NKS avontuur, Maas

De visdag van gister heeft er toch wel ingehakt. Niet alleen fysiek maar ook het materiaal heeft hier en daar te lijden gehad. Dit resulteerde in knoop werkzaamheden, voordat morgenochtend om 4.30 uur richting de Gouden Ham wordt vertrokken. De nacht was kort, maar de dag die voor ons lag zag er veel belovend uit.

Op weg naar het nieuwe avontuur, bleek dat Eric en ik beiden weinig slaap gehad hebben. De dag van gisteren eiste zijn tol, maar de eerste dag van het seizoen kan je niet laten schieten. Een kop koffie koffie werd ingeschonken, een saucijzenbroodje erbij en we zaten weer vol energie.

De dag van gister was voor mij een toppertje, terwijl anderen zeggen dat 13 vissen weinig is. We waren het er wel over eens dat we gister prima gevist hebben, relatief veel aanbeten gecreëerd en daarnaast weinig missers op een aantal na dan. Als het vandaag ook zo gaat als gisteren mag er niet geklaagd worden.

Rond kwart voor acht glijdt de Alumacraft Navigator 165 langzaam het water in. Onder het genot van leuke verhalen, werden de spullen voorbereid. De winnaars van de Predator Tour kwamen langszij en gaven een kort verslag van deze overwinning.

Geconcentreerd, worden de spullen in orde gebracht.

De gastoeter klinkt, 59 deelnemende boten varen langzaam op en spuiten dan uit elkaar. Twijfel over de eerste stek was er niet, de eerste de beste stek werd aangedaan en de fireball ging overboord. Eric en ik zouden ze tussen de 4 en 8 meter zoeken. Tik, Tik, een lekkere harde stenen bodem. Dan een dreun, de haak werd gezet en een korte dril bracht de eerste vis aanboord. Shit, Shit, een snoekje van 40cm had de spiering gegrepen. Niet waar we voor kwamen.

De tijd verstreek, weinig vastlopers maar ook geen aanbeten. De vangsten om ons heen waren dan ook niet goed één, twee visjes. Eric, die de vorige wedstrijd op de Maas had gewonnen, herinnerde zich de bewuste stek. Deze lag helaas volgepakt met boten, meerdere teams hadden dit plekje in de GPS opgeslagen. Hier en daar werd er een snoekbaarsje gevangen, niet veel maar toch vis.

Uit verhalen bleek dat het niet over loopt. Er zijn wel al een aantal stevige vissen gevangen van over de 80cm. Ze liggen er dus wel maar waarom konden wij geen aanbeet uitlokken wat deden we verkeerd. We hadden van te voren bewust voor een de tactiek en techniek gekozen en die zou toch echt moeten werken. Helaas, niet dus.

Alles werd uit de kast gehaald, shads (groot en klein), doodaas, pluggen wat je maar kan bedenken raakte het water. Het leverde geen aanbeten op, wat gaat er verkeerd? Niks de juiste plekken, de juiste techniek. Het leek niet te werken, toch was het niet bepaald de omgeving om van te gaan treuren. Een schitterende natuur, mooie kleur rijke oeverzones en hele kolonies ganzen.

Wat is vissen toch mooi, het genieten van de natuur alleen al maakt deze hobby zo fantastisch.

De tijd tikte door, over heel het veld waren de vangsten slecht. Er waren boten bij met zeven vissen maar ook een heleboel zonder vis. Geconcentreerd werd iedere meter van het water uitgekamd. De aanvoerders van het klassement, hadden het zwaar en viste geconcentreerd verder. Het zou zo maar een wedstrijd kunnen zijn, waar Sven en Marc een kleine tegenslag gaan incasseren.

De tijd begint weer te dringen, jetski’s, motorboten, zeiljachten van alles komt voorbij. Het maakt het vissen er niet echt prettigere op maar het hoort erbij.

Het wilde echt niet lukken om eens een aanbeet uit te lokken.

Deze mannen hadden het ook zwaar en wisten in totaal drie vissen te strikken.

Als het half drie is weten we beiden dat dit het niet gaat worden. We besluiten dan ook gezien de drukte op het water om naar de helling te varen. Het is niet onze gewoonte om zo vroeg te stoppen, normaal bikkelen we door tot het einde maar dit was het echt niet. Allebei stevig balend varen we terug, het hoort erbij.

Bij de helling bleek het een drukke boel. Snel Eric van boord, om de auto te halen terwijl ik de boot aan een kade aanmeerde.

Tijdens de prijsuitreiking werd al snel duidelijk dat er maar twee boten waren met zeven vissen. In totaal werden er 95 vissen gevangen. Dat is geen vet pot. De echte riviervissers hebben hun slag geslagen, Boudewijn Vis en Anton van Gameren wonnen de eerste bootprijs en Chris Bloemert en Asjen Land, de tweede bootprijs. Met maarliefst 88cm was de grootste snoekbaars voor Rinie Hofkens

88cm gaf de meetlat aan, met als resultaat de prijs voor de grootste snoekbaars.

Een dag bikkelen, levert voor deze mannen resultaat op.

Op de weg terug naar huis werd de dag geëvalueerd. Het resultaat is duidelijk en staat zwart op wit! Nul vissen en 37 punten erbij.

Toch zijn we beiden zeer positief, voor sommige misschien moeilijk te snappen voor anderen zeer begrijpelijk. Als we kijken waar we vandaan komen op de eerste wedstrijd en we leggen dit naast de feiten van deze wedstrijd is er een vooruitgang:

• Veel overleg in de boot
• Snel wisselen van technieken
• Wisselen van stek
• Goede voorbereiding
• Veel effectieve vistijd.

De resultaten zijn er nog niet maar, de vooruit gang in het team is duidelijk merkbaar. Het kan dan ook niet anders of het moet eens op zijn plaats vallen. We blijven vol houden, opgeven hoort er niet bij.

14 juni is er op het Gooimeer weer een herkansing, geen gemakkelijk water maar lastig, groot en diep. Waar beginnen we met zoeken?

Zelf krijg ik steeds meer respect voor de mannen die al jaren in de top mee vissen. Het kost ongelofelijk veel tijd en energie. Mogelijk sta ik daar ooit ook, dat is een doel maar niet voor dit jaar. Het doel dit jaar is bouwen aan een team, een finaleticket en bij de eerste twintig in het klassement.

In de volgende wedstrijd valt hopelijk alles op zijn plaats en kunnen we laten zien dat we ook bij de top kunnen vissen, jullie lezen het in een volgend verslag.

Catch & Release
Björn Neve