Maandag 19 november
Uitwijken
Het was maandagmorgen in alle vroegte dat de telefoon ineens ging. Ik kon maar één persoon bedenken wie zou bellen. Georges de Bruycker, mijn vismaat voor vandaag. Op de planning stond weer een dag vissen met de boot. Een paar minuten geleden was ikzelf al even buiten geweest om te polsen hoe het zat met het weer. Een harde wind en het goot ongelofelijk! Het bericht van Georges dat hij de boot thuis ging laten was dus geen verassing. Helaas, maar er waren genoeg alternatieven vanaf de kant.
Het water wat we eerst met de boot aan wilden doen bleef onze stek voor deze visdag. Groot water met heel veel mooie stekken vanuit de boot en bellyboat. Vanaf de kant over het algemeen niet heel aantrekkelijk, maar daar waar jachthavens zijn is het rond deze tijd van het jaar vaak feest als het gaat om het vangen van kneiterbaarzen. Gezien we enkele jachthavens aan dit water wisten te liggen was het geen probleem om onze dag hier te vullen. Enkele vangstberichten van vrienden van voorgaande weken gaven extra vertouwen. Veel mooie vis. Wij gingen vandaag ons geluk maar eens beproeven op deze stekken.
Na een rit van een ruim uur kwamen we aan bij de eerste haven. Het was nog donker en het regende. Samen met een gure wind vonden we het een goed idee om nog even in de wagen te blijven zitten. Een dikke boterham en een goede bak koffie ging er maar al te lekker in. Scheutje Berenburg erbij op de vroegen morgen en genieten maar! Toen de regen was opgehouden en er al een klein beetje licht was waar te nemen, schoten we in onze viskledij. Vissen maar!
Terwijl Georges zijn gerief gereed maakte deed ik alvast een eerste worp onder de kant. Een klein parelmoer gekleurd Mann's shadje was gelijk de sjaak. Vanonder een bootje was het gelijk een snoekbaars van ruim een halve meter die vol overgave zich op het shadje had gestort. Nogal onverwachts. Enthousiast dril ik de vis naar het oppervlak en land haar. Georges dacht in eerste instantie dat ik vast zat, maar het tegendeel bleek. Een mooie foto was iets teveel gevraagd, gezien het nog erg donker was. Een donkere omgeving, gevuld met een visser en een lichtgevend object met vinnen. Deze foto bespaar ik jullie dus liever. Een leuke eerste vangst, zonder meer! Niet alleen de vangst zelf, maar ook de aandacht van twee schone dames die juist in de wagen gingen stappen om naar hun werk te gaan. Zeldzaam dat je juist van dat volk leuke reacties krijgt. En dan ook nog eens zo vroeg op de morgen ...
Het moge duidelijk zijn dat we op deze maandag gelijk een topstek aangedaan hebben. Vol verwondering vangen we de ene na de andere vis. Alles op kleine slugs verder en hoe lichter het loodkopje, hoe beter de aanbeten waren. Af en toe waren er wat vervelende vissen tussen. Zo presteerde Georges het om een vis te treffen die hij er tot vijf keer toe op gehad heeft. Na vier keer gelost te zijn vingen we hem. Samen met deze en de 9 andere vissen, waren het wonderbaarlijk genoeg allemaal snoekbaarzen! Op één volger van een baars na hebben we niks van onze geliefde soort gezien. We begrepen er niks van.
Knappe snoekbaarzen tijdens het vissen op de eerste stek
Indrukwekkende vissen, stuk voor stuk vol en mooi goud!
De snoekbaarzen die we vingen waren op een paar na allemaal mooi aan de maat. Echt goede sport dus op licht hangelmateriaal. Echt genieten! Gezien het oppervlak waar we visten erg klein was, waren we zo uitgevist. Na alle stekken twee keer gedaan te hebben besloten we dus een andere haven op te zoeken en misschien later terug te keren. Een drietal havens worden steeds na een korte tijd bestempeld als visloos. De futen en aalscholvers lagen te slapen of waren niet eens aanwezig. Niks van witvis, niks. Dit terwijl in de haven waar we alle snoekbaarzen vingen wel wat witvis lag en er ook jacht was van duikertjes. Weinig woorden voor een groot deel van de dag, gezien er ook nog redelijk wat kilometers gereden zijn. Jammer van de benzine, maar zelfde geldt ligt er wel veel vis in de andere havens. Iets wat we eigenlijk wel verwacht hadden.
Het zag er allemaal veelbelovend uit
Doorgaans levert de Slug-Go altijd wel vis op,
maar als er geen vis ligt houdt het op natuurlijk ...
De laatste haven was een gigantische diepe bak met zeiljachten.
Topstekken, nu echter visloos ...
De keuze was dus erg gemakkelijk toen we in de derde haven achtereen geen vis vingen. Snel terug naar de eerste haven van de dag en daar de tijd volmaken!
Eenmaal daar was het gelijk weer raak. Het was wel duidelijk dat er naast ons al meerdere vissers bezig waren geweest. Eentje was nog bezig. Twee hengels. Eentje met een levend visje en de ander met een shad. Eentje van het dorp waarschijnlijk. Er zat in ieder geval heel weinig beet meer op. Ook de beste man liet het alweer snel voor wat het was. Waarschijnlijk had hij z'n visjes al wel weer gevangen. Voor ons was het nog geen tijd om te stoppen. We hebben een stuk moeten rijden, dus we zouden tot in het donker vissen. Gezien de mindere vangsten besloten we een stuk richting het open water te kruipen. Dat begon leuk bij een keersluis. Hier troffen we nog enkele fraaie snoekbaarzen die heel veel drilplezier brachten. Het landen was iets moeilijker. Een gladde stijle kant. Met twee man was het wel goed te doen. Stukje teamwork, altijd belangrijk als je op pad bent met z'n tweeën. Een strekdam zorgt nog voor een stukje avontuur. Grote stenen die ook nog wat glad zijn. Samen met veel begroeiing en een harde wind is het een hele survivaltocht naar de kop. Georges houdt het halverwege voor gezien. Ik wilde koste wat het kost helemaal naar voren. De beloning was daar. Met een klein shadje met v-staart van Hawg begon ik alles uit te kammen in waaiervorm. Uiteindelijk volgt er een snoekbaars tot onder de kant. Kaliber halve meter, prachtvis vanaf de kant dus. Maar een volger op groot open water? Iets wat ik nog niet vaak gezien heb. De spanning was daar. Wel of geen vis vangen? Uiteindelijk was het een keiharde dreun kort onder de kant die mij gelijk aan de volger deed herinneren. Victory!
De vis besloot niet op de foto te willen. Nadat hij flink ging slaan met z'n staart resulteerde er een soepele beweging richting het water. Plons en weg was hij. Het bleef helaas bij deze vangst, maar ik was content.
Georges en zijn Realistics van Berkley, vanaf het eerste moment een klik!
Een visser achter het muurtje
Het werd snel donker nu. Georges en ik besloten daarom ook maar om snel terug te keren richting de haven en daar de dag vol te maken. In totaal wisten we bij de 10 vissen van vanmorgen er nog 7 bij te vangen. Geen gigantisch groot aantal vissen voor twee man tijdens het vissen in een haven. Maar gezien het formaat van de snoekbaarzen en de hoeveelheid actie, waren we enorm tevreden. Ook het weer had zich goed gedragen. We stonden aan het einde van de dag nog steeds achter de keuze dat we de boot thuis gelaten hadden. Het waaide echt te hard en de wind stond ook echt totaal verkeerd op het water. Grote golven, dat was geen pretje geweest. Enkel wat kleine miezerbuitjes en dat was het wat de regen betreft. Een prima dagje. Aardig wat vis. Jammer dat het maar op één stek was, maar daar viel weinig aan te veranderen, ze lagen elders gewoon niet. In december vissen we weer samen. De 17de zal weer in het kader staan van de havens. Misschien met de boot, maar dat bekijken we nog even. Tot de volgende keer!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
