Black Bass Belly Boat Trip (deel 8)

Leercurve

We hebben besloten de wekker ietsje later af te laten gaan daar we toch ook een beetje slaap willen pakken. Om een uurtje of zeven rijden we uiteindelijk naar het meer. Binnen no time zitten we weer in onze bootjes. Het is leuk om te zien dat gedurende de week de zaken steeds soepeler en sneller gaan. Ervaring zullen we maar zeggen. We besluiten om allereerst het wierbed te bestoken. We hengel beide een topwater in de speld omdat veruit de meest spectaculaire actie geeft. Peter hangt een poppertje in de speld terwijl ik mijn geluk met een sammy ga beproeven. Vol vertrouwen worden de aasjes naar interessant uitziende stekken gegooid. Het duurt dan ook niet lang of de eerste aktie is er. Met een grote kolk wordt de sammy van het oppervlak afgegraaid. Een leuke black is kortstondig de klos. Even later pakt ook Peter zijn eerste vis. Geheel ontspannen vissen we de wierbedden uit en pakken beide een paar mooie vissen.

We besluiten na het wierbed, de oevers nog een keer goed uit te pluizen. Als we koers zetten zien we vanuit onze ooghoeken nog een bellyboter het water in gaan. We zijn enigszins verbaasd, we hebben de hele vakantie nog geen andere blackbass visser gezien en nu komen we er zelf een in een bellyboot tegen. De visser heeft ons ook gezien want hij zet rechtstreeks koers naar de locatie waar wij ons bevinden. Een paar minuten later schudden we elkaar de hand. Het blijkt een jonge gast te zijn. Voor zover de taalbarrière het toelaat worden ervaringen uitgewisseld en bewonderen we elkaars materiaal en laten elkaar onze best vangende aasjes zien. Onze collega visser blijkt een grote fan van de sammy te zijn en zweert bij dit aasje. Hij vind het dan ook tof dat ik een zelfde aasje in de speld heb hangen.

De Sammy, een topaasje voor de blacks!

Als we hem vragen naar andere mooie bellyboot wateren in de omgeving weet hij te melden dat er niet veel plassen zijn waar je vrij met je bellyboot mag vissen. Hij geeft ons de tip om een bepaald meer op te zoeken. Het is wat moeilijk te vinden aangezien het achter een heuveltje ligt. Dan gaat er bij mij een licht op. Dat meer kennen we! Daar zijn we drie dagen geleden wezen kijken. Hij verteld dat daar grote blacks te vangen zijn en dat we het daar maar eens moesten proberen. Na nog wat gepraat gaan we elk onze eigen weg en vissen verder.

De oevers worden bestookt met forse pluggen en swimbaits. Peter heeft zijn lompe plug in de speld hengen. Ik ben tot een compromis gekomen. Dat hele grote werk is niets voor mij. Maar ik heb mijn grootste aasjes geselecteerd en vis daar nu mee. Maar de visserij is wat taaier dan de voorgaande dagen. Waarschijnlijk heeft het er alles mee te maken dat het alweer behoorlijk warm is. Onze franse vriend dobbert aan de andere kant van het meer waar er nog een bellyboter ligt. We concluderen dat de twee van te voren met elkaar hebben afgesproken. Anders is het toeval te groot.

Als we ons rondje hebben afgevist hebben we beide enkele visjes gevangen. Geen uitschieters maar toch lekker gevist. We drijven weer in de wierbedden en kijken rustig wat om ons heen. Het is behoorlijk warm en de zon schijnt hard. Ik besluit eens wat te gaan pielen met rubbertjes. Er worden zoveel blacks gevangen met rubber. Dat moet ons toch ook lukken. Een onverzwaard slugje word weedles gerigt en in de speld gehangen. Het werpen met dit dingetje is wat moeizaam door het geringe gewicht maar het lukt. Het vissen met onverzwaard rubber is een heel andere bezigheid dan het vissen met loodkopjes wat ik gewend ben. Met een korte ruk laat je het aas een kant op schieten en laat het dan zo’n 10 seconden uitzweven. Tijdens dit zweven ligt je lijn slap want door het ontbreken van het gewicht is het onmogelijk om spanning op je lijn te houden. Na een paar worpen krijg ik er een beetje gevoel bij. Ik verwacht verder geen aanbeten maar ben meer bezig de techniek een beetje in de vingers te krijgen. Als ik mijn aasje tijdens de zoveelste worp weer in beweging wil brengen voel ik weerstand. Denkende dat het vuil is geef ik een zwieper met mijn hengel. Plots begint er iets te stuiteren aan het andere einde. Potverdepotver dat is vis. Hangen meld ik mijn maat. Een leuke maatse black is gefopt. En prima in de zijkant van de bek gehaakt. Ik meld mijn maatje hoe en wat en we gaan nu beide met rubber aan de slag. Het komende uur krijgen we beide toch behoorlijk wat aanbeten. Meestal zijn ze erg voorzichtig maar af en toe stuiteren ze er behoorlijk op. Op deze manier weten we beide nog een paar mooie vissen te vangen. Het opvallende is dat er toch nog behoorlijk wat actie is ondanks dat de zon hoog aan de hemel staat en ongenadig brand.

Ook op rubber doen ze het goed!

Als we de wierbedden hebben uitgeplozen met rubber besluiten we het naastgelegen meer nog een keer te bevissen. En in plaats van pluggen zullen we nu de onverzwaarde plastic aasjes inzetten. Na een twintig meter oever te hebben afgevist ontstaat er een heel mooi moment. Langzaam vis ik mijn slug langs een bosje verzonken takken. Onder de takken zie ik een donkere schim langzaam achter het aasje komen. Ik vertraag de gang van aas en zie de afstand tussen vis en aas kleiner worden. Ik geef nog een klein tikje en zie de vis versnellen en mijn aas naar binnen zuigen, dit gebeurd ongeveer anderhalve meter van me vandaan!. Ik bedenk met geen seconde en zet de haak. De vis spuit er vandoor en geeft een knetterharde dril weg recht onder de top. Gelukkig trek ik aan het langste eind en mag even later een mooie slank gebouwde vis in mijn handen houden. De vis is goed aan de maat en gaat wel over de 40 heen. Ik kan mijn geluk niet op. Een schitterende aanbeet een schitterende dril en een machtig mooie vis. Kan niet beter gewoon! En een relatief grote vis op subtiel aas! Ziejewel het kan toch!

Machtig mooie aanbeet!

In een opperbeste stemming vissen we door. Een paar worpen later is er weer een mooi moment. Ik werp de slug strak tegen een struik die in het water hangt en laat hem afzinken, geef een kort tikje en laat de lijn slap vallen. Dan zie ik langzaam de lijn weglopen. Dat kan niet.. ik geen een mep en hang direct in weer een mooie vis. Geweldig gewoon weer vis. Het lijkt er sterk op dat je dus ook gewoon vis kan vangen als de zon hoog in de hemel staat. Je moet de zaken alleen wat subtieler presenteren!

Nieuw topaas ontdekt, de onverzwaarde slug!

Ook Peter krijgt het spelletje nu door en samen weten we nog een aantal leuke visjes te foppen. We hebben het vreselijk naar ons zien en genieten opperbest van deze voor ons nieuwe visserij! De uren vliegen voorbij en voor dat we het door hebben is het al twee uur. We moesten er maar eens een eind aan breien. Vanavond staat er namelijk nog een sessie met le patron op de rivier gepland. Ergens vinden we het wel jammer. We zijn namelijk heerlijk bezig. Maar het vooruitzicht op een riviersessie is ook niet verkeerd. De spullen verdwijnen weer in de auto en zetten koers richting camping met een tussenstop in de supermarche.
Terug op de camping wordt alles weer uitgeladen en geordend. We koken een stevig lunch / avond eten en drinken een biertje in de schaduw. Plots krijg ik dan toch last van het feit dat we de afgelopen dagen behoorlijk bezuinigd hebben op de slaapuurtjes. Ik kan mijn ogen niet meer open houden. Ik meld mijn maat dat ik even een tukje ga doen. Ik grijp mijn matje uit de tent en zoek een mooi plekje in de schaduw. Ik heb mijn matje nog niet geraakt en val in een diepe diepe slaap.

Een hard geluid doet me te pletter schrikken. Ik maak een rare beweging en val bijna van mijn matje. Als ik een paar seconden later weer enigszins bij de tijd ben besef ik wat er gebeurd is. Le patron staat lachend voor de tent en wijst op zijn horloge..tijd om te gaan. Hoe laat is het...18:00 waaat zo laat! Ook Peter die lag te slapen komt bij zijn positieven. We hebben dik drie uur liggen tukken. Met een hoofd vol met watten worden haastig een paar spulletjes bij elkaar gegraaid. We hadden nog niets voorbereid en graaien nu maar snel alles bij elkaar. De patron vind het allemaal wel vermakelijk. Vijf minuten later zitten we in de auto waarachter de boot hangt die nu vol licht met bellyboten en visgerei. Een merkwaardig gezicht!

Bootje traileren

Een korte rit brengt ons naar een trailerhelling. Waar le patron de boot vakkundig te water laat. De auto wordt geparkeerd en weg gaan op weg. Een mooie tocht langs zwaar begroeide oevers brengt ons na 10 minuten bij de stuw. Wat een fantastisch avontuur is dit nu al. Bij de stuw aangekomen tuigen we onze bootjes op en beginnen met vissen. Peter vist met een plugje en ik heb de sammy weer uit de doos getoverd. Vanaf een grindbank gooien we onze aasjes in het woelige water onder de stuw. Le patron bekijkt het geheel vanaf zijn boot en zit zichtbaar te genieten. Binnen vijf minuten haakt Peter een visje, het blijkt een baarsje te zijn. Maar... wel zijn eerste riviervis. Vijf minuten later is er ook bij mij aktie in het woelige water stort iets zich op de oppervlakte plug. Helaas blijft ie niet hangen. En de worpen die volgen hebben geen resultaat.

Bij le patron in de boot

We besluiten in onze bootjes te stappen en aan onze float trip te beginnen. Le patron volgt ons met zijn boot en houdt ons in de gaten. Boven onze hoofden wordt de lucht echter steeds dreigender, grote donderwolken beginnen zich te vormen. De aandacht gaat echter snel weer terug naar de rivier waar de oevers er weer schitterend uitzien. Maar zoals al eerder deze trip gebeurde de rivier wil zijn geheimen niet prijsgeven. Peter krijgt een paar tikken en ik heb tot twee maal toe een volger achter mijn aasje. Ook als we overschakelen naar het rubber dat vanmiddag zo succesvol was geeft geen aktie. Wel zien we alledrie een enorme bass keihard door een school visjes heen slaan. We zijn erg onder de indruk. Wat een kracht!

Vissen in een adembenemende omgeving!

Als we le patron even later vragen of hij niet terug moet geeft hij aan dat ie bij ons blijft. Het weer kan namelijk erg snel omslaan en dan wil hij ons snel van het water af kunnen halen. We bieden hem een hengel aan om mee te vissen. Als ie er dan toch is. Hij slaat het aanbod vriendelijk af. Hij vind het mooi om te kijken. Rustig aan drijven we lekker de rivier af. We hebben het opperbest naar ons zin en genieten naar hartelust van de omgeving en het avontuur. Dit is echt de mooiste bellyboot omgeving die je je maar kan wensen. Enkel de vis werkt niet mee. Dit lijkt in deze setting echter maar een detail. Als het begint te schemeren bereiken we de trailerhelling waar le patron de boot net heeft getrailerd. De luchten zijn nog steeds drijgend maar voorlopig lijkt het droog te blijven.

Terug op de camping vraagt le patron of we nog een biertje komen drinken. We zeggen dat we eerst onze spullen willen opruimen waarna we graag nog even langskomen. Eenmaal bij de tent worden de spullen alvast in de auto geladen voor nog een laatste sessie morgen ochtend. We trekken nog even onze kunstaasdozen open en laden een klein doosje helemaal tot de nok vol met allerhande rubber en wat ander kunstaas. Als bedankje voor de gezellige avond en geweldige service.

Als we tijdens het bieren ons cadeautje overhandigen is de man zichtbaar ontroerd. Had ie niet verwacht. Alle registers gaan nu open en diverse hengels en kunstaas dozen worden de kamer binnen gedragen. De rest van de avond bespreken we verschillende materialen, technieken vislocaties. De patron verteld ons dat de beste tijden het voorjaar en het najaar liggen. Met name september en oktober schijnen goede maanden te zijn. Hij drukt ons op het hart dat we dan terug moeten komen. Als we daarop vragen of de camping dan nog open is wordt geantwoord, voor jullie wel!
We lopen die avond met een heel goed gevoel weer terug naar de tent. We hebben een schitterend contact gelegd en besluiten tijdens de wandeling terug dat we inderdaad nog terug gaan komen! Waarschijnlijk zal dat volgend jaar zijn.
Als we later in onze slaapzakken liggen bespreken we ons plan voor de laatste dag. We hebben beide niet zo’n zin om weer bij de meren te gaan vissen waar we de afgelopen twee dagen vertoefd hebben. We besluiten de tip op te volgen die we deze morgen van onze mede bellyboter kregen, en naar het verborgen meer te gaan. Volgens onze tipgever zouden daar grote blacks rondwaren!

Wordt vervolgt!

Pieter-Bas Broeckx