Hoofdsponsor
Hengelsport Peter de Kock
Sponsoren
Samosport
Rix Webshops
Zeebaarsshop
Snoekshop
Lunkercity.nl
Q-Baits
Twitter
Baarsvissen.nl Twitter

Laatste verhalen

22 januari | Emmertjes water 21 januari | Op zoek naar luwte 21 januari | Ongeloof
Startpagina instellen
Toevoegen aan favorieten
Baarsvissen Twitter
Baarsvissen.nl | de enige echt baarspagina van het land

Zaterdag 26 mei

Voor de volle honderd!

04:00 uur. De wekker gaat af. Van de ene kant van mijn kamer sprint ik naar de andere kant om de wekker uit te zetten. Ik was al wakker. Geïnteresseerd in het weer stond de buienradar online op het beeldscherm van mijn computer. Het zag er allemaal prima uit, geen extreme buien. Hier en daar zie ik wat mensen online flitsen op msn. Roofvissend Nederland is gelijk de eerste dag actief, een schitterend ritueel op die eerste dag van het seizoen. Iedereen wilt zo vroeg mogelijk aan de waterkant staan, zo ook ik en mijn vismaten. Rond 05:00 uur zou Gert-Jan bij mij op de stoep staan. Zoals verwacht is iedereen de eerste dag wat vroeger. Ik had mij rond 04:50 dus al neergezet op de oprit met een lekkere warme bak koffie in mijn handen. Het zou een geweldige dag worden vandaag voor de geest, maar een hele zware voor het lichaam. Ik kan nooit goed slapen als er zo'n visdag voor de deur staat. Mensen die de site goed in de gaten hebben gehouden deze dag hebben wel kunnen zien dat ik ruim na middernacht nog een update had geplaatst. Nee, echt geslapen had ik niet. Een betere voorbereiding had mijn lichaam wel gewenst. Maar goed, niks aan te doen. De jongens Gert-Jan en Sanne hadden net als ik niet veel geslapen. Het beloofde een interessant dagje te worden waarbij vele vissen ons wakker hielden!

Nadat Gert-Jan mij had opgehaald moesten we enkel nog langs Sanne. Niet veel later zat ook hij lachend in de auto. Ietwat gaar van de korte nacht nuttigden we allemaal een bak koffie op de parking. Gert-Jan trok gelijk een pak lekkere koekjes open. Jammie. Het was nog vrij donker, dus echt heel veel hadden we nog niet aan de waterkant te zoeken. Toch treuzelden we niet al te lang. De motivatie was enorm om het eerste visje van de dag te vangen. We hadden een mooie stek uitgezocht met een schuine oeverzone waar de wind in onze rug stond, zodat we gelijk verre worpen konden maken. Vroeg in het seizoen weet je het maar nooit. Over het algemeen ligt de vis wel vrij scherp, maar je moet ze wel vinden. Dit viel nogal zwaar in het begin. Het was te merken dat het alweer even geleden was dat we waren gaan vissen. Er werden wat shads verspeeld en bij Gert-Jan was het ook gelijk de lijn op de molen die vervelend ging doen. Ruim een half uur lang kregen we geen aanbeet. Geen ramp, maar ik had anders verwacht. Ietwat geforceerd liep ik een heel stuk terug naar een plekje waar we voorbij waren gelopen. Een aanlegsteiger met kort daartegen een grote drijvende bak die daar al jaar en dag voor anker ligt. Hier moest vis liggen en zo zou het ook geschieden. Iedereen kreeg gelijk beet. Gert-Jan wist er helaas geen te vangen. Sanne en ik vingen onze eerste baarzen en één snoekbaarsje van pinkformaat. Zelf mocht ik vrij snel de eerste dertiger landen. Prima gevecht op de lange shadstok van Fox. De 8cm lange Saltshaker van Lunker City was favoriet bij deze baars.


De eerste vissen waren gevangen!

Opmerkelijk was de grote hoeveelheid kleine vis die er lag. De uitschieter was toch wel die baars van 35cm die er bij mij opknalde. Verder allemaal laag in de twintig centimeter. Veel kleine vis dus, die voor heel veel aanbeten zorgden. Het merendeel was waarschijnlijk net te klein om aan een shad van 8cm te vangen. Misschien waren ze wel voorzichtig, al verwacht ik dat niet. Praktisch alle aanbeten kwamen erg goed door, maar bij het aanslaan voelde je eigenlijk bijna nooit weerstand. Kleine vis dus. We besloten er niet al te lang te blijven. We bleven beet krijgen, maar er was totaal geen rendement aanwezig. Verderop zou misschien mooiere vis liggen. We betraden weer de zone waar we te maken hadden met schuine oeverzones. Hele stukken werden uitgegooid. Een enkel beetje resulteerde nog enkele moed voor een vangst, maar die bleef helaas uit. We kropen langzaam maar zeker verder in de richting van een kop. Twee kanaaldelen komen daar samen. Altijd heel veel commotie in het water daar met veel bodemstructuur. Al met al een prima roofvisstek!
Gelijk bij het aantreden rond de kop begonnen we weer te gooien met shads. Sanne en ik vingen vrij gauw een visje, maar Gert-Jan had er iets meer moeite mee. Die eerste vis voor hem zou komen nadat hij een kunstaaswissel deed. Een ASP spinner van Spro resulteerde bij de eerste worp een lief snoekbaarsje. Geen wereldformaat, maar wel zijn eerste vis van het seizoen. De barrière tussen het wel en niet vangen van een visje was voor Gert-Jan doorbroken, want niet veel later ving hij een prachtige serie fraaie baarzen in prima conditie. Iedereen tevreden!


Gretig


Wilderness


Fraaie vissen


Eindelijk mogen we ze weer vangen!

We huizen nog even rond op deze punt en besluiten dan om door te gaan naar een andere totaal andere stek. Een hoge kademuur waar we mooi verschillende diepten op het kanaal goed kunnen bereiken. Echt heel veel vangen we niet op de eerste stek. Wel is het enorm grote aantal aanbeten weer aanwezig. Kleine vis, waarschijnlijk kleine snoekbaars beredeneren we later. Kleine gaatjes in onze shadjes tonen dit aan. Toch is het Sanne die ineens met een gevaarlijk kromme hengel staat. Lomp gewicht aan de andere kant van de hengel verteld ons dat het een mooie snoekbaars is. Helaas nooit kunnen vastleggen, want ze schoot vrij snel weer los. Sanne baalde als een stekker, niet onterecht, had een prachtvis kunnen zijn. Persoonlijk werd ik gek van de aanbeetjes die we maar niet konden verzilveren. Ik liep een stuk verder. Een brug over, waar vervolgens weer een mooie kademuur was. Sanne en Gert-Jan visten nog even verder, terwijl ik gelijk bij de eerste ingooi een keiharde knal krijg op de kleine Slug-O van Lunker City. Geen grote snoekbaars, maar ze vecht keihard. Genieten! Niet veel later staan ook Sanne en Gert-Jan hun visjes te drillen. Sanne kwam nog even naast mij poseren met zijn gevangen snoekbaars op de eerste worp.


Deze stond op scherp


Prima vissen!

Het tellertje waar ik de vangsten op vastlegde liep vrij gauw richting de dertig vissen. Geen reden om te klagen, het was nog vroeg ook, dus heel stiekem konden we al verwachten dat we een zeer mooi aantal vissen zouden gaan vangen vandaag. Ze lag goed los, dus de kans was enorm dat elders de vis ook goed te vangen zou zijn. We lieten de kademuur voor wat het was en schoven een stuk door stroomopwaarts. Enkele steigers grenzend aan een schuine oeverzone zouden worden uitgevist. Sanne en Gert-Jan begonnen met shads vanaf een steiger. Zelf koos ik voor een andere visserij. De lichte Mitsuki Jigger UL spinhengel van werd gepakt. Eerst dacht ik met een plugje wel even wat vis te vangen. Helaas bereikte ik hiermee geen vissen. De ASP spinner van Spro bood meer perspectief. Al heel gauw kreeg ik goed beet en waren het mooie baarzen die zich stortte op het kunstaas. Gert-Jan en Sanne deden gelijk met mij mee en vingen goed met shads. Ze lagen vrij diep nog. Toch zwommen ze een paar keer mee tot kort onder de kant. Ze waren echt actief, heerlijk op die eerste dag!


Mooie felle baarzen op het lichte materiaal


Sanne had vannacht wat gerommeld met oude stukjes kunstaas


Het zag er grappig uit en het ving nog goed ook!

Stukje bij beetje schoven we steeds verder stroomopwaarts. Overal lag vis, wel ver uit de kant. De teller schoof over de 50 heen. Ondanks het leuke aantal vissen die we gevangen hadden, waren we nog niet echt heel veel verschillende stekken afgegaan. Het kanaal is groot en zeker heel lang. Verder stroomopwaarts zouden nog talloze schitterende stekken op ons liggen te wachten. We vingen goed vis, kregen veel beet, maar toch kozen we er voor om een punt te zetten achter deze stek. Mocht het stroomopwaarts niks zijn, dan zouden we nog altijd terug kunnen keren. Iets wat gelukkig niet nodig bleek.
Na een lekkere bak koffie, een boterhammetje en een stukje fruit waren we weer voorzien en konden we na een stevig autoritje weer aan de bak op een verse stek. We kwamen aan op een flauwe punt in het kanaal. Een plek waarachter zich een kleine luwte voordoet. Altijd interessante plekken. Gert-Jan en Sanne stonden te popelen om hier hun shadjes te water te laten. Voorgaand seizoen hebben ze hier al een paar keer goed huisgehouden. Zelf mocht ik alleen genieten van die verhalen. Nog nooit echt goed gevangen. Net als vandaag, ik kreeg er nauwelijks vis op, terwijl die andere twee de sterren uit de hemel sloegen met hun snoekbaarzen en baarzen. Waarschijnlijk viste ik te langzaam. Toch bedacht ik dat ter plekke ook, maar ving alsnog veel minder. Het verschil zal hem ergens in gezeten hebben!? Hoe dan ook, andere technieken brachten helemaal niks op. Met pluggen en spinners waren het steeds harders die hun neusje lieten zien en vervolgens weer wegdraaiden. Nadat Gert-Jan en Sanne niks meer vingen schoven we een kleine honderd meter verder. Een damwand en een steiger in combinatie met een mooie hoek werd uitgepeuterd. Het enige wat we hier boekten was kunstaasverlies. Helaas, maar het hoort erbij. Veel obstakels met meestal wel een visje, vandaag echter niet. We liepen weer verder naar een ander deel van het kanaal. Wederom andere omstandigheden daar.


Beide stekelridders wisten de jongens goed te vangen


Met name snoekbaars!

Hoge kademuren bleven hier nog aan de orde. Het enige verschil was nu dat er een dode hoek aanwezig was waar een tweetal grote duwbakken lagen aangemeerd. Meestal een zeer leuke interessante plek. Voor zowel baars als snoekbaars. Meteen bij de eerste worp kreeg ik achter mekaar beet, maar helaas bleef er niks hangen. Ik meldde de jongens dat er waarschijnlijk een school met baarzen lag, dus dat we er nog wel wat zouden vangen hier. Gevaarlijk om zo'n opmerking te maken misschien. Dat bleek wel, uiteindelijk was enkel Gert-Jan de man die er een baarsje wist te vangen. Een klein visje, maar wel leuk. De teller stond nu op 67 vissen. Het aantal waar ik vorig jaar de visdag mee afsloot. Met nog bijna een halve dag voor ons zou de 100 vissen geen probleem moeten worden! In deze regio van het kanaal vingen we helaas niks meer bij, dus we besloten wat terug te steken naar een mooie kop waar veel beweging staat in het water. Hier verwachtte ik best veel van, maar de vele vangsten bleven helaas uitgesloten. Gert-Jan ving nog wel een schitterende stevige baars van 32 cm en Sanne scoorde ook nog een mooie op een zelf gefabriceerde Saltshaker. Niet veel later schoven we weer door naar een andere plek. Minstens zo interessant als deze, maar gelukkig scoorde we hier velen malen beter!


Welkome baarsvangst


Keiharde aanbeet in het onstuimige kanaalwater

Een klein zijkanaaltje richting een stuk industrie landinwaarts werd gekozen als volgende stek. Door de grote scheepvaart op het kanaal vindt er in dit zijkanaaltje altijd een hele hoop beweging plaats. Een groot deel van de tijd staat het gewoon stil, maar met momenten wordt er een grote lading water uit het kanaaltje getrokken en met hetzelfde tempo gaat het er dan weer terug in. Veel beweging dus en meestal veel kleine aasvis. Schitterende plek voor baars. Sanne zocht een mooi puntje op, grenzend aan het grote kanaal zelf, terwijl Gert-Jan en ik een stukje stroomopwaarts liepen van het zijkanaaltje. Sanne en Gert-Jan vingen gelijk vis met shadjes. Ik wilde graag iets proberen te vangen met pluggen of spinners. Helaas lukte dit niet. Pas wanneer ik ook naar een shadje pakte werd er vis gevangen. Gezien ik graag met de spinhengel wilde blijven gooien, greep ik naar enkele kleine shadjes van Mann's. Prima vangers bleek maar weer. We scherpten ons aantal vangsten tot ver over de 80. Zoals op elke stek zou ook deze stek stilvallen. We reden om het zijkanaaltje heen en begonnen aan de andere kant te vissen. Het mocht even duren voordat er een visje gevangen werd. Een bruine Saltshaker was het die na een paar kleinere baarzen ineens een keiharde dreun moest opvangen. Mijn pols waarmee ik de hengel al een dag lang ondersteun voelt niet echt prettig aan wanneer ik de haak zet na de keiharde aanbeet. De shadstok buigt goed door en ik voel veel weerstand aan de andere kant van de lijn. Lompe stoten in de diepte doen mij denken aan een serieuze snoekbaars. Toch is het verrassend een kneiter van een baars die boven komt zetten. Ik kijk de jongens aan en denk: yeah, eindelijk zo'n baarskanjer vandaag! Sanne schiet enkele fraaie plaatjes en niet veel later mag de baars zwemmen. Geen veertiger, maar met zijn 39 cm een kanjer van een stekelridder. 91 vissen alweer, ruimschoots tevreden!


Rijkelijke baarsvangst!

Na deze kanjer vingen we helaas niks meer bij. Snel door naar de volgende stek. Een mooie kop van een industrie haven werd opgezocht. Meteen bij het laten zakken langs de kademuur ving ik een mooie snoekbaars. Heerlijke dril. Ook een baars volgende bij de volgende worp. Gert-Jan deed vrolijk mee en ving ook een baars. Sanne wist hier helaas niks te vangen. De aanbeten waren ook hier erg schaars. Een pontje werd opgezocht. Altijd vis, zo ook vandaag, maar helaas bleef het bij één mager baarsje.
Onze fysieke gesteldheid was echt waardeloos aan het einde van deze visdag. We waren allemaal door ons eten heen terwijl we allemaal enorm veel trek hadden. Het avonduur naderde. Voor mij het einde van de visdag gezien verdere afspraken deze dag. We besloten nog één stek uit te gooien en de honderd vol te maken. Een grote brug naderde. De laatste visstek voor ons. Meestal ligt hier aardig wat snoekbaars. Verdeeld over de hele stek. Gezien hier altijd beweging in het water staat door de scheepvaart ligt de vis altijd zeer scherp. Zo ook vandaag. Dit resulteerde een flink aantal mooie aanbeten waarbij de meeste vissen wel gevangen werden. Precies toen de honderdste vis gevangen werd was het feestje over.


Fraaie snoekbaarzen als afsluiters!


Sanne bleef zoeken naar vis 101

We deden er van alles aan om er nog eentje bij te vangen, maar dit lukte helaas niet. Ondanks dit mogen we niet klagen natuurlijk. Honderd vissen op de openingsdag, dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Dit bied echt een hoop perspectief voor de komende weken. Ik kan me het einde van vorig seizoen nog goed herinneren op het kanaal hier. Aanbeetloos, werkelijk diep triest. Alwetend dat de vis niet weg kon zijn blijf je maar hopen op betere tijden. De opening van dit nieuwe seizoen heeft dat maar weer bevestigd, geweldig! Gert-Jan zou deze avond nog verder vissen. Sanne en ik hielden het voor gezien. Maandag stond er weer een sessie ingepland. Binnenkort vertel ik jullie daar meer over, tot gauw!

Vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven

Google Analytics