Zoute baarzen (deel 3)

Als een speer!

Na de intrede van de nieuwe zoute rubriek op Baarsvissen.nl is het alweer even geleden dat ik op zeebaars heb gevist. Een aantal avonden heb ik in gedachten gehad om de kustlijn op te zoeken. Het is er echter steeds niet van gekomen. Niet dat ik niet ben gaan vissen. Zo werd er bijvoorbeeld enkele malen op het kanaal gevist op zoek naar de zoete baarzen en snoekbaarzen. Een eerder verslag hiervan laat zien hoe dat allemaal is verlopen. Gezien de zeebaarsperikelen nog altijd aanwezig zijn heb ik een tijd geleden al een datum geprikt samen met Chris Bogers. De sessies van vorig jaar waren elke keer raak al was het moeilijk. Dit keer moet het ook weer helemaal goed komen. Vijf mooie zeebaarzen de man, aldus een belofte van Chris!

Bij het horen van die aantallen kun je wel begrijpen dat ik enorm uit heb gekeken naar de dag van vandaag. De avond voor het nieuwe zeebaarsspektakel zet ik alle spullen klaar. Twee hengels dit keer, want we gaan niet alleen met kunstaas vissen. De zeebaars aast op dit moment nog erg veel op klein aas. Garnalen zullen onze eerste aaskeuze worden. Deze kunnen perfect onder een dobber gevist worden. Een lange penhengel van 3.60 meter die ik gebruik voor karper leent hier zich prima voor. Het is wel een slappe pook, maar zo heb ik al plezier aan een kleinere zeebaars. Zoals gewoonlijk wordt het bij het klaarzetten van de spullen later dan ingepland. Rond de klok van 01:00 zet ik de wekker zet ik om 05:00 uur, vier magere uurtjes slapen dus.

Rond de klok van half zeven kom ik aanrijden in de haven waar ik heb afgesproken met Chris. Hij is er nog niet, maar als ik buiten stap om alvast mijn spullen buiten te zetten, komt ook hij aangereden. Goede timing! We geven elkaar een stevige hand en kletsen wat. De spullen van mij worden in zijn wagen geladen. De visdag kan nu beginnen. Niet gelijk op jacht naar de zeebaars, maar eerst op jacht naar aas. Garnalen vangen! Met een schepnet gaan we langs bootjes, pijlers, steigers etc. Het duurt even voordat we een mooie partij garnalen hebben verzameld, maar uiteindelijk hebben we er genoeg. Er kan nu koers gezet worden naar het viswater. Een mooi kanaal grenzend aan een grote haven wordt opgezocht. Het water staat nog hoog. Op het gemakje tuigen we onze spullen op. Ik vraag aan Chris of mijn dobbertuig er goed uit ziet. Niets meer aan doen, is zijn antwoord. We vissen met afgaand water. De dobber met de garnalen daaronder kunnen mooi met de stroom mee langs het talud driften. De wind staat er kats tegenin wat de drift wat vertraagt. In het begin zijn er nog veel stenen voor de kant die een knelpunt vormen, maar als het water steeds lager komt te staan hebben we hier geen last meer van. Het is Chris die zijn dobber voor het eerst weg ziet schieten. De eerste zeebaars is een feit, een mooi begin.

Chris trapt af met een mooie garnalenbaars

Het duurt verdacht lang voor er een volgende aanbeet volgt. Het is Chris die een tweede zeebaars aan zijn lijstje van vandaag toe mag voegen. Hij voelt al aan dat de vangsten met de garnaal anders zullen verlopen dan van tevoren werd gehoopt. Er zouden namelijk al veel meer aanbeten geweest moeten zijn.

We proberen nog even verder. Als ik een groep makrelen zie jagen begint het te kriebelen. Ik wil met kunstaas gaan gooien. Uit de auto tover ik een opgetuigde kunstaaslat. Een doosje pluggen en metaal gaat ook mee. De hengel met de dobber ligt nog steeds op de plek waar ik hem had weggelegd. Een aanbeet blijft verder uit. Als ik weer een groep makrelen zie jagen pak ik mijn kunstaaslat. Een geel Megabass Edonis plugje wordt met een harde zwiep richting het kokende water gegooid. Gelijk raak, mijn eerste makreelvangst is dan ook een feit. Wat een grappige rovers zijn het toch, prachtige sport ook op licht materiaal. Op de kant zijn ze iets minder prettig. Als ze eenmaal aan het spartelen zijn, dan stoppen ze er ook bijna niet mee. Ik weet de vis goed beet te pakken waardoor Chris er een scherpe foto van kan maken. Leuk!

Mijn eerste makreel!

De dobberhengel ligt nog steeds in. Regelmatig ververs ik het aas, maar veel verschil maakt het niet uit. De dobber blijft boven water. Als ik weer makrelen zie jagen wordt de kunstaashengel weer gepakt. Gelijk weer raak. Ook Chris doet gezellig mee! Als ik ineens een veel hardere aanbeet krijg en mijn hengel verder doet doorbuigen weet ik genoeg. Dit is geen makreel, maar een mooie zeebaars! Hij knokt goed, maar ik geef hem weinig ruimte. Onder de kant ligt een talud met stenen waar ongetwijfeld scherpe oesters liggen. Zodoende hou ik de hengel hoog en wordt de zeebaars strak uitgedrild. Voor de kant gaat hij nog even door de bijna vastgezette slip, wat een kracht! Chris assisteert de landing van de zeebaars. Even later mag ik met een lach poseren.

Vissen met power!

Wat een plezier, zeebaars op kunstaas. Chris is wat verrast. De bedoeling was om ze in veelvoud met de garnaal te gaan vangen, maar, kunstaas zou vandaag wel eens beter kunnen gaan werken. Ik hou het nu duidelijk voor gezien met de dobber. De hengel gaat aan de kant, ik vis hier nu alleen nog maar met kunstaas. Chris doet mee. De komende uren vermaken we ons rijkelijk met verschillende zeebaarzen met hier en daar ook nog een makreel. De plugjes van Megabass zijn veruit favoriet. Chris scoort erg goed met de Vision en ik ben helemaal weg van de X-80 Beat. Bijna alle pluggen van dit merk zijn lekker snel binnen te vissen en daar houden de zeebaarzen van. Ingooien en zo snel mogelijk binnendraaien! Je kunt je dan ook wel voorstellen dat de aanbeten sensationeel hard zijn.

Actie op kunstaas

Vol over de Megabass Vision 95

Chris is tevreden met de grootste zeebaars van de dag, ruim een halve meter!

Stevig verzet

Prachtige zeebaars

Turbovangst

Als de middag al goed op weg is houden we het voor gezien langs het kanaal. De stroming is er uit aan het gaan en de tijkentering zal snel volgen. Het plan is nu om een grote haven op te zoeken. Roland, de vaste vismaat van Chris is hier als het goed is al aan het wachten op ons. Als we aan komen rijden zien we hem al staan. Hij is met oppervlaktekunstaas aan het vissen. Helaas is er nog geen respons geweest op het aas. Chris en ik kiezen er dan ook voor om opnieuw met de garnaal te gaan vissen. Wellicht dat ze hier nog wel scherp liggen op het kleinere aas. Als het water begint te stijgen doet Chris het kunstje weer voor. Zijn dobber schiet als een speer weg en weet vervolgens een mooie zeebaars te landen. Prachtig!

Garnaal op haak

Chris deed weer voor hoe het moest

Langzaam maar zeker begin ik toch een beetje mijn twijfels te krijgen over de dobbermontage die ik gebruik. Chris heeft nu drie zeebaarzen op de garnaal en zelf heb ik nog geen enkele aanbeet gehad. Als ik de montage nog een keer nakijk en vergelijk met die van Chris kom ik tot de conclusie dat er nauwelijks verschillen zijn. Mijn dobber is een paar gram zwaarder, maar dat moet verder geen verschil uitmaken volgens hem. De aanbeten zijn zo hard! Het zit hem soms ook in de kleinste details van de aaspresentatie. Misschien is mijn haak wel te zwaar? Of zit dat ene loodje net te laag op mijn lijn. Enfin, om er nog een schepje vraagtekens bovenop te doen vangt Chris zijn vierde baars op de garnaal. In totaal heeft hij nu zeven zeebaarzen. Zelf heb ik er nu drie. Er zullen nog twee zeebaarzen bijgevangen moeten worden  om te voldoen aan de verwachtingen van Chris. De dag is nog niet ten einde, dus het komt vast goed. Hoe dan ook wil ik er nog eentje vangen op de dobber. Echt saai is de dobbervisserij niet. Je moet continu je dobber controleren. Er is veel wind en stroming, waardoor de dobber niet altijd de weg aflegt die je hebben wilt. Als ik wat foto´s probeer te maken van mijn schommelende dobber kan ik hem ineens niet meer vinden. Beet! Als ik deze aanbeet volledig mis hoor ik Chris mompelen. Het zal toch niet waar zijn. Krijg ik eindelijk een aanbeet op de dobber, mis ik deze omdat ik een foto van de dobber wil maken. De frustratie wordt teniet gedaan door de wetenschap dat ook ik gewoon beet kan krijgen op de garnaal. De aanhouder wint zullen we maar zeggen. Even later vang ik dan ook mijn eerste zeebaars op de dobber. Heerlijk om in de 3.60 meter lange hengel te gaan hangen. Op het eerste gezicht leek de zeebaars dan ook groter dan dat hij zich voordeed. Even maakt de zeebaars het spannend door een run te nemen naar het diepe. Snel blok ik de run om de vis weg te houden bij de scherpe obstakels onder water. Kort hierna glijd de vis uitgedrild op het blaasjeswier onder de kant. Die is binnen!

Mijn tweede primeur van de dag

Tevreden zet ik mij terug neer op de stenen. De haak heb ik weer ververst met nieuwe garnalen. De meeste garnalen hebben het reeds begeven. We hebben geen zuurstofpompje bij en ondanks dat we regelmatig het water hebben ververst zijn het maar een aantal garnalen die het goed blijven doen. Nog een klein half uur vissen we verder met de dobber en daarna nog even met kunstaas. Het is erg stil verder. Er is op den duur dan ook ruimte voor een hongerig gevoel. We besluiten om het hier voor gezien te houden.

Terwijl Roland een nieuwe stek uitzoekt, rijden Chris en ik naar de lokale kebabtent. Eenmaal voorzien zoeken we Roland terug op. In het gras eten we onze maaltijd op. Met nieuwe energie gaan we er dan ook weer tegenaan. De garnalen die nog in leven zijn worden teruggezet. Zodoende blijven de dobberhengels in de auto. We zijn terug op de eerste stek van vandaag, het zal hier wel weer moeten lukken met kunstaas!

Weer lekker aan de haal met pluggen

De hele dag hebben we geluk gehad met het weer, maar nu lijkt het flink te minderen. De wind trekt aan en de zon verdwijnt achter de wolken. Als het dan ook nog begint te druppelen is het plaatje helemaal compleet. Gelukkig heb ik een warme fleecejas bij om op temperatuur te blijven. Met drie man sterk gooien we snel hele stukken kanaal af. Het lijkt er op dat de zeebaars nog aan het uitbuiken is. Als het water weer gaat zakken zullen de aanbeten misschien  weer komen. Het duurt even, maar uiteindelijk vlamt er bijna een zeebaars op de kant als ik mijn plug uit het water optil. Een schitterende aanbeet, eentje waar je echt van schrikt. De dril is niet meer dan gespetter vlak onder de kant. Roland en Chris zien dit van een afstand gebeuren en komen snel aangelopen. Ondertussen heb ik de zeebaars geland en kan er een foto gemaakt worden. Mijn vijfde van de dag is binnen nu, het gestelde doel is bereikt!

De vijfde van de dag, allemaal geen giganten, maar wat een plezier!

De moed zit er goed in, maar het is tevergeefs. Het blijft bij deze aanbeet. Ik begin ondertussen goed in te kakken en voel dat er weinig meer te halen valt. De dag is voor mij geslaagd en Chris kan dat alleen maar bevestigen. De verwachting was dat garnalen meer zeebaars zouden opleveren dan kunstaas, maar dat was juist andersom. Een leuke waarneming voor Chris, zo zal dit de laatste dag van het zeebaarsseizoen geweest zijn dat hij met garnalen zal vissen. Nadat de hand met Roland wordt geschud rijden Chris en ik terug naar de haven waar deze visdag allemaal is begonnen.

Mijn auto staat gelukkig nog op dezelfde plek als vanmorgen vroeg. De spullen worden overgeladen waarna we de dag nog even nabeschouwen. Voor de derde keer hebben we nu samen op zeebaars gevist en elke keer hebben we het doel bereikt. Dit vraagt om meer doelen, zo wil ik graag in augustus of september mijn eerste zeebaars gaan vangen op oppervlaktekunstaas. Wanneer dat allemaal precies plaats gaat vinden horen jullie nog wel. Tot de volgende keer!

Met vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven