Hoofdsponsor
Hengelsport Peter de Kock
Sponsoren
Catamayak / River2Sea / Emmrod / D.O.A.
Fly and Spin - Zwolle
UL-Fishing
Traditional Hengelsport - Ton Temming
Samosport
Lunkercity.nl
Next Level Fishing - Michel Oostdijk

Laatste verhalen

31 januari | Wintervissen en meer van dat 15 november | Gouden uurtjes 10 november | Wederzien (2)
Startpagina instellen
Toevoegen aan favorieten
Baarsvissen Facebook
Baarsvissen.nl | de enige echt baarspagina van het land

We schrijven april 2004 als een bloedfanatiek vissertje tijdelijk volledig in beslag wordt genomen door de eindexamens voor de afronding van zijn vwo. Zes pittige studiejaren liggen achter hem. Toegegeven, ze waren niet allemaal even zwaar. Maar hij heeft zich toch behoorlijk ingezet voor zijn opleiding en een prima cijferlijst is daarvan dan ook het resultaat. Zo faalangstig als hij normaal gesproken is, zo kalm gaat hij nu de examenweek tegemoet. Hij vertrouwt op de kennis die hij in zes jaar heeft opgebouwd.

Het vertrouwen blijkt terecht. Zoals stiekem verwacht slaagt de jongen soepel voor zijn examens en haalt zijn vwo diploma. Er valt een gigantische last van zijn schouders en het gevoel van vrijheid is enorm. Deze zomer is van hem! Hij kijkt uit naar de maanden die gaan volgen. Maar dat er een heus gouden tijdperk op het punt van beginnen staat kan hij op dat moment met geen mogelijkheid vermoeden.

www.baarsvissen.tk, daar begon het allemaal mee. Een paar weken eerder was ik op deze website terecht gekomen toen ik op het Internet naar informatie over het vissen op baars zocht. Deze weergaloze vis heeft al snel definitief het hart van deze beginnende roofvisser veroverd. Wat 'n beesten zijn het! Ik raak er niet over uitgepraat en hoe meer ik me in de materie over deze vis verdiep, hoe heftiger de obsessie wordt.

Bernd van Broekhoven blijkt de naam te zijn van de jongen achter de website die mij zo boeit. Ik móet ermee in contact komen! Er is iets in zijn verslagen en zijn foto's waar ik helemaal energiek van word, een warm gevoel van herkenning achterlatend. De drang om iemand te leren kennen was nog nooit zo sterk.

Een paar dagen later is de website ineens uit de lucht. Gewoon verdwenen, vanuit het niets! Verslagenheid en teleurstelling overvallen me. Waar is die jongen met zijn website gebleven? Naarmate de dagen vorderen begin ik het ‘verlies' te accepteren. Ik vergeet de website zelfs. Bíjna. Want als ik weken later toch nog eens een poging doe tijdens het googlen (onder de zoekterm ‘baarsvissen') is het ineens weer raak. www.baarsvissen.nl! Ik klik zonder ook maar één overweging op de link en kom terecht op een buitengewoon gave website. Baars, baars en nog eens baars. Mijn passie! Mijn enthousiasme wordt verder aangewakkerd als ik ontdek dat Bernd achter deze pagina zit. Hij is terug! Maar wat is er dan gebeurd? Waarom was zijn website zo lang uit de lucht? Ik stuur een lange mail naar Bernd waarin ik mijn enthousiasme uit over zijn website en meteen mijn eigen verhaal houd over mijn passie voor de baars en het vissen op deze rover. Met rode oortjes vertel ik over mijn eerste stekjes langs de Maas, voor mijn doen op dat moment een groot water waar ik maar moeilijk mee uit de voeten kan. Maar ik heb mijn eerste visjes al weten te vangen! Het wordt een historisch mailtje. De klik is er meteen en Bernd mailt me binnen no-time met een minstens zo lang verhaal terug. Een telefoontje volgt. Hoe lang we die eerste keer met elkaar bellen weet ik niet, maar de rekening loopt flink op. Het is duidelijk dat dit een zeldzame ontmoeting is. Twee jongens met exact dezelfde passie hebben elkaar gevonden. Zo ver als ze uit elkaar wonen, zo groot is de aantrekkingskracht tussen de twee.


Twee jongens, één passie

Mijn bezoek aan Bernd in juni van dat jaar zal ik nooit meer vergeten. De lang treinreis, het achterlijke gezeul met mijn spullen maar vooral die eerste ontmoeting. Bernd was destijds nog erg fanatiek met tennis bezig en de avond van mijn arriveren moest hij nog spelen. Zodoende was het zijn moeder die me afhaalde van het perron. Een hele leuke, maar ook aparte ontmoeting vond ik het. Boris, de hond van het gezin, was erbij om me op te halen. Echt geweldig.

Eenmaal thuis was het wachten op Bernd. Jemig wat ‘n spanning! Tijdens het wachten schoten alle foto's en verslagen door mijn hoofd. En toen ging die deur open en kon ik Bernd de hand schudden. Ik zie het nog voor me. Super! Diezelfde avond nog gingen we kort op pad en de stekken die we toen bevisten zou ik zo weer aan kunnen wijzen. Ik herinner me de ongelooflijke eerste indruk die het kanaal op mij maakte. Wat ‘n water! Ik was meteen betoverd. Onder het genot van een flinke kolonie muggen sloot ik die avond af met een mooie snoekbaars in het donker. Het was een weergaloze avond en ook de dagen die volgden waren historisch. Ik krijg een brok in m'n keel als ik aan die schitterende dagen in juni 2004 denk. Een vriendschap was geboren, dat voelden Bernd en ik meteen.


Schitterende dubbelvangst tijdens mijn eerste tripje naar Bernd


Na afloop van de tweede dag stak een immense storm op die ik niet snel meer zal vergeten. Een inktzwarte lucht en gigantische windstoten. Waanzin!

Inmiddels mocht ik mij al enkele weken trots medebeheerder noemen van www.baarsvissen.nl. Bernd had mij namelijk al tijdens het begin van onze correspondentie gevraagd of ik er wat voor zou voelen om de kersverse ‘baarsvissenboot' samen met hem te besturen. Zelden heb ik zo weinig getwijfeld! Ik was wel even verbaasd over dit snelle aanbod, maar Bernd heeft mij later uitgelegd dat hij destijds meteen het gevoel had dat we een prima team vormden. Bernd's haarscherpe sociale intuïtie heb ik gedurende onze latere samenwerking vaak opnieuw ervaren. Een hele mooie eigenschap.

Mijn allereerste verslagen voor de website lees ik nu met een gemengd gevoel van afschuw en weemoed terug. Oei wat waren het nog basale verhaaltjes en matige foto's, maar o zo mooi was die tijd toch ook. Het enthousiasme en de motivatie die de prille samenwerking met Bernd destijds bij mij losmaakten waren ongekend. Vissen was alles voor me en er was nog zóveel te ontdekken. Het was alsof mijn toch al zo grote passie nu nog meer richting had gekregen. Baarsvissen.nl werd voor mij een soort openbaar dagboek waarin ik alles over mijn belevenissen aan het water kwijt kon. En in de jaren die volgden zou dat de kern van mijn plezier blijven. Een passie is zilver, het plezier kunnen delen met anderen is goud.

Toen niemand minder dan Han van den Eertwegh ineens een berichtje in het gastenboek op de website voor mij achterliet, begon het balletje echt te rollen. Via Han leerde ik al snel het roofvissen vanuit de boot kennen, een ongelooflijke verbreding van mijn destijds zo beperkte horizon. Heel goed herinner ik mij nog de eerste trip met Han, op een typische zomeravond op de Maas. Ik vond het een geweldige eer om met Han mee te mogen en de spanning was bij mij behoorlijk groot. Wat een kick vond ik het om zo over het water te scheuren! Mijn vaste stekjes, die ik tot dan toe alleen één voor een per fiets had kunnen bezoeken, vlogen nu in rap tempo voorbij. We vingen die avond niet veel, maar ik sloot wel af met een fraaie snoekbaars die op minder dan een meter water op mijn hornetje knalde. Leuk detail: Han bleek destijds al bezeten door het roofbleivirus dat hem waarschijnlijk nooit meer gaat verlaten. We móesten het die avond even op deze rover proberen.


Mijn eerste vangst in gezelschap van Han

Via Han breidde ik niet alleen mijn kennis van roofvistechnieken uit, maar kwam ik ook in contact met totaal nieuwe visserijen zoals het wadend vissen op kopvoorn en barbeel. Ik leerde veel nieuwe wateren kennen en nog veel belangrijker: ik kwam in contact met veel nieuwe mensen. Een van de eersten was niet de minste: Steef Meijers! Hij was destijds al hoofdredacteur van Dé Roofvis – en toen ook nog van Hét Visblad – en was daarmee een heuse bekendheid in het wereldje van de Nederlandse roofvisserij. Levendig zijn mijn herinneringen aan het dagje verticalen in het midden van het land samen met Bernd, Han, Steef en Volkmar Strikkers op een behoorlijk koude winterdag. Mijn kennismaking met Volkmar betekende weer een nieuwe ontmoeting! Ook met hem was er meteen een klik en na afloop van de betreffende dag besloten we snel een keer samen achter de rovers aan te gaan. Volkmars' stemming was toen overigens opperbest: hij had enkele fraaie 40+ baarzen gevangen en daarmee was zijn pr eindelijk gelanceerd.


De koude terugweg werd aanvaard

Wat begon met Han, Steef en Volkmar, groeide binnen de kortste keren uit tot een immens netwerk van schitterende contacten. Bernd en ik kregen vaak te horen dat we werden gewaardeerd om ons oprechte, immense enthousiasme over de baarsvisserij en de manier waarop we die in woord en beeld wisten over te brengen op onze website. Men was onder de indruk en wilde die fanatieke jochies graag verder op weg helpen binnen het roofvissen. Ik vond het een schitterende tijd en ik heb van mensen als Piet Driessen, Robert- Paul Wolters, Luciën de Kroon, Yvo Bindels, Johan Caneel en vele anderen essentiële dingen geleerd. En het ging echt niet altijd alleen maar over vissen. Ik ben iedereen hier zeer dankbaar voor en zal dat altijd blijven. Deze contacten zouden de basis blijken voor alles dat de toekomst voor Bernd en mij nog in petto had.


Opperste concentratie tijdens het verticalen op de Maas


Mét resultaat!


Zeldzame spanning en hoge verwachtingen tijdens een zware dril, samen met Piet


Gezelligheid


Een dagje Rijn, voorjaar 2006. Luciën wist de snoekbaarzen wel te vinden!


…en nog meer gezelligheid, ditmaal tijdens een moeizaam, winters dagje wadend vissen op kopvoorn en barbeel

En dat was nogal wat! Terwijl we steeds vaker op het water te vinden waren met andere vissers, begonnen Bernd en ik ook vaker samen af te spreken. Het kanaal bij hem in de buurt bleef voor ons beiden een zeer geliefd water, maar ook de Maas bij mijn ouderlijk adres werd nu regelmatig bezocht. Vaak gebeurde dit in gezelschap van Piet Driessen en Han van den Eertwegh. Schitterende weekenden waren het! Een van de mooiste momenten die mij altijd zal bijblijven is de dubbelvangst baarzen van 45 centimeter op een waterkoude winteravond in een verlaten stadshaven. Ik was de eerste die zo'n moddervette kneiter van een baars ving, Bernd volgde direct daarna en maakte de verassing compleet. Allebei zo'n geweldige vis: het voelde als de bekroning van ons avontuur dat baarsvissen.nl heette. Bernd en ik hebben het nog vaak over deze avond gehad. Het was echt een schitterende, unieke ervaring.


Vissers onder elkaar


Zomer 2005: Bernd op bezoek!


Typerend tafereel tijdens de kanaalvisserij bij Bernd. Het gegraai in de fietstassen!

Een nieuwe stap werd gezet toen Bernd en ik voor het eerst door Steef gevraagd werden om wat jeugd op sleeptouw te nemen tijdens de eerste editie van de Fair for Lure and Fly, het inmiddels zeer bekende jaarlijkse roof- en vliegvis evenement. Ik weet nog hoe enthousiast wij beiden over deze uitnodiging waren. Wat een eer om zo'n rol te krijgen tijdens zo'n geweldig initiatief! Die eerste editie van de Fair was super gezellig en overduidelijk voor herhaling vatbaar. Net als voor vele roofvissers werd het ook voor ons een traditie waar elk jaar naar uitgekeken werd. En daar waar Bernd en ik de eerste editie nog met z'n tweeën de roofvissende Nederlandse jeugd vertegenwoordigden, werden we tijdens de tweede editie vergezeld door Volkmar. Het eenvoudige concept van een paar tafels met wat uitgestalde spullen deed het geweldig. Het was die editie twee dagen lang erg druk en gezellig rond de stand! Het derde jaar schoven ook Sanne Ploegaert en Ernst Schrijver aan. Weer twee topgasten! Ernst had ik een paar jaar eerder al leren kennen tijdens mijn introductietijd aan de Universiteit van Wageningen, Sanne ontmoette ik later via Bernd. Beiden kan ik inmiddels trouwe en zeer gewaardeerde maten noemen. En dat die extreem gezellige derde editie van de Fair daar aan bijgedragen heeft is overduidelijk!


Fair for Lure and Fly 2007. Dé plaat!


Ernst poseert met een fraai doublet zomerse dertigers, samen gevangen tijdens een bezoek aan mij


Forse winde voor Volkmar, trollend gevangen tijdens mijn eerste bezoekje aan hem. Er zouden er nog vele volgen!


Sanne toont een gretige veertiger, gevangen aan het eind van een zeldzaam productief dagje baarzen in de jachthavens

Het netwerken bleek een ogenschijnlijk grenzeloos en uitdagend proces. Via mail, op diverse beurzen en ook steeds vaker via MSN kwamen Bernd en ik in contact met een zeer groot aantal mensen. Met velen was het contact kort, maar met sommigen groeide dat eerste contact uit tot meer. Zo hebben vele adverteerders onze site gesierd – één of enkele jaren. Ik vond het geweldig om te zien dat ook (online) hengelsportzaken doorhadden dat onze site geliefd was bij een groeiend aantal vissers. Al die aandacht werkte toch best verslavend, dat geef ik zonder blozen toe. De keerzijde van die prachtige medaille leerden Bernd en ik ook kennen. Jaloezie is de prijs die je nu eenmaal hebt te betalen wanneer je actief naar buiten treedt en aandacht krijgt. Ik heb het als buitengewoon leerzaam ervaren om hiermee geconfronteerd te worden en ik heb er geen enkele boosheid aan over gehouden.


November 2007. Pure ontspanning tijdens een dagje snoekbaarzen op de Waal, samen met Gerben Mul


Total Fishing dag 2007. Als vanouds extreem gezellig!


Yvo, de man van de grote baarzen. Deze plaat maakte ik tijdens een pittig dagje vissen gericht op grote baars op Yvo's thuiswater


Dik verdiende snoekbaars voor Johan tijdens een moeilijk dagje verticalen. Het was zoeken geblazen!


Teamwork


Oergigant, gevangen tijdens mijn meest recente bezoekje aan Volkmar. Een kreet schalde over het water nadat ik deze vis had terug gezet.


… en toen ontdekten wij het bellyboaten. Een nieuwe passie! Deze prachtige snoekbaars bezorgde Bernd na een gigantische knokpartij rode oortjes. Topvangst!

Jaap Walhout verdient ook een plaats in dit verhaal wegens zijn bijdrage aan de vernieuwing van onze website destijds. ‘Bijdrage' is hier eigenlijk een veel te bescheiden term, want Jaap nam de verbouwing in feite volledig voor zijn rekening. En hoe! Het resultaat was een regelrecht schot in de roos dat ongelooflijk veel complimenten van talloze bezoekers opleverde. Professionaliteit, kwaliteit en volwassenheid, dat was wat de site vanaf dat moment uitstraalde. Bernd en ik waren bijzonder blij met de nieuwe vormgeving en nog steeds is het wat mij betreft een geweldig mooie website. Bedankt Jaap!

Baarsvissen.nl en de vriendschap met Bernd werden onderdeel van wie ik was, ben en altijd zal zijn. De website werd een deel mijn trotse identiteit die ik maar wat graag in woord en beeld liet zien. Het beste voorbeeld daarvan vind ik het verslag dat ik schreef over een unieke visdag samen met Bernd langs het kanaal bij hem. Uniek was het niet op vistechnisch vlak, want de vis lag die dag werkelijk muurvast en we vingen ronduit weinig. Maar de teamspirit was sterker dan ooit. Dat voelden we beiden, er waren nauwelijks woorden voor nodig. Het was een stille dag. Ik denk dat wij hem allebei hebben ervaren als een bevestiging van onze samenwerking en vriendschap. Die was ongelooflijk sterk en dat zou hij altijd blijven.


Vriendschap…


…en niet kapot te krijgen

Het kalme, introverte en vooral buitengewoon gedreven vissertje van 2004 werd volwassen. Groeide op met een partij schitterende mensen om zich heen waar hij zijn passie volledig mee kon delen. Hij kon zich geen mooier geschenk wensen. Dolgelukkig was hij!

Maar stilstand is achteruitgang en alles verandert, continu. Zo ook ik. Ik ben gigantisch veranderd in de afgelopen jaren. Het vissertje werd een visser en de visser werd een jongeman. Daar waar de visserij zijn leven jarenlang vrijwel volledig had bepaald, begon deze passie steeds meer onderdeel te worden van een breder scala aan hobby's. De aandacht en energie van de jongen moesten nu gedeeld worden met een bijbaan, uitgaan, muziek, een studie en vooral het zelfstandig wonen en alles dat daarbij komt kijken. Al met al werd deze jongen wat je noemt een ‘druk bezet persoon'. Druk, druk druk. Altijd bezig! Het onderhouden van de website samen met Bernd voelde steeds meer als een soort verplichting en steeds minder als spontaan plezier. Ik moest er steeds nadrukkelijker tijd voor vrijmaken. Dat kon niet de bedoeling zijn, er moest een keuze gemaakt worden.

Nu ik dit schrijf kan ik zonder blikken of blozen stellen dat het sportvissen altijd, maar dan ook altijd in mijn hart zal zijn. Neem het van me af en ik sterf. Maar net zo overtuigd ben ik van mijn keuze om het roer weer volledig aan Bernd over te laten. Het was een mooie reis, een hele mooie. Maar aan alles komt een eind. Ik zal altijd met een brok in mijn keel terug blijven blikken op de momenten die ik hierboven beschreef. En er zijn er nog zóveel meer. Echt veel teveel om op te noemen. Trouwens, je zult ze nooit écht perfect kunnen beschrijven. Het is net als met vakantiefoto's: alleen jij zelf weet hoe het voelde want jij was erbij.


Bellyoaten op het kanaal samen met Bernd. Heerlijk moment, heerlijke plaat!


Snoekbaarzen op de rivier met Sanne en Pieter- Bas op een lange zomeravond

Er gaan nog veel meer mooie momenten komen, dat weet ik zeker. Formeel afstand doen van een website betekent niets, maar dan ook niets voor mijn passie en de vriendschappen die ik in de afgelopen jaren heb opgebouwd. Ik blijf een visser en ik blijf vissen. En voor de eventuele fans onder jullie: ik zal ook blijven schrijven en fotograferen. Voor deze website, zo nu en dan wellicht voor een blad. De roofvisserij zit in mijn hart, voorgoed!

Ik wil al mijn vismaten, die van nu en vroeger, bedanken voor de geweldige tijd die achter ons ligt. Van jullie heb ik geleerd hoe mooi het is om een passie te kunnen delen.

Bernd, vriend. Het was een weergaloze tijd. Ik vond het een eer en genot om onze krachten jarenlang te mogen bundelen voor zo'n schitterend project. We hebben het al vastgesteld: we hebben er hoe dan ook een schitterende vriendschap aan over gehouden. Wat je ook gaat doen in de toekomst, mijn steun heb je! We blijven lekker samen vissen op z'n tijd. Bedankt maat!

Bard Borger

Google Analytics