zaterdag 9 juni

Gigant

Vrijdagavond een uur of vier. Het was Bard die aankwam met de bus aan de andere kant van het dorp. Al wachtend in de auto met een lekker bluesmuziekje op telde ik af. Het was weeral even geleden dat we elkaar troffen. De volgende dag zou er een grootse visdag op de planning staan met een tweetal fanatieke vissers die erg "baars-minded" zijn. Vissers die prima in ons straatje liggen dus! Alle redenen om er naar uit te kijken. De bus arriveert en een bepakte Bard stapt uit. Gegroet amigo!

De berichten dat het wel erg warm was in Nederland werden meteen uitgewisseld. In Zeeuws Vlaanderen stond echter een lekkere bries. De verkoeling bij Bard was welkom. Nadat ik een dvd had wegbracht en wat vloeistof in de auto gooide waardoor hij zich kan voortbewegen, parkeerde ik de auto bij ons voor de deur. Boris de hond begroette Bard hartelijk. Gelijk een welkom gevoel bij hem. De spullen kregen een plaatsje en er werd wat gedronken. Tennis op tv, halve finales heren op Roland Garros. Stuk voor stuk prima partijen, echter waren de uitslagen wat teleurstellend. Gladiolen Roger Federer Rafaël Nadal waren beide hun plaats in de finale waardig, maar ik gunde het de twee andere spelers meer. Dat was hoe dan ook een betere finale geweest. Goed! Ook een zwaar beoefende hobby van mij, dat tennissen, maar daar ga ik verder geen woorden meer aan besteden. Vissen op baars, daar gaan we het over hebben. Na het avondeten werden alle hengels nethes startklaar gemaakt. Een stok om mee te werpen en een stok om wat mee te trollen. Misschien nog een verticaalstok en dat was het wel weer. Het kunstaas werd nog eens zorgvuldig doorgenomen. Natuurlijk vliegt de tijd weer voorbij, jullie herkennen het ongetwijfeld allemaal! Het was negen uur in de avond dat het bed werd opgezocht. De wekker stond namelijk al om half vier. Een half uur later zouden we in de auto moeten zitten richting Bergen op Zoom. Daar zou Luc van Litsenborg ons op de afgesproken plek komen oppikken. Ik denk dat het elf uur was dat we effectief lagen te slapen. Het resultaat van elkaar een hele tijd niet zien of spreken. De echte gesprekken komen ´s avonds pas op gang. Minder nachtrust, maar toch iets waar je niet onderuit komt. Bovendien is er natuurlijk altijd een grote hoeveelheid dosis verwachtingen aanwezig van de volgende dag. Nee, goed slapen voor een visdag als deze doe ik eigenlijk automatisch niet. Te fanatiek? Het zal wel meevallen, hèhè!

De morgen vlotte snel en zonder haperingen. Nadat Luc ons had opgehaald in Bergen op Zoom konden we onze reis voortzetten naar de plek waar Bas Timmer zijn boot zou traileren. Toen we onze weg naar de trailerhelling zonder problemen vonden, troffen we Bas aan. Hij was in gesprek met twee collega-vissers. Niet veel later schudde we de handen en maakten we ons gereed voor het traileren van de boten. Niet veel later lagen we lekker in de ondiepten te dobberen. Bard bij Luc en ik bij Bas in de boot. Luc tovert een kaart tevoorschijn. Vervolgens liggen we zij aan zij, terwijl Bas het woord doet. Woorden als: "hier gaan we onze slag slaan en daar hebben we niks te zoeken", springen uit zijn mond. Verder natuurlijk een portie wilde verhalen waarbij onze oren begonnen te gloeien van verlangen. Als alles mee ging zitten vandaag, beloofde het al een mooie dag te worden. We maakten een actieplan en wensten elkaar succes.

Te water

Bas aan het woord

De eerste meters

Al heel gauw bevonden we ons in een zware mistbank en werden we geconfronteerd door een regenbui. De regenpakken kwamen dan ook meteen tevoorschijn en de eerste blikken en woorden over het takkeweer waren een feit. Ondanks dit deed de vis meteen goed haar best. Het was Bas die al heel gauw met een kromme St. Croix stond. Een leuke snoekbaars had zijn Jointed Shadrap Perch te grazen genomen. Prima plug blijkt maar weer. De regen blijft zijn weg naar beneden vervolgen, terwijl ook ik mijn eerste aanbeet krijg. De eerste 40+ baars mocht geland worden. Ook Luc trof niet veel later een vis aan van hetzelfde kaliber. In korte tijd een paar schitterende vangsten. Het vertrouwen zat er al vroeg in. Wie weet wat we vandaag verder nog allemaal tegen zouden gaan komen. Het vooruitzicht was hoe dan ook erg goed!

De eerste kromme hengel van vandaag

Prima snoekbaars

Een stekelridder van 45cm met oorlogswonden

We kozen al snel onze eigen weg

We trollen verder. Luc en Bard besluiten om het stukje van de gevangen veertigers nog eens over te doen. Bas en ik gaan verder rechtdoor. Vanaf een afstandje zien we dat Bard en Luc enige tijd niet van plaats veranderen. Daar werd vast wat gevangen, mooi! Bij ons blijft het wat rustig. Geen aanbeten meer. We kiezen een mooie kom uit en gaan hier wat gooien. Vandaag lagen ze er niet. Wel een grote groep donkere brasems. Eén ervan werd helaas blootgesteld aan één van mijn shadhaken. Op zich wel een spectaculaire dril. Voorzichtig onthaak ik de vis in het water. We steken terug en gooien eenr kop uit met de plug en de shad. Het zijn een paar snoekbaarzen die hier opduiken. Een meter of twee water stond er. Schitterende visserij. Bas verteld dat het alweer even was geleden dat hij werpend met de shad een visje ving. Altijd leuk als er weer eens andere mensen meegaan in de boot. Ieder toch weer zijn eigen technieken, dat houdt het spannend. Luc en Bard komen ook weer in de buurt. Na wat feiten en cijfers doorgenomen te hebben waren we er aan uit dat het erg balen was voor Bard die nog geen vis had mogen vangen. Luc had zelf zeven vissen. Allemaal baarzen, waaronder één heuse gigant van 49cm. Jammer genoeg wat slank, maar daarmee zeker nog een prachtige vangst. Nog nooit eerder ving Luc zo'n bak. Een nieuw record, de dag kon op zich al niet meer stuk.

Het weer werd er niet beter op

Een blije Luc, met 49cm terecht tevreden met deze baars!

We vervolgen onze weg naar een andere kom. Veel waterplanten staan er hier. Al snel concludeerde we dat er ook vis lag. Allemaal trollend een snoekbaars en werpend een klein baarsje voor Bas. Ook Luc vangt hier wat vis met stekels. Bard blijft helaas nog steeds op de nul steken. Zijn dag was het vandaag niet helemaal. Toch was het nog vroeg. Die kneiter kon nog komen! Het klaart weer wat op en vervolgens regent het weer. Buien, alsof ze niet op leken te houden. Ook de wind weet niet wat hij er mee aan moet. De ene keer lijkt het bijna windstil te zijn, terwijl het zo weer omsloeg. Hoe dan ook, het water bleef hanteerbaar, we konden zonder problemen vissen.

De Melissa van Bard

Geen grote snoekbaarzen, wel allemaal vechtersbazen

Bas stuurde de boot steeds langs de 2 meter lijn, heerlijke diepte in deze tijd van het jaar

Het werd weer tijd voor een grote vis vonden we. Een kop grenzend aan een drukke vaargeul, altijd interessant. Op de heenweg trolden we nog een mooi kantje af. Een harde dreun op de Godfather Parabolic en een fel beukende vis deden mij meteen denken aan een mooie baars. Het was echter een gretig snoekje die de Wiggle Wart van Storm niet aan zich voorbij kon laten gaan. Snel onthaken in het water en verder vissen. Eenmaal gearriveerd bij de kop werd de moter in z'n vrij gegooid en ging ik wat gooien met shads. Gelijk vis! Ook Bas scoorde meteen een mooie op de plug. Ik snoekbaars en hij een vette baars. Bard en Luc schoven ook aan. Helaas geen vis. Ik ving er nog een snoekbaars bij en bij één van de daaropvolgende worpen verspeelde ik mijn shad. Aanbeet, aanslaan, geen weerstand. Lijnbreuk deed me denken aan een snoek, verdorie! Het middaguur naderde. Er viel een stilte, een grootse stilte. Luc stelde voor om even een fles champagne open te trekken. Hij was namelijk jarig vandaag, helemaal vergeten. Gezellig kletsten we wat bij en enkele hilarische verhalen schoven voorbij. Pijn in de buik van het lachen. Heerlijk in een bootje op groot water. We hadden het naar ons zin!

De Salt Shaker blijft werpend één van mijn favorieten

Vol over de Mid Wart heen

Veertiger drie vandaag

Champagne

Een groep jonge Nijlganzen

Zoals afgesproken wisselden Bard en ik van plaats. Van een aluminium platbodem kwam ik terecht in een Gipsy. Wat een verschil in stabiliteit! We kozen zelf onze weg weer. Luc en ik besloten om andere stukken water te gaan bevissen. Na ongeveer 5 uur vissen zonder maar ook één beet te krijgen kwamen we weer aan bij Bas en Bard. Ook zij hadden nauwelijks vis. Een snoekje en een snoekbaarsje los. Wel voor Bard. Niet veel later horen we dat hij een snoekbaars vangt. Gelukkig ook nog vis voor Bard! Luc en ik schuiven ook aan en gooien wat in het rond. Geen vis richting de kant. Maar nadat we eens richting open water gingen gooien kregen we weer beet. Bas en Bard waren alweer door naar een andere plek, anders hadden ze ook nog even kunnen meegenieten. Er lag duidelijk een grote school. We vingen beide een snoekbaars en ik nog een snoek. Precies hetzelfde snoekje als was ik toen bij Bas in de boot ving. Hij had een wondje aan de andere kant van z'n bek zitten. Precies waar de plug toen zat. Geinig, want de snoek ving ik minstens 100 meter terug. Nadat we uitgevist waren op die plek zochten we Bas en Bard weer op. Meteen was het bericht daar dat ze een hele mooie vis gevangen hadden. Een baars van maarliefst 49,5cm. Bard zei, "Een baars die wel 55cm leek in het water. We hebben de vis wel vijf keer opgemeten, hèhè!" Na het bekijken van de plaatjes waren de felicitaties daar, wat een bak!

Ook Bard scoorde met de Salt Shaker

Lekker werpen

Leuk plaatje

Wat een bak!

Kerngezond, wat een vis!

De trotse vanger toont zijn plaatjes

De dag was compleet. De gigant was gevangen. Luc had natuurlijk ook zijn verjaardagscadeau van 49cm, maar de conditie van de vis van Bas overtrof echt elke vis die we vandaag gezien hadden. Ongelofelijk wat een prachtvangst. Zonder meer, met stip de mooiste vissen die in onze wateren rondzwemmen! Hierbij ben ik meteen aan het eind gekomen van het verslag. We visten nog anderhalf uur door, maar we wisten helemaal niks meer bij te vangen. De boten werden getrailerd. Bard werd in Den Haag afgezet op het station door Bas en ik werd netjes weer bij mijn auto gebracht in Bergen op Zoom. Het was een mooie dag. Niet met heel veel vissen, zo'n kleine twintig. Toch met 5 veertigers waarvan enkele heuse bakken een dag die we zeker niet snel vergeten zullen. Tot de volgende keer!

Vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven