een gaatje in zijn rooster en sprak met mij af. Tot zijn grote spijt moest hij de donderdag ervoor laten weten dat er een practicum later was ingeroosterd voor die maandag. Verplicht, dus onze afspraak moest vervallen. Echter met een kleine grijns, want de vrijdag ervoor zag hij meer mogelijkheden. Hij wist dat ik tijd had, zodoende stond er gauw een nieuwe afspraak. Ons plan voor deze dag: de havenvisserij!
Het was vroeg, heel vroeg dat ik bij Sanne stond deze morgen. Er moest nog een heel stuk gereden worden eer we op de plek van bestemming zouden zijn. Ik had alle spullen al klaargelegd in de auto, zodat ik 's morgens alleen maar wat koffie moest zetten en alle tijd had voor het eten. Eenmaal getankt had ik op weg had een brug tegen. Helaas, maar ik vermaakte me wel. De vriendin smsn'n en een fijn muziekje op. Even later stond ik bij Sanne op de stoep. Spullen in de wagen en karren maar. Gelijk de eerste afslag die ik in het dorp missen kan, miste ik. U-turn en opnieuw gassen maar. Na een gezellige rit kwamen we aan in de haven waar we het vandaag op gemunt hadden. Het was nog donker, dus tijd voor een goede bak koffie en een lekkere boterham. Het was nog donker. Gezien we eerst de boel vanaf de kant willen checken laten we de bellyboaten in de auto. De hengels werden gereed gemaakt en vervolgens kon de havensessie beginnen!
Het was gelijk vanaf het eerste moment dolle pret. Veel vis, wel kleine baars, maar het was erg vermakelijk om binnen de eerste minuten al tien vissen op de kant te hebben. Nadat het wat rustiger werd schoven we verder de steiger op. De baarzen werden groter, hoewel we wel minder vingen en zeker veel minder beet kregen. Een interessante waarneming vond ik. Tussen de baarzen door kreeg ik uit het niets nog een doffe dreun onder de hengeltop. Zwaar en zonder twijfel snoekbaars! Even later mocht ik de gigant landen. Met precies 60cm was het een geweldige vis om zo vroeg op de morgen al te mogen vangen.
Nog steeds donker. De zon is al wel op, maar het dikke wolkendek zorgt ervoor dat er nog maar weinig licht is. Wazige foto's, dus die bespaar ik jullie liever. Al gauw wordt het lichter. Gelukkig, want er bleven mooie vissen gevangen worden. Geen grote snoekbaarzen, maar enkele fraaie baarzen. Sanne pakte een dikke die net geen 40cm was. Een prima foto mocht volgen!
De eerste baarsgiganten werden al gauw gevangen
Nog maar één steiger gehad en het aantal vissen lag al aardig hoog voor de tijd die we besteed hadden. Meer dan content dus! Gezien we weer terug bij het begin kwamen en wederom enkel wat kleinere baarzen vingen, besloten we verder te gaan. Een oudere man tipte ons op een steiger waar veel vis gevangen zou worden. Hele dikke baarzen vooral. Gezien we toch de hele dag de tijd hadden besloten we maar gelijk even te gaan kijken. Mocht de tip niks zijn, dan konden we nog altijd elders gaan vissen.
Na een kleinere baars was het gelijk sanne die met een hele kromme Godfather in zijn handen stond. De dril wees er al op dat we te maken hadden met een mooie snoek uit de haven. Een kleine teleurstelling, gezien een dikke baars of snoekbaars meer welkom was. Toch een prima vangst, eentje die zeker meetelt voor de statistieken.
Esox Lucius is ook altijd vertegenwoordigt in de havens!
We vangen op de steiger niet bijster veel vis en besluiten deze rap af te vissen. Pas helemaal op het einde wordt het interessant. Ondanks de stilte weet wederom Sanne een enorme dreun te incasseren. In een klein hoekje tussen een boot en een steigerpaal komt de vis boven. Een schitterende baars. Ik zit op m'n knieën om de vis te landen. Sanne ziet dat de baars erg goed gehaakt zit en besluit de hem zelf te landen. Ik pak gelijk de camera en schiet enkele leuke platen. Nadat we het meetlint gepakt hadden bleek dat we te maken hadden met een schitterende veertiger. Die pakken ze ons niet meer af!
Een gevreesde bewoner onder het wateroppervlak
We vissen nog even door, maar concluderen dat we het beter elders kunnen proberen. Ondertussen vliegt de tijd echt voorbij. Altijd een beetje het probleem bij het vissen. Zeker als de vangsten mooi zijn vergeet je gauw de tijd. We hebben de meeste vissen op de eerste steiger gepakt en hebben nu al wel gezien dat het niet overal zo gemakkelijk ging. Duidelijk was al gauw dat er niet te snel gevist moest worden en dat slank kunstaas goed presteerde. Uit baldadigheid enkele malen iets met een roterend staartje geprobeerd, maar dat werkte allemaal minder goed. Zodoende viel de keuze steeds voor het langwerpige spul.
Op de volgende steiger lopen we helaas niet alleen tegen vis op. We vingen hier erg goed. Het was ook wat ondieper, net als op de eerste steiger. De aantallen werden weer wat opgekrikt. Wederom geen grote vis, die liggen toch iets losser van elkaar blijkt maar weer. Niet altijd regel, maar toch iets wat vaak terug keert. Op een gegeven moment is het een ligplaatshouder die ons wat boos aanspreekt. Er hangt een nylon lijntje met een haak en wat loodjes in de touwen van zijn zeiljacht. Sanne en ik worden hier dusdanig verbaal aangevallen dat wij schuldig zijn. Gezien wij natuurlijk dondersgoed weten gaan we er tegen in en leggen de man rustig uit dat wij met ander materiaal vissen. Helaas was het verhaal hem niet duidelijk en bleven we vervelende reacties terug krijgen. Niks aan te doen, die snapt er niks van. Het bericht was er dat hij maar eens contact moest zoeken met de havenmeester. Dat namen we maar met een korrel zout en visten rustig op onze manier verder. Een enkeling werd er nog gevangen, ook pal onder zijn zeiljacht. Een meisje dat ongetwijfeld zijn dochter geweest zal zijn reageerde wat verbaasd dat er zulke "grote" vissen rondzwomen onder de boot. Een leuke reactie was daar ..
Niet de grootste, maar zonder meer een plaatje. Wat een strepen!
Het middaguur is gepasseerd en het weer is nogal druilerig geworden. Af en toe een flinke miezerpartij waardoor we goed nat werden. Regenkledij was aanwezig, dus geen problemen. Enkel wat beperkingen met de fotografie, maar dat viel te overzien. Na een lekkere lunch en een goede bak koffie was het tijd voor een ander deel van de haven. We wilden heel de haven uitkammen. Gezien de tijd en de korte dagen deze maanden was het beter om niet te veel te treuzelen. Toen we begonnen met vissen op een nieuwe steiger was het al gauw duidelijk dat de haven verre van vol zat met baarzen. Lang doorvissen resulteerde op een gegeven moment wel enkele fraaie vangsten. Kijkend naar vorig jaar waren de resultaten nog niet erg bijster. Ik wijt het aan de temperaturen die we tot nog toe gehad hebben. Veel te warm voor de tijd van het jaar. Nog lang niet alle witvis ligt in de havens. Voor de baarzen dus nog niet heel aantrekkelijk om de haven in te trekken hier. Zonder meer toch tevreden, omdat we wel vis konden vangen. Los van de baarzen was het op deze steiger ook nog een pittige voorn die van zich liet horen!
Langwerpig kunstaas scoorde het beste
Tevreden blikken!
Lang doorvissen resulteerde toch nog enkele fraaie baarzen ...
... en een rooflustige voorn!
Omdat we de haven sneller dan verwacht uitgevist hadden besloten Sanne en ik om op verkenning te gaan en de haven te verlaten. Te voet doen we een sluisje aan en een andere jachthaven. Het sluisje levert niet meer dan een twee baarzen op. Het is vooral de wind die hier erg hard overheerst. Niet fijn vissen dus. De jachthaven biedt geen uitkomsten. We zien twee oudere mannen vissen met de vaste hengel. Ondertussen staat er ook een mooi plakkaat met "verboden te vissen". We gaan even verhaal halen. Het bericht is daar dat we maar even met de eigenaar van de haven moesten babbelen. Helaas werden we teleurgesteld. De haven is alleen toegankelijk voor ligplaatshouders en familieleden. Over voortrekken gesproken, maar goed. We nemen het zoals het is, spijtig!
Eenmaal terug in de haven waar we al successen geboekt hadden doen we nog enkele steigers aan. Ook vanaf de kant vinden we nog aardig wat vis. Met name op de allereerste meters waar we vanmorgen ook begonnen waren. De lucht was inmiddels al goed open gebroken, waardoor er bij een ondergaande zon weer schitterende platen geschoten konden worden. We vragen ons af hoeveel vissen we gevangen hadden op het einde van de dag in de haven. Geen honderd vissen, maar het zal er niet ver vandaan gezeten hebben dachten we. Gewoon top natuurlijk!
Sterke baars
Zoals altijd, alles netjes terug!
Sanne met één van de laatste gevechten in de haven
Het was nog niet helemaal donker. Gezien we de haven helemaal omgekeerd hadden dachten we na over een andere stek. Ik had niet heel veel zin meer om te rijden naar een nieuwe stek. We sloten af en reden richting de stad voor een snackbar. Die richting op kwamen we nog een mooie industriehaven tegen. Het lag er hier aardig rustig bij en er waren redelijk wat potentiële stekken. Sanne en ik dachten beide hetzelfde. Nog even vissen! Los van een fraaie baars, een geloste snoekbaars en wat beetjes konden we niks meer binnenslepen. Wel mochten we nog een schitterende zonsondergang waarnemen. Toen het eenmaal donker was kon het avondmaal beginnen!
Een prachtig sfeertje aan het einde van de dag
We stapten in de auto en zette koers naar het centrum. De friettenten zaten ramvol. Geen zin in, dus namen we de benen richting de winkelstraat. Daar treffen we niet veel soeps aan. Ons oog valt even op een visrestaurantje, maar de prijzen staan ons niet aan. Eenmaal terug bij de markt waar de auto stond besluiten we toch één van de friettenten aan te doen. Wonder boven wonder zijn we gelijk aan de beurt en niet veel later gaat er een vette hap naar binnen. We kijken nog even naar de foto's en genieten na met een grijns. Het was weer een mooie dag die we snel weer eens over moeten doen als het wat kouder is geworden. Met twee man hadden we toch een behoorlijk aantal vissen kunnen vangen. Al was het wat vertekend allemaal. De aantallen waren zeker niet over de hele dag verspreid. Zeker in de middag was het maar taai. Misschien dat we op diezelfde taaie stekken 's morgens veel beter hadden gevangen. Wie zal het zeggen? Iets voor de volgende keer. Jullie horen er van!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
