NKS avontuur, een dagje vissen

Eindelijk weer…

Op het moment heb ik het druk met mijn afstudeerstage en schiet het vissen er bij in. De wedstrijd op het Haringvliet van 8 maart of 15 maart, ging ook al niet door vanwege een te hoge windkracht. De gesloten tijd nadert nu. Het werd dus tijd om snel in de laatste weken nog even de hengels op te pakken en op jacht te gaan naar enkele mooie stekelridders. Misschien zit er nog wel een persoonlijk record in voor het einde? Lees verder om er achter te komen of dat gelukt is.

De lang verwachte visdag is eindelijk daar, we mogen weer! Samen met Eric en Vinus zouden we een voor ons bekend water gaan bevissen. Om kwart over vijf sta ik bij Eric op de stoep, deze bleek nog niet gereed omdat hij zich had verslapen. Snel even een handje bijsteken zodat we toch nog op tijd kunnen vertrekken richting helling waar Vinus ons zou opwachten.

In de auto is het weer als vanouds gezellig. Er wordt volop gepraat over de natuur en de veranderingen in ons dorp die er aan komen. Het valt ons op dat er opvallend veel hazen actief zijn op de vroege morgen. Op ieder weiland bevindt zich wel een groep. Ook de bruine kiekendief is weer vroeg op pad. We vergeten natuurlijk niet waar we voor gaan. Ik vertel mijn plan om op jacht te gaan naar een pr snoekbaars. Eric vraagt hoe ik dat van plan ben. Het antwoord is simpel, gewoon groter aas gebruiken. Ik wordt gewezen op de risico’s dat dit wel minder aanbeten kan opleveren en dus minder vis.

De reis ging vlug en voor we het in de gaten hebben komen we aan bij de helling. We zien nog net Vinus voor ons rijden. "Mooi!", denken we. Over een aantal minuten zijn we aan het vissen. De boot wordt klaar gemaakt en terwijl we aan het traileren zijn maak ik een praatje met Vinus. Het is alweer even geleden dat ik hem gezien heb. Vervolgens vliegen we snel het water op, om te gaan doen waarvoor we kwamen: vissen!

De eerste plek werd snel uitgezocht. Tijdens de eerste drift horen we al snel dat Eric vis heeft. Hangen! Het is een mooie snoekbaars die niet veel later wordt geland. Ik krijg nog even mee dat hij net zo groot is als mijn pr. Nog geen twee minuten later hoor ik hetzelfde verhaal, echter is het nu een dikke baars van 46cm. We vissen rustig verder en lassen een break in. De bekende saucijzenbroodjes van mama Carla naar boven, deze verorberen we met een bakje koffie.

Eric in actie tijdens een mooie zonsopkomst

Het bleef lange tijd stil. Menige plek werd aangedaan. Ondiep was de snoekbaars of baars echt niet te vinden. Wat dan? We besloten even op te splitsen om zo meer terrein te bevissen. We bellen als we wat hebben gevonden. Ondertussen viel het mij en Vinus op dat alle boten bij elkaar lagen rond de 18 meter. Daar lagen ze dus, toch besloten we hier niet aan mee te doen en een stuk verder ons geluk te beproeven.

Het duurde maar enkele minuten of ik voel een tik op mijn fireball. Langzaam geef ik mee en dan zet ik de haak, hangen! Eindelijk ook bij ons vis in de boot. Ook Vinus denkt er zo over en pakt het schepnet. Het voelde niet als een snoekbaars en hij vecht niet zo driftig als een baars. Dan moet het snoek zijn. En jawel, het is een snoekje van ongeveer 65cm. Achteraf bedenk ik me dat ik zonder staaldraad zat te vissen. Dat had ook anders kunnen aflopen.

De eerste snoek van 2009 op de fireball

De nul is weg, snel doen we dezelfde drift nog een keer over. Tik, op de steunhengel. Deze is voorzien van een spiering. Ik geef even lijn mee en sla aan. Ik sla in het niets. Verdorie hoe kan dat? Die hing toch echt! Al snel wordt duidelijk dat alles af is. Waarschijnlijk weer snoek. We bellen Eric over de aanwezige activiteit van de snoeken.

Dan besluiten we toch maar tussen de andere boten een drift maken. Heel even dan. Al snel haak ik een snoekbaarsje en Eric volgt. Langzaam drillen, dan kunnen ze nog terug. Gelukkig werkt het en ze vertrekken netjes terug in de duistere diepte. Het waren geen grote vissen, beiden tussen de 45 en 55cm. We besluiten weer te verkassen. Terug naar het ondiepere water tussen de 4 en 9m.

De tijd verstrijkt snel voorbij en de aanbeten blijven uit. Vinus staat helaas nog op de nul. Dan plotseling volgt er een kreet die ons goed in de oren klinkt. Hebbes! Een mooie 60+ snoekbaars is met een shad voorzien van schoepstaart door Eric gestrikt. Zou het dan toch nog mogelijk zijn er meer te vangen. De steunhengel stuitert vrolijk losjes over de bodem. Ik neem een kleine tik waar en zie dat deze begint te door te buigen. Ik graai de hengel uit de steun geef even mee, contact maken en dan ram, die hangt.

Deze stevige 60’er maakte er een mooi dril van

De steunhengel werd weer in orde gemaakt, maar deze keer voorzien van een dode voorn. We driften lekker verder en genietend van het zonnetje wordt er wat gepraat. Ik merk aan mijn steunhengel dat Vinus even zit te slapen terwijl we de ondiepte op geduwd worden. Ik vraag hem dit te pareren en dat gebeurt, alles valt mooi het talud af. Ineens weer actie! Zonder teken buigt de steunhengel door, vast zeker?! Ik pak de hengel en sla aan. Het lijkt of ik muur vast, zit geen beweging in te krijgen. Langzaam komt er iets op gang. Zwaar hangt het in de hengel, ik wordt gedwongen uit mijn luie positie te komen en te gaan staan om de boel te controleren. Zou het dan gebeuren vandaag, een pr dat gaat sneuvelen. Dan voel ik kopstoten, niet lomp en traag zoals snoekbaars maar hard en vrij wild. Weer een snoek! De zweetdruppeltjes komen, geen staaldraadje bedenk ik me! Ik zie een nog niet verwijderd stoppertje boven komen, dit zit ongeveer 2 tot 3 meter boven mijn haak. Hij is er bijna, nog een klein stukje. Dan gebeurt het gevreesde. Weer voel ik kopschudden en dan valt de spanning weg ...

Stevig balend blijf ik achter, dit had hem kunnen zijn. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan, had ik maar… dat is altijd achteraf. Het heet ook niet voor niks vissen en niet vangen. Deze keer is de strijd door de vis gewonnen volgende keer win ik hem. Snel weer verder, opmakend voor de laatste drift van vandaag. Ik zit om me heen te kijken, als ik wat gekletter hoor, Vinus heeft zijn titan “voorzichtig” in de boot gelegd want een mooi aanbeet op de steunhengel was een feit. Tijdens de dril werd duidelijk dat dit baars moest zijn lekker driftig ging het baasje te keer. Wat een kneiter zeg, echt een hoge baars kwam boven. Het meet lint er langs 47cm, dat is een mooie.  Hier zijn we het wel over eens, wat een kneiter en tevens een nieuw PR voor Vinus.

Nog even een klein stukje driften en dan is het tijd om naar huis te gaan. Tik, daar gaat de steunhengel weer, ik rits hem uit de steun en sla aan. Weer een mooie maatse snoekbaars, tenminste zo voelt het. Zoals verwacht is het een mooie 60’er, ik roep naar Eric dat ik hem te pakken heb en de onderlinge wedstrijd gewonnen heb.

De afsluiting van een schitterende dag vissen, een mooie 60’er

Helaas, we zijn nog wat aan het keuvelen als Eric nog een snoekje van tussen de 60-70 cm vangt. Deze schiet tijdens het scheppen los, maar wordt wel geteld. Weer is het net niet gelukt Eric te pakken tijdens de onderlinge strijd.

Vissen is opperste concentratie en toch genieten!

De spullen worden opgeruimd. Ik bedank Vinus voor het meeliften in zijn boot en voor de gezellige dag. Na een kleine drie kwartier zitten Eric en ik voldaan in de auto na te genieten van deze gezellige en mooie visdag.

Voor mij is nu het gesloten seizoen aangebroken, afgelopen zaterdag en zondag stond ik op de Visma en is er dus geen tijd meer geweest om te gaan roofvissen voor de gesloten tijd. Ik zal mijn dromen even twee maanden in de kast moeten parkeren tot op 31 mei, het NKS weer van start gaat.

Catch & Release
Björn Neve