Maandag 16 juli

Schuw en kritisch

‘Jaaa!!' Goeiedag, wat een kreet zo in de vroege morgen. Terwijl ik nog zat te rommelen met m'n materiaal was Piet al begonnen en dat bleef duidelijk niet zonder resultaat. Ik kijk op en zie hem twintig meter verderop vanaf het veerpontje een knappe vis drillen. Hengeltje krom tot in het handvat. Zo, die heeft plezier! ‘Een grote winde op de popper!' hoor ik Piet roepen. Ik meld dat ik eraan kom en maak vliegensvlug m'n laatste spullen in orde. Dan sluit ik de auto en zet het op een lopen.

De winde blijkt een snoek. Wel vól over de popper heen geknald. Die twijfelde blijkbaar geen moment. Piet is nog steeds door het dolle heen van de vangst, vooral van de aanbeet waar het mee begon. Het was er schijnbaar eentje uit het boekje en die zijn inderdaad waanzinnig mooi. Ik land de vis voor Piet en die begint meteen foto's te maken. ‘Ja, zo met die lucht op de achtergrond!' Blijkbaar maakt het mijn vismaat voor vandaag geen moer uit dat ik met zíjn vis op de foto ga. Achja, waar gaat het ook eigenlijk om? Ik speel het spelletje gewoon mee en laat Piet een paar fraaie platen schieten. Het is nog vroeg, de flitser moet eraan te pas komen. Dan mag deze gretige rover snel weer zwemmen.

Felle rover in de vroege morgen

Vissen vanaf het pontje dus. Die vaart namelijk nog niet, geen normaal mens is wakker op dit tijdstip. Ik kijk eens goed om me heen en constateer dat Piet hier inderdaad een mooie stek getroffen heeft. Volop speldaas en de mogelijkheid om achter de plantenbedden te vissen. Tenzij een popper wordt ingezet loopt het kunstaas daar steeds in vast in de planten als er vanaf hier richting oever geworpen wordt. Wat een rimboe daar beneden! Piet vangt op de popper al vrij snel nog een baarsje maar dan gebeurt er helemaal niets meer. Mijn plugje wordt niet beroerd, niet eens gevolgd. Normaal gesproken kijk ik daar in dit jaargetijde helemaal niet van op, maar dit keer had ik toch echt nog wat extra vangsten verwacht. Wat 'n topstek zo op het oog!
De tweede locatie waar de auto geparkeerd wordt brengt nieuwe hoop. Op deze stek – een lange kade – komen volgens Piet zo nu en dan grote baarzen tevoorschijn. Nou, als ik érgens voor te porren ben is het wel daarvoor! Ik heb ze dit seizoen nog niet aan te schubben kunnen komen en dat zit me eigenlijk niet zo lekker.
Hoopvol werpen we eerst kort onder het kantje en dan in een waaierpatroon recht voor ons uit. Geen tikjes, geen volgers. Ander kunstaas wellicht? Trager vissen, dieper? Ze móeten hier liggen, dat is zeker. Ik open mijn kunstaasbak en zet hem naast me op de grond. We gaan eens het een en ander proberen. Piet zoekt het meer in de stekkeuze en gaat een vijftigtal meters aan de slag. Ik hang een spinnertje in de wartel, vervang hem even later door een lepeltje en besluit tot slot een twistertje de kans te geven. Nog enkele stukjes kunstaas worden nat gemaakt, maar er gebeurt gewoon niets. Piet komt terug lopen en kopieert mijn antwoord. Hij heeft ook helemaal niets gezien. Frustrerend, maar het is niet anders. We zullen hardnekkig moeten volhouden vandaag!

Een schitterende ochtend

Op weg naar de derde stek bespreken we de omstandigheden. Die zijn ook niet bepaald ideaal te noemen. Het waterpeil is iets bovengemiddeld voor in de zomer, maar dat is doorgaans geen probleem. Wel een minpunt is het bijzonder heldere water. Dat maakt de roofvis extra schuw. Elk potentieel voedseldeeltje kan kritisch worden onderzocht alvorens het gegrepen wordt, en dat gebeurt dan ook. En dán blijkt zo'n spinnertje of plugje toch geen perfecte imitatie van een aasvisje.
Nee, het wordt een kwestie van het vinden van die enkele stekken waar het water nét wat troebeler is. Stekken waar de vissen wellicht net even wat meer los zijn, waardoor ze gretiger en minder voorzichtig jagen. Daar waar de golfslag van boten veel beweging in het water veroorzaakt en veel stof doet opwaaien, daar moeten we zijn. Ook mondingen van beekjes vormen het doel.

Aan sfeer geen gebrek

Op basis van die criteria worden de volgende stekken geselecteerd. De eerstvolgende levert nog slechts een paar visjes op, maar dan treffen we eindelijk een betere locatie. Volgens Piet - en die noemt op dit vlak alleen maar feiten, hij wéét het gewoon – strekt zich hier een grillig talud uit en in de gaten die daarin zitten liggen nog wel eens grotere vissen. Aanvankelijk laat geen enkele vis zich zien, maar als we met kleine softbaits gaan werpen beginnen er aanbeten te komen. Piet vangt als eerste een tweetal baarzen, dan volg ik. Aan het lichte materiaal is het een prachtige sport, ondanks het zeer bescheiden formaat van de visjes. We vangen nog een paar baarzen en hebben eindelijk wat langduriger plezier.

Puntgave vissen op friemelrubber

Dan weer een tegenvaller. De schitterende monding van een beek levert een paar twijfelachtige aanbeten op maar geeft dan helemaal niets meer prijs. ‘Ik denk dat dit een pure ochtendstek is' aldus Piet. En daar wil ik best in meegaan gezien het glasheldere, ondiepe water in combinatie met de brandende zon. Inmiddels mogen we toch constateren dat het een echte zomerdag is geworden. Warmte, pfoe! We werken ons door de ruige begroeiing een weg terug naar de auto en gaan op weg naar de laatste stek van de dag. Nu maar hopen dat we daar nog even weten te scoren.

Piet kreeg bezoek

Hier gaat het gebeuren. Dat is mijn gedachte als ik de oeverzone bij het pontje door mijn polaroid zonnebril bekijk. De hele dag al loop ik met dat ding op m'n neus. Werkelijk waanzinnig hoeveel meer je daarmee vaak ziet. Eigenlijk een must voor elke visser!
Waarom het gaat gebeuren? Ik zie meerdere schooltjes baars en ook een paar grotere vissen. Wow, daar draait een dikke winde weg! Ik breng Piet ervan op de hoogte, terwijl die in feite dichterbij de vis staat dan ik. De weerspiegeling van het water zorgt ervoor dat hij de vis niet kan zien.
We gaan aan de slag en bij een van de eerste worpen is het bij mij al raak. Weer een klein visje, maar toch. Even later volgt nummer twee. Piet verruilt zijn plek bij het pontje voor een mooi stukje even verderop, waardoor ik alleen achterblijf. Het blijkt toch weer taaier dan ik voorspeld had en met veel moeite vang ik alsnog een derde baarsje.

Formaat is niet altijd een pré

Ik vergezel Piet nog even en hoor van hem dat hij er hier nog drie bij heeft weten te vangen. Wederom op de popper, kerel wat vangt hij toch veel met dat ding. Hij staat er dan ook al de hele ochtend mee te gooien en doet dat met opperste concentratie.
18 vissen in totaal, gaan we de twintig nog halen? Dat is in elk geval het doel voor de andere kant van de rivier. Het pontje zet ons er trouw af en we gaan meteen aan de slag. Nog tien minuten hebben we. Een kwartiertje als het moet. Maar die extra rek is niet nodig, want het gaat ons hier gewoon niet lukken. Na flink wat worpen is voor ons duidelijk dat we helaas weer een mindere stek hebben getroffen. Een mooie afsluiter? Dat dus niet, maar op dagen als deze is het wel een eerlijke afsluiter. Bovendien is het hoofddoel bereikt: we hebben genoten!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger