NKS avontuur, Finale op de Lek 2009

Vernieuwing en Verjonging

Gezien de drukte van mijn studie wil vissen er nog al eens bij inschieten, verslagen schrijven kom ik de laatste tijd niet aan toe. Het is dan ook al een tijd geleden dat de NKS finale vervist is. Zelf mocht ik voor het eerst deelnemen aan deze unieke gebeurtenis, het staat dan ook nog vers in mijn geheugen.

Na een korte nacht met weinig slaap loopt om 3 uur de wekker af. In een mum van tijd sta ik beneden mijn boterhammen te smeren, klaar voor het grote avontuur. Als ik met half dichte ogen de visjes aan het klaar maken ben voor vervoer, vergeet ik de tijd en dwalen de gedachten af. Wat zou het kicken zijn om daar nu eens toe te slaan en een mager seizoen volledig doen omkeren.  Eric heeft hem nog nooit gewonnen en ik heb er alleen nog maar van gedroomd.  Om kwart voor vier stap ik in de auto en trotseren we het barre weer. Lekker is het niet harde wind en veel regen.

Om 6.00 arriveren we bij de trailerhelling en worden de eerst voorbereidingen getroffen . Gelukkig is het nog droog, want nat beginnen aan een wedstrijd heeft  niet echt mijn voorkeur. Eenmaal op het water beginnen de boten toe te stromen, het is alleen nog even wachten op Gerben en Hester. Na de inschrijving en een gesprek met Gerben wordt de tactiek voor vandaag door gesproken, meters maken en kribben uitpielen.  Het pielen spreekt mij wel erg aan, het meters maken vind ik een saaie bedoeling. Wachtend op de start van het NKS drijven er donkere  wolken over ons, droog zal het zeker niet blijven vandaag.

Dreigende lucht en een stevige bries, wat je als sportvisser niet over moet hebben voor een snoekbaarsje!

Daar is het sein, mijn eerste finale is begonnen. Er wordt maar kort gevaren als de fireball naar de bodem wordt gestuurd, Eric kiest voor de dropshot. Een paar meter van ons vandaan ligt Ronald Raggers die na enkele minuten op de dropshot een mooie zestiger vangt. Het gevoel dat we goed zitten wordt hier door versterkt, alleen de tijd verstrijkt en we blijven aanbeet loos. Als Eric mij dan toch overtuigt om nog even terug te keren is het raak, de dropshot wordt gepakt en de eerste maatse vis meld zich. We bikkelen nog even door als we Geert Trompetter tegen komen die er ook een weet te verschalken. Het ligt niet vol maar hier en daar ligt toch een vis. Het wordt dus bikkelen voor die zeven vissen vandaag, we besluiten verder te gaan kijken. Als we weg varen komen de broers Woesink voorbij, ook zij moeten bikkelen.

De jeugdige broers Woesink zijn ook zoekende naar de vissen.

De volgende plek bied meteen perspectief, links en rechts  wordt er vis gevangen. Er wordt ook wat gepraat en sommigen melden dat ze al op vier vissen staan en dat nog voor de middag. Vol goede moed beginnen we aan ons peuter werk, nog steeds met dezelfde methoden een voorn op de fireball, en een kleine voorn op de dropshot. Het is Eric die er weer een haakt, deze  blijkt alleen de maat niet te halen. Het geeft niks het is weer een teken van leven. Als we bij de volgende krib aan komen, is het weer Eric die op de dropshot een aanbeet verzilverd, deze haalt de maat wel. Nummer twee is binnen. We geven niet op Sven en Marc hebben nog niks, en Willem en Marcel staan nog maar op 1. Het is dus niet overal feest. We keren terug naar het eerste krib vak, waar ik over stap op de dropshot, bij de eerste passage is het raak. Ik mag mijn eerste snoekbaarsje uitdrillen, groot is het niet. Als ik mijn dropshot verspeel schakel ik over naar lichte loodkoppen en begin met een shad de kanten uit te gooien.
Als dit niet blijkt te werken, gooi ik eigenlijk van verveling maar eens richting de stenen en tik hem er snel over. Bam, daar is de knal en gelijk hangt de vis ook. Helaas het is er weer een die een paar jaar zal moeten groeien. Toch gooi ik nog eens naar dezelfde plek, snel binnen tikken en knal, door wat mechanische problemen mis ik deze vis. Eric vangt ondertussen weer een onder maatse. De tijd verstrijkt en met nog drie kwartier op de klok geloven we het. Bij de volgende krib mag ik dan toch nog een maatse noteren. Met drie maatse opzak varen we naar de helling, waar blijkt dat er werkelijk grote jongens gevangen zijn aan de andere kant van het parcours.

De prijsuitreiking staat in het teken van afscheid van bestuursleden en nieuwe jongens die ze gaan opvolgen. Gerben Mul, Peter Roeg en Kees Timmer namen afscheid van functies binnen het NKS bestuur. Deze mannen hebben zich jaren ingezet voor deze fantastische wedstrijden, heren bedankt! Gelukkig staan de opvolgers al aan de deur Hendrik-Jan Verheij, Perry Verstappen en Eric Stobbe zullen zich in hun plaats gaan inzetten voor het NKS.

Niet alleen het bestuur heeft nieuwe jongens, wat mij opviel was het aantal jeudige deelnemers in de finale. De gebroeders Woesink, Edwin Bolhuis, mijzelf en natuurlijk de 11 jarige Anco van Dam. Anco werd samen met zijn vismaat Mark Tigchelaar uitgeroepen tot Rookies van het Jaar. Een mannetje omrekening mee te gaan houden de komende NKS seizoenen. Het is natuurlijk goed om te zien dat de jeugd zijn intrede doet, en mogelijk de gevestigde top gaat doen wakker schudden.

De Rookies Anco en Mark, met een schitterende prestatie op het Lauwersmeer maar ook op de Lek. Gefeliciteerd!

Er zijn op de lek grote vissen gevangen. Willem Stolk tekende met 47.5 cm voor de grootste baars in de finale. De sympathieke zuiderbuur Luc Coppens wist een snoek van 95.5 cm te vangen en streek hiermee de prijs van grootste snoek op. Maar waar het allemaal echt om gaat zijn natuurlijk de snoekbaarzen. Ron Heijne wist een snoekbaars van maarliefst 98.3 cm te vangen.

De brede glimlach is zeer terecht als je een bak van 98.3 gevangen hebt, gefeliciteerd!

Grote vissen vangen tijdens een finale is natuurlijk altijd leuk. Maar de finale winnen geeft een extra kick. Tot op het einde bleef het spannend, met als resultaat een internationale top drie. De Belgen Kris en Johan werden knap derde. Op de tweede plaats onze oosterburen Dietmar en Eckehard die maar 8 mm te kort kwamen op Peter Roeg en Eric van Bemmel.

Peter en Eric wisten 4350mm aan snoekbaars te vangen en wonnen daarmee een mooie Monark en een Techmarine unit.

De jongens Erik Stobbe en Mark Zitvast mochten zich al een maandje Nederlands Kampioen noemen alleen de huldiging moest nog volgen. Over een heel seizoen waren zij de constante factor binnen het NKS. Vissen kunnen deze mannen dus wel degelijk, maar naar eigen zeggen zullen ze geen Hollands Next top model worden.  Het duurde een tijdje op beide heren met de ogen open en geen gekke bekken op de foto te zetten.

Erik en Marc, Gefeliciteer!. Op deze foto komen ze toch niet erg slecht uit de verf. Maar heren houdt het a.u.b. bij vissen!

Aan alle mooie dingen komt een eind. Mijn droom kwam uit, ik heb NKS gevist en de finale bereikt. Ik mag dan ook terug kijken op een seizoen met ups en downs, maar een onvergetelijke gezelligheid binnen het NKS en ervaring. Volgend jaar doe ik weer een aantal wedstrijden mee. Eric en ik werden 33e in het klassement en 36e in de finale, er ligt dus ruimte voor verbetering. Op naar het nieuwe seizoen.

Catch & Release
Björn Neve