NKS avontuur, opening

De eerste dag van het seizoen 2009 - 2010

Het is zaterdagochtend 04.00 uur als het wel bekende deuntje door de slaapkamer galmt. Het startsein voor heel wat dagen op en aan het water zal vandaag worden gegeven, in de vorm van een training voor het NKS. Om 07.15 uur liggen we op het water, nog even alles in orde maken en dan op naar de eerste stek.

Eenmaal op weg naar de eerste stek worden Eric en ik gebeld door Vinus. Deze wist ons te melden dat ze al twee vissen hadden gevangen, een mooie baars van 42cm en een snoekbaars. Haasten hoefden Eric en ik dus niet. De achterstand van twee vissen, zouden we wel goed maken.

De eerste stek lag in de buurt van Vinus en Diederik. Het duurde niet lang of ik werd weer gebeld. Er lag blijkbaar een boei onder water met een uitstekende ijzeren ring, oppassen dus.

Wat is vissen toch genieten!

In de auto was besloten dat we deze dag als een serieuze training voor het NKS zouden zien. Dit resulteerde in drie verschillende technieken. Het sleepje, de fireball en de shad werden deze dag naar de bodem gestuurd.

Na een paar minuten nam ik een felle tik waar, de haak werd gezet en de eerste snoekbaars kon naar de boot gedirigeerd worden. Nadat de vis in zijn natuurlijke omgeving was terug gezet, volgde er kort overleg. Hoe diep en waar op het talud werd deze vis gevangen? Het zijn allemaal elementen die mee kunnen spelen in de NKS wedstrijd op de Maas. Het bleek rond de 8 meter te zijn en onderaan het talud, de snoekbaarzen lagen dus nog vrij diep.

Catch & Release

De motor werd gestart en koers gezet richting Vinus en Diederik. Deze hadden nog geen vis bij weten te vangen. Geen goed nieuws dus! Mogelijk konden onze technieken uitkomst bieden. De elektromotor ging overboord en de tweede stek werd uitgekamd. Een knotsgek half uurtje brak aan. Eric wist in dit half uurtje op de fireball en tussen de 6 en 8 meter twee vissen te strikken. Ik miste de ene na de ander aanbeet op het sleepje. Overleg was nodig om tot de oorzaak hiervan te komen. Te snel aanslaan, te kort contact houden of juist niet snel genoeg slaan, het blijft een vraag.

We zijn nog aan het na praten als er een geweldige dreun volgt om mijn hand hengel, instinctief wordt deze beantwoord met het zetten van de haak. Zonder teken begint de titan door te buigen, dan twee kopstoten en weg spanning. Mogelijk aanwezigheid van snoek, tien minuten later een tik op de bijhengel even voelen, waarop een ram in het niets volgt. De haak is weg, slechte knoop of toch echt snoekactiviteit.

Na een aantal missers, toch een maatse.

Eric mist onder tussen een snoekbaars en missen is dodelijk in wedstrijden. Dit zal ook vandaag blijken. De Finn-s shad die ik aan de speld hangt doet zijn werk en met enige regelmatig mag ik een vis noteren. Het zijn geen kneiters maar wel mooie maatse snoekbaarzen.

Dan een felle tik, de haak werd gezet en een stevige drill begon. Het voelde meteen als baars gezien de drill moest het wel een mooie zijn. Zodra de baars door de oppervlakte breekt, blijkt het om een fraai exemplaar te gaan. De meetplank stopt uiteindelijk bij 44cm, geen persoonlijk record maar wel een fraaie stekelridder.

Vinus en Diederik zijn vertrokken naar een andere stek, wij blijven nog even door peuteren. We liggen een beetje te keuvelen als Eric wordt gebeld, het is Vinus met de volgende melding “Eric, ik zit vast”. Vinus heeft een damm over het hoofd heeft gezien en zijn boot er boven op geparkeerd. Voor omstanders zal het vast een lachwekkend gezicht zijn geweest, twee mannen (waarvan 1 in ondergoed), die een poging doen een boot te liften. Eric en ik doen een poging om de boot los te trekken. De poging mislukt en onze boot loopt lichte averij op. De kicker op het voor dek is losgeschoten. Uiteindelijk lukt het Diederik de boot los te maken en de visdag kan worden vervolgd.

Het middag uur is gepasseerd en er wordt besloten om van opstapper te wisselen. De tussenstand was aardig in mijn voordeel opgelopen, Eric had 2 vissen, mijn teller stond op 9. In een vorig verslag heb ik het al eens gemeld dat het mij nog niet gelukt is Eric in een onderling duel te verslaan. Mogelijk vandaag de dag.

De snoekbaarzen leken vertrokken naar andere oorden. Wat we ook probeerden niets leek uitkomst te bieden. Mogelijk bieden andere technieken uitkomst. Vinus en Eric, wilden de achterstand verkleinen door het “wonder shadje” van deze dag in te pikken. Vinus haakte al snel een visje, dit versterkte zijn mening dat het echt dit plastic was dat ze wilden.

Vinus, geloofde in het “wonder shadje” en het heeft geholpen ...

Het leek een eeuwigheid te duren voor dat er weer eens een visje gevangen werd. Uiteindelijk kwamen de vangsten weer opgang, Eric en Diederik vingen er op los en stonden in no-time op negen stuks. Zelf mocht ik er af een toe eens eentje bij rekenen, mijn totaal liep op naar 11. Het beloofde een spannende strijd in het laatste uur.

Een voorsprong weg geven dat laat je natuurlijk niet gebeuren. Er werd besloten om het laatste uur een andere techniek te gebruiken, de fireball. Daarnaast werd Vinus de opdracht gegeven te blijven hangen op de plek waar we aanbeten kregen.

Het laatste uur liep op zijn einde, Eric en Diederik konden geen visje meer bij vangen. In het laatste kwartier zij al vele wedstrijden beslist. Een kneiter harde aanbeet verloste mij van alle twijfels, nummer twaalf mocht na een korte dril op de foto. De jongste telg uit het gezelschap slaat toe. Een eigen gekozen tactiek en methode, geeft een extra goed gevoel. Een paar minuten later mocht nummer dertien zich nog voor de statistieken melden.

Deze stelde de overwinning veilig, met een droge knal op de spiering

Ook nummer dertien vertrok weer terug naar zijn natuurlijke habitat. Het was de hoogste tijd om richting de helling te gaan. Tevreden en voldaan van deze visdag stapte ik met een lach uit de boot van Vinus. Als Eric en Diederik zich een paar minuten later bij ons voegen, blijkt dat Diederik nog een mooie 70’er heeft gelost. Vinus is degene die de woorden uitspreekt: “Eric, hij heeft het voor elkaar!” De eindstand was Vinus 4, Diederik 9, Eric 9, en ik 13.

Op weg naar de helling werd de maag bijgevuld

De boten werden getraillerd, handen geschud en de vier musketiers zetten koers huiswaarts. Voor Eric en mij betekende het nog even alles nakijken en in orde maken voor de NKS wedstrijd op de Maas.

Deze dag leverde geen kneiters op. Het was wel een gezellige en geslaagde openingsdag. Vinus, Diederik en Eric bedankt voor deze schitterende en geslaagde visdag. Laten we maar snel een vervolg sessie boeken.

Catch & Release
Björn Neve