Vrijdag 7 december

Jaarlijkse traditie

Vanaf het eerste moment dat Volkmar Strikkers en ik elkaar kennen spreken we tussen juni en juli ergens af om te vissen. Dit jaar zat dat er helaas niet in. Volkmar zat met voorbereidingen voor zijn kamer in Schiedam en ikzelf heb ongetwijfeld ook mijn bezigheden gehad toen. Er is gekeken naar een andere datum, maar het kwam er steeds maar niet van. Tijdens de Fair for Lure and Fly dit jaar visten we al even samen. Echter telde dit volgens ons niet mee en moest er nog een datum komen om de jaarlijkse traditie er in te houden. Volkmar zag in zijn omgeving perspectieven, dus ik besloot om een donderdagavond af te komen, zodat we een volle vrijdag hadden voor het vissen. Heerlijk die vrije dagen op 't HBO!

De heenreis was een eitje. Geen vertragingen en geen kosten. Heerlijk die week-OV. Op het afgesproken tijdstip kwam ik aan op Schiedam Centraal en trof daar vrijwel direct Volkmar aan. Een stevige handdruk en een blij gezicht. Goed je weer te ontmoeten kerel! Onderweg naar zijn kamer spraken we even over het weer. Regen en een keiharde wind. Dat wordt nog leuk morgen, dachten we. Eenmaal bij zijn kamer was er snel de vraag of ik iets wilde eten. Natuurlijk! Volkmar had zelf een lange dag school gehad en was eigenlijk nog maar net terug. Nog geen tijd gehad voor het avondeten dus. Dat terwijl de klok de 20:00 uur gepasseerd was. Broodjes worst met lekker veel ketchup, dat gaat smaken! Een gezellige avond eindigt zo tegen de klok van middernacht. Morgen weer vroeg dag, dus we besloten lekker op één oor te gaan. Het werd een iets minder dan fijne nacht helaas. Weinig slaap, omdat de krijsende wind en de kletterende regen op de ramen van het gebouw op drie hoog, voor een behoorlijk onrustige nacht zorgde.

De wekker schreeuwt het uit. Beide hebben we het gevoel dat we net in bed lagen. Rotnacht, toch alweer snel vergeten, want er staat iets leuks op de planning. Vissen! Langzaam maar zeker maken we ons gereed voor de busrit naar de plek van bestemming. Een oude stad met een schitterende gracht. Gevuld met rovers moeten we ons hier wel een dagje vermaken. Bijna missen we onze bus, omdat we te traag zijn. Misschien iets te laat opgestaan, maar goed. Feit is dat we de bus nog haalde, terwijl we van alles voorzien waren. Brandstof in de vorm van een dik pak boterhammen, worst, koffie en een flesje Berenburg. Dat wordt weer genieten langs de waterkant!

De bus stopt bij de halte die we ingepland hadden. Gelijk worden we buiten weer geconfronteerd met een enorme hoeveelheid wind. Als we kijken hoe de wind staat constateren we ook nog eens dat deze precies in het verlengde van de visstekken staat. Dat kan degelijker! Gelukkig is het water niet heel diep en hoeven we de vissen niet ver te zoeken. Het is nog donker als we bij het water aankomen. Eerst maar eens wat eten dan, want daar hadden we vanmorgen net geen tijd voor. Zo is het ook prima. Met een heerlijke bak koffie zijn we gelijk weer een beetje op temperatuur, want warm was het zeker niet buiten. De muts was meer dan welkom!

We beginnen met vissen als het eerste daglicht daar is. Vrijwel gelijk krijgen we beet en de eerste vis is dan ook al gauw gevangen. Bard sms't nieuwsgierig hoe we het er vanaf brengen. Eén worp, één vis, was het antwoord. Dat beloofd nog wat meldde Volkmar. Deze eerste vis pakken ze ons dan ook niet meer af nadat er gelijk een plaatje van geschoten wordt. Een waardig begin van de dag!
Langzaam vissen we meter voor meter de steiger af waar we ons op bevonden. Hier en daar een mooie vis. Geen extreem grote vangsten, maar we waren er tevreden mee. Een keiharde dreun doet mij even denken aan een mooie baars, maar al gauw is het duidelijk dat er een klein snoekje zin had in een stukje rubber. Ook leuk! Een goede tien vissen zijn gevangen als we de steiger verlaten, dikke prima!

De eerste ging op de plaat

Een dapper snoekje

Weinig grote vis, af en toe wel een dikke!

We kruipen op het gemakje verder de gracht op. We treffen een mooie brug die we eerder al konden bereiken met onze shadjes vanaf een steiger. We krijgen wat beet, vangen er eentje, maar veel is het niet. Een klein steigertje verderop biedt waarschijnlijk meer perspectief, dus zoeken we dat op. Heel lang kunnen we er niet vissen, want we worden terug geroepen. Een man van de plaatselijke hengelsportvereniging benaderd ons vriendelijk met de vraag of wij hier lid zijn. Hij wist het antwoord al, maar hij wilde het toch vragen. De beste man had ons al wel eens gesproken op een beurs en wist dat wij niet hier vandaan kwamen. Het vriendelijke verzoek was er dan ook om even gauw voor een prikkie een dagvergunning te kopen. Geen probleem meneer!
Nadat de dagvergunning gehaald was gingen we weer de dezelfde plek verder. Al gauw vangen we enkele mooie baarzen en er komt ook een fraaie snoekbaars om de hoek kijken. Een doffe dreun en een fijne drill zorgt voor heel wat plezier. Mensen in de buurt kijken wat in de rondte. Lekker, zullen ze wel gedacht hebben. Uiteraard, maar deze ging weer netjes terug. Na een tijdje valt de beet er af en besluiten we om ons neer te zetten en heerlijk te gaan genieten van lekker eten en drinken. De koffie en de Berenburg wordt naar boven gehaald en ook de boterhammen met worst komen uit de tas. Een fanatiek plaatje wordt gemaakt met de timerfunctie, altijd leuk!

Een mooie eerste gouden snoekbaars

Genieten van een Koffie-Berenburg

Nadat onze magen weer tevreden waren zochten we onze hengels weer op. We besloten ons nog even te richten op het eerste stuk water wat we afgevist hadden. Enkel benaderen we het nu vanaf de andere kant. Al snel wordt er een visje gevangen. Helaas zit ik ook snel vast. Weg shadje, onderdeel van het spelletje, het zij zo! Uit het niets barst er ineens een regenbui los. We schuilen even en vissen daarna gauw verder. Volkmar wilt er nog eentje op de plug vangen. Een schitterend Lucky Craft plugje komt uit de doos en gaat te water. Niet heel veel later staat onze roodgemutste vriend een super fraaie baars te drillen. We kunnen niet bij het water, dus wordt de baars even geïmproviseerd geland. Alvorens het opmeten zegt Volkmar te weten hoe lang hij is. 38cm en niet langer. Onderbouwing: hij heeft iets met baarzen van 38cm. Schitterende vissen natuurlijk, maar het is door de jaren heen een soort van vloek geworden. Negen van de tien keer als er een baars in de buurt van de 40cm komt is hij bij hem 38cm. Een vervelend toeval natuurlijk. Maar goed, wat doe je er aan? We vissen vrolijk verder!

Toch nog eentje op de plug

"Plaatje"

Als we de stek naar onze zin hebben afgevist lopen we naar het andere uiteinde van de gracht. Eerdere ervaringen hier hebben uitgewezen dat dit ook topstekken zijn. Een leuk tochtje dwars door de stad levert weer de nodige beweging op. Niet veel later staan we weer te vissen. Een mooi klein steigertje gevuld met kleine bootjes. De wind staat er goed op, dus echt heel ver gooien is geen pretje. Gelijk een grote bocht in je lijn en de kans is dan groot dat de lijn verstrikt raakt in een obstakel van een boot of aanmeerpaal. Dikke chaos soms dus, maar goed. Met wat toveren kom je een heel eind!
Er wordt goed vis gevangen op kleine slugs. Bruin van kleur en niet te snel vissen. Vaak ook heel aantrekkelijk voor de snoekbaarzen. Het duurt dan ook niet heel lang voordat er eentje opknalt bij mij. Een mooie drill ontstaat. Hij gedroeg zich goed. Hierdoor kon ik de vis precies tussen de twee aanmeerpalen door krijgen. Helaas explodeerde de vis onder de steiger nog eens en schoot dwars onder een boot door. Pats, los en flink balen natuurlijk. Zeker geen gigant, maar wel een schitterende vis om vanaf de kant te vangen. Snel verder vissen. De man die ons vanmorgen meldde dat we even een dagvergunning moesten halen kwam nog even buurten. Evenals een lokale visser die we goed kennen van het internet. De verwachtingen waren dat we niet heel goed vingen, maar Volkmar en ik waren echt meer dan tevreden. We fronsten onze gezichten dan ook stevig als we van mensen te horen kregen dat er slecht werd gevangen. Eén ding is wel zeker, de vangsten zijn niet heel groot en honderdtallen zijn ook zeker niet gemakkelijk te vangen. Een stukje verwennerij natuurlijk. Een keer goed vechten voor die vissen is zeker de moeite waard.
Enfin, we schuiven stukje bij beetje door. Soms wat sneller, omdat we lang niet overal vis aantreffen. Op een gegeven moment komen we op een mooi diep stuk wat helemaal vol ligt met bootjes. Doorgaans een prima stek, maar nu was het er moeilijk. Veel wisten we niet te vangen. Ik niks in ieder geval. Wel kwam ik op een gegeven moment een plek tegen waar ongetwijfeld snoekbaarzen lagen. Tot drie keer toe wordt mijn shadje aan gort gebeten. Kleine snoekbaarzen waarschijnlijk ...
Een taaie periode breekt aan. De zon staat nu op zijn hoogst en de vissen houden misschien even een pauze. Daar heb ik ook wel zin in eigenlijk. We vissen nog even door. Precies op het moment dat we willen gaan eten vinden we vis. Beide deden we een ander stuk water aan. Vanaf een afstandje hoorden we van elkaar dat er gevangen werd. De aantallen worden aangescherpt tot voorbij de 50. Hartstikke mooi!

Gluiperds!

Een schitterend plaatje uit de losse pols van Volkmar

We eten en drinken weer wat. Belangrijk op zo'n dag als deze. Veel wind, kou, lopen en de zon die later op de dag overheerste vergt ook het nodige van je lichaam. Natuurlijk ook steeds de volle concentratie bij het vissen. Soms vergeet ik het om te eten en dan komt er altijd zo'n dip. Vandaag was de balans goed verdeeld tussen alles. Nog eens vergeld door een gezellige maat in een schitterende omgeving. Samen met wat visvangst kan de pret niet bederft worden vandaag!
Nadat we weer voorzien waren van de nodige brandstof gingen we er weer tegenaan. Hier en daar pakten we nog een mooie baars. Ook kwam er nog een snoekbaars om de hoek kijken die vollebak viel voor mijn kleine, bruine Slug-Go. Topaasje!

Keihard op 't slugje

Bam!

In het zonnetje gezet

Wanneer we weer aankomen bij de stek waar we begonnen waren ondervinden we dat er niet veel te vangen valt. We kiezen er daarom snel voor om weer terug te steken naar het andere uiteinde van de gracht. Daar viel nog veel te vangen volgens ons. Gek veel wisten we niet te vangen. Wel kwam er één noemswaardige vangst voorbij. Uit het niets ineens een gigantische knal op de lichte hengel van Volkmar. Er kwam weer een baars boven zetten die richting de 40cm ging. Merkwaardig genoeg was ook deze kneiter 38cm lang. Het is niet waar ...

Collega-visser

Uit het niets een grotere baars

Weer een schitterende baars van 38cm, gemengde gevoelens ...

Het zonnetje zakt en de dag komt langzaam tot zijn einde. Hier en daar pakken we nog een baarsje. De dag is al geslaagd voor ons, dus heel veel maakt het allemaal niet meer uit. Uit principe vissen we door tot in het donker. Daarna storten we ons neer in een café en eten daar een lekkere vette hap. De bus brengt ons later weer terug naar huis. Helaas verliep dat allemaal niet even vlekkeloos, maar we zijn weer heelhuids thuis aangekomen.
Op het station van Schiedam schudt ik Volkmar de hand en bedank hem hartelijk voor de gezellige dag. Dat moeten we binnenkort zeker nog een keer over doen. De jaarlijkse traditie is zo weer rechtgezet. Ietwat verlaat, maar zo is het ook goed. Het streven voor volgend jaar is om gewoon weer in juli aan de bak te gaan. Zonder muts, zonder kou, maar ongetwijfeld met regenpak. Op één of andere manier treffen we het altijd slecht met het weer. Regent het niet, dan waait het wel keihard. Eén ding is zeker. Tot op heden zijn het altijd geweldige visdagen geweest waar we met een tevreden gezicht op terug mogen kijken. Bedankt Volkmar!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven