Donderdag 27 december

IJsklompjes

Het was alweer even geleden dat ik samen met Nick en Johan van den Bergh was gaan vissen. In de nazomer waren we te vinden langs het kanaal hier in mijn woonomgeving. Heel veel vingen we toen niet, maar het was reuze gezellig. Alle redenen dus om een vervolgafspraak in te plannen. De eerste week van de kerstvakantie bood perspectief. Het was niet duidelijk wat we gingen doen. Vanaf de kant of vanuit de bellyboat. Rivier, kanaal of een haven. Het zou allemaal van het weer afhankelijk zijn. Gedurende de kerst werd het duidelijk dat wij ons het beste konden begeven in een haventje. De uitdaging zou het grootst zijn vanuit de bellyboat, dus kozen we daarvoor. Het zou een zeer enerverende dag worden met een hoop kou, maar gelukkig ook met schitterende visvangsten!

Rond negen uur waggel ik op het gemakje met al mijn spullen naar de oprit. Johan zal straks wel samen met zijn zoontje arriveren. De wagen laat even op zich wachten. Geen ramp, want ik heb nog een lekkere warme bak koffie in mijn handen. Als deze zo goed als op is schuift de reeds goed gevulde jeep van Johan de oprit op. Iedereen de handen schudden en even een korte babbel over de kerst. Goed gevulde magen en zeer gezellige dagen. Prima zo. Nu weer aan het werk. Mijn bellyboatspullen moesten er nog allemaal bij. De bellyboatvisser zelf zal er wel een beeld van hebben. De wagen zat echt prop en propvol!

Onderweg twijfelen we nog even over de stek. Waar gaan we aan de slag. Johan en Nick hadden eerder deze week succes in een vrij beschutte haven. Gezien er vandaag flink wat wind stond kozen we er snel voor om diezelfde haven aan te doen. Ik vond alles best. Gezellig vissen is meestal voldoende. Een dik uur later zijn we al lekker aan het watertrappelen in de haven. Het is goed koud. Geen anderhalve graad meer zoals Johan mij laatst vertelde, maar zeker nog onder de 5 graden. Vispraktijken voor de echte bikkel. Lichaam en geest houden het meestal wel goed warm, maar de benen en voeten zijn vaak het probleem. Goed luisteren naar je lichaam. Wordt het te koud, gelijk uit het water en de benen strekken!

Johan en Nick vertelde dat ze de vorige keer gelijk tijdens de eerste meters al een geweldig dikke baars pakte. Geniaal natuurlijk om zo een visdag te openen. Nick is de eerste die over die stek heen gaat en hoopt natuurlijk op een evenaring van een dergelijke vangst. Helaas blijft deze uit. Johan passeert de stek ook visloos. Zelf blijf ik even hangen. Geen idee waarom, feit is wel dat het wachten beloond werd met een geweldige aanbeet. Totaal onverwacht eigenlijk, gezien er al twee vissers gepasseerd waren. Felle stompen en goed zwemmende vis geven al aan dat het een mooie baars is. Wanneer ze boven komt verbaas ik mij allereerst over de kleur van de vis. Helemaal donker! Daarna zie ik de lengte van de vis. Zeker 45cm. Gauw land ik de schitterende baars. Johan en Nick kijken elkaar aan en melden dat het dezelfde baars is. 46cm en ook zo donker. Nameten geeft inderdaad aan dat het dezelfde vis moet zijn. Geweldig!

Nick gaat gelijk geconcentreerd aan de slag

De eerste beauty van de dag!

Vandaag vis ik niet alleen met de shad. Ik heb namelijk ook een tweede hengel aan boord met een fireball gemonteerd. Kleine voorntjes zijn het aas. Het zou mij benieuwen of ik er vis mee ging vangen. Gezien Johan en Nick aardig wat snoekbaarzen wisten te vangen de vorige keer hoopte ik daar natuurlijk op. Johan en Nick peddelen naar een stukje water toe waar geen boten liggen. Daar hadden ze duidelijk al succes gehad. Secuur peuteren ze het uit. Enkele baarzen worden gevangen, geen giganten. Met een grote omweg kom ik uiteindelijk ook op de stek liggen. Johan meldt dat hij een grotere vis kwijt was langs de paal waar ik lag. Niet heel veel later zag ik een mooie tik op de bijhengel. Snoekbaars op de fireball! Mijn dag was alweer goed met de baars en deze fireballvangst. Groot was de snoekbaars niet, maar daar dacht ik verder niet bij na. Even later kreeg ik weer een beet. Heel voorzichtig. Ik geef wat lijn, wacht even en zet vervolgens goed de haak. Muurvast! Ik was dus ergens achter blijven haken. Alles kwijt, helaas. De pijn werd wat verzacht door een goede knal op de shad. Een mooie snoekbaars komt boven zetten. Even op de foto en weer netjes terug.

Baars voor Johan

Tevreden tot en met!

De tijd vliegt echt voorbij. We hebben het onwijs naar ons zin. Heel veel vangen we niet, maar zo af en toe een visje met deze kou is prima vermaak. Als het middaguur is gepasseerd merk ik dat ik mijn kleine teen niet goed meer voel. Precies een gevoelloos ijsklompje. Ook Johan en Nick voelen de ijzige waterkou bij hun voeten. Pauze! We peddelen terug naar de kant. Onderweg krijgt Johan nog een schitterende baars op zijn shad. Deze lost helaas. Bij de eerstvolgende worp daarna pakt hij hem alsnog. Het geluk mag helaas niet zegevieren. Bij de boot schiet de baars alsnog los. Een dikke veertiger, dat was zeker. Balen, maar verder niks aan te doen. We peddelen verder naar de kant. Lekker opwarmen in de wagen en wat eten. Nick is helaas nog visloos. We maken de opmerking dat achterin de haven nog een dikke baars ligt met een grote "N" op zijn rug. Een lach verschijnt. Nick weet dondersgoed dat geconcentreerd doorvissen nog een schitterende vis kan opleveren. De vorige keer ving hij ze ook en nu liggen ze er gewoon weer. Dat het iets moeilijker gaat vandaag mag duidelijk zijn. De moed raken we niet kwijt, misschien dat het tegen de avond nog los komt.

Met nog een paar uur visplezier in het vooruitzicht gaan we weer aan de slag. Er komen enkele kennissen van Johan met een boot terug de haven in. Zij gaan alweer traileren. Slechte visvangsten helaas. Natuurlijk ook mede mogelijk gemaakt door de grote hoeveelheid wind, niet altijd een pretje. Er worden wat vangsten gedeeld. Zelf was ik al een eind verder en zag het nut er niet van in om ook even te komen buurten. Lekker doorvissen. Ik werp wat met een shad en krijg een schitterende beet. Ik was op een meter of twee bezig, dus dat moet ongetwijfeld een baars zijn. Helaas schoot deze los toen er wat lijn genomen werd. Een luide kreet galmde door de haven. Johan en Nick kijken op en weten gelijk wat er gaande was. Niet heel veel later weten we op deze stek toch nog enkele toffe vissen te vangen. Nick pakt een snoek en een dikke baars, terwijl Johan tussen de bootjes een paar snoekbaarzen weet te verschalken. Zelf vang ik verderop met de fireball nog een mooie baars. Geen veertiger, maar wel een hele mooie die zeker op de gevoelige plaat mocht!

De topvangst voor Nick!

Johan fotograffeert de snoek

Gestrikt met de fireball

Fireballen is iets wat ik zeker vaker ga doen!

Johan had het spelletje weer door

Nick en ik vingen duidelijk minder snoekbaars dan Johan deed. Waar het aan lag? Duidelijk de manier van vissen en misschien ook de aaskeuze. Johan was op een gegeven moment goed aan het scoren met een kleine bruine Culprit. Geweldig aasje blijkt maar weer! Ik probeer van alles maar het mag niet baten. Ook Nick blijft proberen. Geen snoekbaars voor ons meer. Ik zie Nick ondieper vissen. Het moge duidelijk zijn dat hij nog op een dikke baars hoopte. Wie geeft hem ongelijk? Ik niet in ieder geval! Als ik met een wat hoger tempo van stek wil verwisselen zie ik ineens mijn bijhengel van mijn schoot afschuiven. Vast! Als ik er een ruk aan geeft begint het te zwemmen. Baars dacht ik. Later begon het de diepte op te zoeken. Snoekbaars dan? Een snelle run de andere kant op zegt me dat het een snoek moet zijn. Na wat geklungel wordt de vis geland. Al gauw zien we dat het dezelfde snoek is als die Nick vandaag la gevangen had. Maf beest!

Hattrick op de fireball!

Blij met de snoek

Johan scoorde met zijn Culprit

Een periode van stilte breekt aan. Ten minste. Johan weet zijn visje nog te vangen. Heel traag schraapt hij ze van de bodem met de Culprit. Nick en ik bakken er weinig van en nemen er genoegen mee om een plaatje te schieten. De zon zakt gauw en de kou trekt opnieuw in onze benen en voeten. Het zijn wederom net ijsklompjes. Niks meer aan te doen, in het water worden die niet opnieuw warm. Het vissen zit er weer op helaas. Het wordt donker en de beet valt er af. Opnieuw krijgt Johan onderweg naar de kant een mooie aanbeet en vangt nog een laatste snoekbaars erbij. Een waardig afsluiten van een gezellig dagje koulijden in de bellyboat. Dit gaan we gauw nog eens over doen. Waarschijnlijk zal het dan alweer wat warmer zijn. Tot snel!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven