Black Bass Belly Boat Trip (deel 9)

Slotakkoord

De volgende ochtend worden de spullen voor de laatste keer deze trip klaar gemaakt voor een sessie vanuit de bellyboot. De afgelopen dagen hebben we een snel werkend systeem gecreëerd wat ons in staat steld in no time de auto in te laden. Alles heeft zijn vaste plaats. Dit zorgt ervoor dat de auto binnen vijf minuten vol zit en dat er geen hengels gaan schuiven etc..

Nog eenmaal alles de auto in voor een laatste sessie

We zetten koers richting onbekend meer. We besluiten onze laatste sessie een gok te wagen en een voor ons onbekend water te gaan verkennen. Dit water hebben we op een van de eerste dagen al gespot maar tot op heden nog niet bevist. De tip van de mede visser die we gisteren tegenkwamen gaf de doorslag. Er zou hier een goed bestand met grote blacks aanwezig zijn. Het water ziet er perfect uit en is omzoomd door een zo goed als ondoordringbaar bos en zeer steile oevers. Dit stelt ons gelijk voor het eerste probleem. Waar moeten we te water. Na wat scoutwerk vinden we een plekje waar het wel moet lukken. We moeten onze spullen wel eerst 10 meter naar beneden dragen over een smal pad.

Stuk voor stuk worden de spullen naar de tewaterlatingsplaats gebracht

Na wat gehannes drijven we dan toch beide. Daar we vandaag voor groot gaan hebben we ons aas er maar op aangepast. Peter vist met zijn gebruikelijke monster. Bij mij mag de muis weer te water. Verwachtingsvol worden de oevers uitgekamd. Maar het blijft stil. Ook het openwater wordt afgevist maar ook hier geen aanbeten. Pas als we na een dik uur halverwege de langgerekte oever zijn hebben we eindelijk actie. Een vis van zo’n 35 cm beukt op mijn onverzwaarde shad zodra deze het water raakt. Pff toch nog vis.
Hierna valt het weer stil. Wel zien we met enige regelmaat dikke vissen springen in het midden van het water. We kunnen niet helemaal vaststellen wat het zijn. Misschien wel dikke blacks?

Weer heerlijk vissen in een schitterende omgeving

Niet elke worp lukt

Het feit dat het niet zo heel erg wil met vissen drukt de stemming geenszins. We vissen wederom in een schitterende omgeving en hebben dikke lol. Aasjes die deze trip nog niet de doos uit zijn geweest krijgen nu nog een kans. Zodoende pak ik nog een heel klein baarsje op een diepduikend plugje. De enige spelbreker deze ochtend is echter het weer. Het dreigende weer van gisteravond lijkt nu pas los te barsten. Eerst een paar druppen waarna het weer even droog wordt. Dan een wat langer buitje. Ook deze wachten we even af onder de begroeiing. Als het na dit tweede intermezzo weer gaat regenen ziet het er minder florissant uit. Een loodgrijze lucht. Dit gaat voorlopig niet ophouden. Ook begint het steeds harder te regenen. Na 5 minuten onder de schuilboom hakken we de knoop door. We stoppen. Een beetje een anticlimax van een toptrip maar het is niet anders. Als we naar de auto lopen gaat het gieten. Shiiit we kunnen echter niet sneller en zijn snel tot op het bot nat. Als we bijna bij de auto zijn slaat vanuit het niets op minder dan een kilometer afstand de bliksem in, flits BOEM!!!! Tering. We schrikken ons rot. De gang gaat er nu toch even in. Snel worden alle spullen in de auto gedrukt. En dampend en wel, de ventilator draait overuren. Rijden we terug naar de camping.

Als we op de camping aankomen is de bui uitgeregend en breekt de zon door. We besluiten gelijk maar even onder de douche te springen. Met name Peter, die weinig natuurlijke isolatie heeft is erg verkleumd. Na een verkwikkende douche wordt het tijd om de spullen op te ruimen en in te pakken in de daarvoor bestemde zakken en hoezen.
Als we halverwege het inpak proces zijn wordt mijn aandacht getrokken door een eigenaardig rommelend geluid. Als ik onder de bomen vandaan loop zie ik wat het veroorzaakt. O jee, een pikzwarte, maar dan ook echt pikzwarte lucht komt rap onze kant op. En dat terwijl al onze spullen wijd verspreid op het gras uitgestald liggen. Ik meld mijn maat het naderend noodweer en we gaan direct in overdrive. In no time worden de resterende zaken ingepakt en in de auto geladen. Ook de tent verdwijnt in record tijd. Als we de laatste zaken in de auto laden beginnen de eerste druppels te vallen. We racen naar de auto en als Peter de deur achter zich dichttrekt barst het noodweer los. Pff wat een timing! Zo nauw heb ik het nog nooit gehad!

Net op tijd

Als de bui vertrokken is rijden we langzaam het camping terein af. We stoppen nog even bij onze nieuwe vriend, le patron, om af te rekenen. Het afscheid is hartelijk. Hij drukt ons meerdere malen op het hart dat we echt terug MOETEN komen. En we beloven hem dat we dat ook zeker gaan doen. Mailadressen en telefoonnummers worden uitgewisseld en we schudden elkaar nogmaals de hand. Tijd om te gaan. Tegen tweeën rijden we de camping af. Terug naar het noorden. Het plan is om iets onder Parijs een camping te vinden voor de laatste nacht. Maar tijdens de rit is het weer zo bar dat we geen van beide zin hebben ergens nog een tent op te zetten. Er wordt nog een supermarche bezocht om de nodige wijntjes in te slaan en dan is het door naar huis. Rond elven suizen we Parijs door, perfect gecoached door onze tomtom, die volgens ons toch wel een lintje verdient heeft!
Om elf uur doen we nog een avond pauze waarbij we een ingedroogde pizza eten en enorme lol hebben over een worst die uit kots lijkt te bestaan en ook zo ruikt. Pijnlijk puntje is dat deze gruwelijke worst maarliefst 8 euro heeft gekost. Een gedenkwaardig moment is als Peter die alles maar dan ook echt alles eet deze kotsworst niet wegkrijgt, iets dat ik nog niet eerder heb mogen meemaken..

Als we België doorkruisen worden de afgelopen dagen geëvalueerd. We hebben verschrikkelijk veel gezien gedaan en geleerd. Al met al een zeer geslaagde trip concluderen we, ondanks de taaie start. Als we Nederland binnenrijden zijn we nieuwe toekomstige plannen aan het maken. Dit najaar lukt niet meer qua tijd. Maar volgend jaar gaan we zeker weer naar het zuiden. Misschien wel voor een voorjaars en een najaars trip! Nu eerst maar eens een tukje doen. We zijn beide uitgeput van de lange reis. Rap kruipen we het bed in en vallen direct in een diepe slaap. Een slaap met de meest fantastische dromen over zwaar begroeide oevers waar zich enorme zwarte baarzen schuilhouden.

Wordt vervolgt!

Pieter-Bas Broeckx