donderdag 28 juni

Het blijft leuk

Jullie kennen het ongetwijfeld allemaal. Van die kansloze dagen thuis. De één wat meer dan de ander. Ik ben momenteel met school in een fase beland dat ik weinig werk meer heb. Juist wat herkansingen begin volgende maand. Door de week heb ik dus vrij veel vrij. Heerlijk zou je zeggen, toch breng ik het er momenteel niet heel lekker vanaf. Slecht slapen, 's morgens tot laat blijven liggen, soms wel tot na het middaguur. Voor de rest van de dag super gaar en dan krijg je van dat "hanggedrag". Gisteren was ik het helemaal beu. Toen ben ik samen met een maat gaan tennissen. Heerlijk gespeeld, maar nadien was ik er nog slechter aan toe dan voorheen. Spierpijn, chagrijnig, alles gaat verkeerd. Vandaag had ik weer hetzelfde gevoel. Het avondeten is inmiddels alweer achter de kiezen en ik had nog niks nuttigs gedaan. Ik moest iets gaan doen. Al gauw greep ik naar één van m'n latten. Ik ga vissen! Het weer is niet heel lekker. Droog, maar een harde wind. Ik had niet veel zin om echt zware inspanningen te verrichten. De auto lacht, maar toch pak ik de fiets. Dan maar wat harder trappen en aan de waterkant tot rust komen.

De wind staat zuidwest, niet heel lekker gezien het kanaal hier van zuid naar noord loopt. Ik besef dat ik aan de westzijde moet zijn. Gezien ik van oost kom moet ik over het kanaal heen. Voor mijn neus draait de brug open. 19:00 uur, ik had het kunnen raden. Door de week altijd een druk tijdstip. Aan de onderzijde van de brug is het meestal wel goed vissen. De keuze was daarom ook snel gemaakt om even te gaan kijken, een kleine moeite en de tijd die ik zou moeten wachten voor de brug is gelijk nuttig besteed. Ik zet de fiets neer en hoor gelijk wat gemompel rechts van mij. Grom, hangjongeren. Veel graffiti tegen de muren hier, maar ik was er nog nooit echt volk tegen gekomen. Vandaag dan voor het eerst. Ik doe alsof er niks aan de hand is en dit gewoon de normaalste zaak van de wereld is. Lekker vissen is toch anders. Gelijk begint er eentje tegen me te praten. "Wat kom je doen?!" Ik had het kunnen weten. Ik generaliseer niet graag, maar dit had ik kunnen voorspellen. "Ik kom hier een visje vangen", zei ik rustig. Een meisje op de achtergrond grinnikt wat en laat vallen dat hier toch helemaal geen vissen zwemmen in dat vieze water. Ik reageer wat opgewekt en zei dat ik het allicht toch eens kan proberen. "Kan je een beetje goed vissen?!", vraagt een ander ietwat vervelend. "Wat is goed?", reageerde ik snugger. "Nou, laat maar eens wat zien, dan bepalen wij dat wel!" Zoals altijd vang je natuurlijk op de momenten dat je graag zo snel mogelijk een visje vangt, niets. Ik kreeg geen beet of iets wat er op leek. Achter mijn rug om hoorde ik wat lacherig gefluister. "Hij bakt er niks van..." Op dat moment krijg ik een flinke tik op de lange Foxlat. Aanslaan, hengel krom en gelijk staat er drie man nieuwsgierig naast me. Enkele meiden blijven wat op de achtergrond. Een snoekbaars komt na een leuke dril bovenzetten. Ik land de vis braaf met een netje en toon trots mijn vangst. De meiden geven een gebruikelijke reactie. Ik hoef jullie niet voor te kauwen hoe dit klonk. Het toontje waarop er verder tegen mij gepraat werd was ineens een stuk vriendelijker. Respectvol bijna. Van binnen genoot ik. Haha, wat een visvangst soms wel niet voor mekaar krijgt. De brug was inmiddels alweer voor een tweede keer vrij voor de scheepvaart. Ik vang nog een snoekbaars en wens de hanglui nog een prettige avond toe. Niet veel later stond ik aan de andere kant van het kanaal. Hier had ik graag al een half uur eerder gestaan, maar alles liep wat anders dan verwacht. Ik zet mijn fiets neer en wacht tot er enkele binnenvaartschepen voorbij gevaren zijn. Met het fototoestel in de hand schoot ik enkele fanatieke plaatjes, iets waar ik aan de andere kant van de brug nog niet aan gedacht had, afgeleid.

Het bekende plaatje

Het water is nog erg turbulent door de recente aanwezigheid van sneldraaiende schroeven. M'n shad zinkt verderop recht naar beneden, maar halverwege mijn lijn zorgt de stroming die er nog staat voor een enorme bocht. Niet heel tactisch, maar ik probeer gewoon te vissen. Ik heb geen beet gevoeld, maar binnen enkele minuten had ik toch alweer twee vissen op de kant. Kleine snoekbaarsjes die achter het staartdregje bleven hangen. De stroming verdwijnt langzaam. De bocht verdwijnt uit mijn lijn. Bam, bam! De ene na de andere tik. Het stopte toen ik samen met die snoekbaarzen van de overkant acht vissen bijeen had gesprokkeld. Geen van allen behaalde een noemswaardige lengte. Toch blijft het leuk. Lekker vanaf de kant gooien en een visje vangen. Ik merkte dat mijn geest tot rust kwam. Met wind in de rug was het zalig vissen. Gepaard met enkele goede aanbeten was het helemaal goed. Was het niet goed geweest, dan had de lekkere muziek in mijn oren veel goed gemaakt. Kings of Leon, aanrader van maat Sanne.

Felle rakkers

Veel geel in mijn omgeving

Ik twijfel over de volgende visstek. Twijfelen is nooit goed, dus ik besluit vervolgens snel. Stroomafwaarts dan maar. Een mooie schuine kant. Achter de struiken uit de wind. Het zonnetje is gelijk verdwenen. Gezien de tijd vliegt als je het naar je zin hebt kies ik ervoor om niet te lang te blijven hangen op één stek. Paar keer gooien, niks, naar de volgende stek. Structureel ving ik niks langs deze kant. Shads, spinners, een plugje misschien? Niks werkte. Uiteindelijk vond ik een schooltje met kleine baars onder de kant. Felle aanbeten, maar geen van allen bleef hangen. Eén keer kwam een baars met zijn stekelkam uit het water terwijl hij achter mijn spinner zwom. Leuk zicht! Hier bleef het bij. Ik fietste niet verder stroomafwaarts. Terug naar de brug dan maar en vervolgens de andere kant bestoken. Gelijk vis, goede keuze. Een keiharde aanbeet tussen enkele verdwaalde aanmeerpalen op de kleine Salt Shaker. Bruin met wit, super kleurtje! Wederom een snoekbaars, de negende alweer. Opmerkelijk veel van die glasogen op deze stek, onthouden! Verschil met de andere vangsten is dat deze een stuk langer doorvecht en zonder meer de grootste van allemaal is. Na een snel plaatje van de boze kop mag ie weer zwemmen. Hopelijk mag deze samen met al die andere jonge soortgenoten een stuk groter worden. Weinig echt mooie grote snoekbaarzen op dit water. Hoe zou dat toch komen? Het voedselaanbod is dik in orde en de baarzen die soms gevangen worden behalen wel mooie volgroeide formaten. Misschien dat de situatie er over een paar jaar weer anders uitziet. De tijd zal het leren.

Pluizenbolletje

Mooie vis

Een viertal snoekbaarzen volgen. Ik vis er wel een vrij lange kant voor af. Hier lagen ze meer verspreid bleek wel. Dertien vissen alweer. De zon zakt steeds sneller. De wind blijft hetzelfde. Gelukkig had ik een jas bij, want de temperatuur werd steeds onaangenamer. Gezien ik nog geen baars gevangen had besloot ik iets ondieper te gaan vissen. De steile kant waar ik vanaf stond te vissen loopt een heel stuk stroomopwaarts over in een schuine kant. Precies op de scheiding daarvan ligt heel veel gruis en stenen. Vaak een prima stek als de baars wat hoger ligt. Snel krijg ik beet. Overduidelijk baars. Er bleef er alleen geen hangen. Bij een kleinere shadkeuze kreeg ik spijtig genoeg geen beet meer. Kans verkeken. Ik fietste weer verder met een pontje in het vooruitzicht. Ik wilde graag weer terug naar de overkant. Bij aankomst zag ik dat hij pas over een minuut of tien ging varen. Snel nog even vissen dus. Al gauw krijg ik weer aanbeten van baarzen. Wederom zit het niet mee en blijft er geen één hangen. Het deed zich wel een keer voor dat ik bijna een baars had gevangen. Deze schoot alleen in het oppervlak los. Ik denk dat er een kleine tien vriendjes mee zwommen. Een mooie school dus! Op zich een leuk gegeven. Meestal zijn pontjes erg goede stekken op kanalen en rivieren, maar dit pontje brengt het er nooit echt heel goed vanaf. Vandaag dus wel aardig wat vis. In het vervolg maar eens wat vaker kijken.
Het pontje vaart en vervolgens sta ik aan de overkant. Een stukje fietsen resulteert een mooie kop ten midden van een stuk industriehaven. De wind staat alleen grandioos verkeerd. Ik kan er moeilijk vissen. Doorzetten levert een klein visje op. Snoekbaars wederom. Een verdwaalde palingvisser had nog niks gevangen. Maar hij kwam toch wel beter tot zijn recht op deze stek. Na een mooi sfeerplaatje fietste ik weer een stuk verder.

De gouden bol op weg naar de andere kant van de horizon

Ondanks dat het steeds later en later werd nam de wind niet in sterkte af. Zo nu en dan kreeg ik zelfs het idee dat ze er alleen maar harder op kwam staan. Geen pretje. Ook de laatste stek die ik in het verschiet had leverde niet al te beste omstandigheden. Het was hier minder diep dan op andere plekken en de bodem is wat zanderiger. Samen met wat wind en ook nog een berg stroming die er af en toe stond werd het goed vissen met shads eigenlijk bijna onmogelijk gemaakt. Ik wilde graag met plugjes aan de gang, maar mijn materiaal was daar niet echt op afgestemd. Een kansloze zaak. Na wat gewissel met shads was het uiteindelijk een geel shadje van Mann's dat nog voor een vangst zorgde. De vijftiende vis van vandaag, een baars. Toch nog een baars gevangen vandaag, het is mogelijk. Samen met de veertien snoekbaarsjes eerder deze avond was dit de laatste vis. De zon schoof langzaam maar zeker weg en het werd donker. Tijd om naar huis te gaan.

Toch nog een baars

Het blijft leuk, vissen in de havens

Op de weg terug naar huis kwam ik de palingvisser nog tegen. Volgens mij zat hij nog steeds in de zelfde houding te wachten. Tegen het vallen van de avond zal hij toch ook wel een keer beet gehad hebben. Misschien ook niet. Het wordt steeds moeilijker om een mooie paling te vangen. Hoe dan ook had hij een mooie avond uitgekozen samen met zijn vrouw. Gezellig aan de waterkant met een mooie zonsondergang. Verder terug naar huis kwam ik enkele gasten tegen die ik eerder deze avond trof onder de brug. Ze hadden ook een hengeltje gepakt en geprobeerd hetzelfde te presteren als ik. Ze hadden niks gevangen. Met een grijns op m'n gezicht zei ik ze gedag en fietste met een heerlijke meewind naar huis. Prima avondje zo. Niet heel veel gevangen en zeker niet groot, maar de voldoening is aanwezig. Toch nog iets aan mijn dag gehad. Goed bezig!

Vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven