Black Bass Belly Boat Trip (deel 6)

Pieken en dalen

Een kort bezoek een de supermarche zorgt ervoor dat onze voedsel voorraden weer zijn aangevuld. Tijd om op zoek te gaan naar nieuwe stekken! De eerste mogelijkheid ligt net buiten het stadje. Het moet een mooi vierkant meer zijn en op de kaart ziet het er, voor zover je kan zien, aantrekkelijk uit. Helaas blijkt de werkelijkheid anders. Helaas ligt dit meer op privé-terrein en is zodoende niet bereikbaar. Op naar de volgende. Dit meertje ligt iets verder en kan misschien wel de nieuwe stek worden.

Eenmaal aangekomen ziet het water er op het eerste gezicht interessant uit. Met vele inhammen en overhangende takken zien we hier wel vis liggen. Wat ons echter zorgen baart zijn de enorme scholen aasvis. Op alle wateren waar we tot nu toe blacks hebben gezien was er weinig tot geen aasvis meer te zien. We besluiten het terrein even op te rijden, verderop staat een soortement van clubgebouwtje, misschien is er daar meer info te verkrijgen. Als ik de auto om het huisje stuur slaat echter het noodlot toe. Ik ben even afgeleid door iets wat er in het naast gelegen water gebeurd en terwijl ik kijk wat het zou kunnen zijn geweest hoor ik Peter schreeuwen BOOM!! Ik kijk verschrikt terug maar ben te laat. BOEM! In een klap staan we stil. Staat er een klein miezerig boompje halverwege het pad. Vol erop. Tering, een misselijk makende golf paniek adrenaline giert door mijn lichaam. Snel stappen we de auto uit. Dat ziet er lelijk uit. Mijn richting aanwijzers zijn verdwenen en liggen verderop mijn koplamp ligt in stukken in het gras. De bumper en het zijpaneel zijn goed gekreukt. Koud zweet breekt mij uit. Dit zal toch niet het eind van de vakantie betekenen? Peter ligt al snel op zijn rug onder de wagen en bekijkt of er andere ongeziene zaken zijn beschadigd terwijl ik wit wegtrek en even in de schaduw ga zitten. Peter weet te melden dat er verder niets mis is en dat we in principe gewoon door kunnen rijden. De maat toont zich een ware vriend en begint direct met het noodreparaties aan de zojuist opgelopen schade. Waar mogelijk worden zaken terug gebogen en wordt het glas afkomstig van de gebroken koplamp zorgvuldig opgeruimd. Hierna komt de grote rol ducktape tevoorschijn en wordt het geheel vakundig afgeplakt. Als peter klaar is ziet het geheel er nog redelijk uit. De auto heeft een goede klap gehad, dat is aan alles te zien. Maar er valt nog mee te rijden. Als we de zaken verder checken merken we dat de lamp in de koplamp het nog gewoon doet.

Na Peters noodreparatie is de wagen weer enigszins toonbaar

We gaan beide even onder de boom zitten en analyseren de situatie nog even. We hebben dikke pech dat we schade hebben. Maar positief gezien hebben we ook mazzel gehad. We hebben niets beschadigd, er was niemand bij betrokken (ook niemand in de buurt gelukkig) en de auto rijd nog. We besluiten dat we maar gewoon door moeten gaan. De afwikkeling van de schade komt wel weer als we in Nederland zijn. Het belangrijkste is nu dat we de vakantie niet laten verzieken door zo’n domme actie. Er op mijn hoede vervolgen we onze weg. Ik voel me nog steeds niet helemaal lekker maar probeer het van me af te zetten. We zetten koers naar de laatste locatie die we op de kaart hadden gemarkeerd. Het betreft hier een klein clustertje meren. Tijdens de rit worden alle wijzertjes en indicatie lampjes angstvallig in de gaten gehouden. Maar de auto presteert hetzelfde als voor het incident. Gewoon doorgaan dus.

Na een korte rit bereiken we de meertjes. Zo op het eerste gezicht ziet het er prima uit. De wateren liggen in bebost gebied en zijn zeer verschillend van karakter. Het eerste water is het mooist. Het meer is volledig omzoomd door bomen en struiken die in het water hangen. Het water is kraakhelder en in het midden bevind zich een uitgebreid wierveld, compleet met gangen en gaten. Tijdens een korte wandeling weten we al verschillende vissen te spotten. Hier worden we warm van vanbinnen. Hier moet het wel gaan lukken.
Het tweede meer is heel anders van karakter. Eveneens omzoomd door bomen en struiken en helder maar veel dieper en zonder begroeiing. Het derde meer is weer heel anders dit is meer een kale poel zonder enige begroeiing in of om het water.

Bij het eerste meer staat een groepje mannen waarvan enkele aan het vissen zijn. We besluiten een praatje te maken. De mannen zijn in opperbeste stemming en vieren onafhankelijksheidsdag (quatorze juillet) och dat is waar ook het is de 14de julie. Een franse feestdag. We vertellen de mannen dat we uit Nederland komen en hier speciaal naartoe zijn gekomen om op blackbass te vissen. Er wordt ons gemeld dat we aan het goede adres zijn en dat hier veel blacks zitten. Tevens wordt ons duidelijk gemaakt dat we het genoegen hebben om met de president van de vereniging te spreken. En hij vind het fantastisch dat we op zijn water komen vissen. Uiteindelijk trek ik de stoute schoenen aan en vraag de man of het goed is als je hier met de bellyboot vist. Ja joh geen probleem! Een opgelucht yes! Ontglipt me. De mannen vinden het prachtig en er wordt ons gelijk een glas wijn aangeboden. We bedanken de man en geven aan graag nog even te gaan vissen voor het te warm is. De zon begint namelijk langzaam door het wolkendek heen te breken.

Snel worden de spullen uit de auto getrokken en binnen enkele minuten drijven we weer. We besluiten even op korte ontdekkingstocht te gaan. Als eerste worden de wiervelden bekeken, dat ging op het vorige water ook behoorlijk goed. Ik gok wederom op een topwater. Mede ook omdat ik de aanbeten zo fantastisch vind. Ik stuur het poppertje langs de goed uitziende wier randen en vis zo langzaam het wierveld af. Peter volgt even achter me en vist eveneens met poppers. Binnen vijf minuten is het feest. Mijn popper wordt van het oppervlak gegrist en de vis komt direct het water uit. Na een korte dril is de eerste bass van het nieuwe water een feit. Zo de nul is er af! Ook bij Peter volgt snel een vis. En de goede stemming van deze ochtend zit er weer helemaal in!

Ook op nieuw water is het al snel raak

Ook peter pakt als snel vis, op de swimbait dit keer

Het komende half uur pakken we beide nog enkele vissen van in de dertig. De stemming wordt steeds uitbundiger en we gaan gekke wedstrijdjes verzinnen. Wie er het eerst een heeft op een buzzbait! Beide hangen we een buzbait in de speld en vissen de wierranden af. Na 10 minuten komt er een boeggolf van de zeikant aangestormd en de bait wordt vol van de zijkant gegrepen. Ik zet de haak en de vis kiest het luchtruim. Een schitterende vis knokt voor wat hij waard is maar op het moment dat ik hem wil pakken schiet ie los. Telt niet joelt Peter naast me. Kak, kan ik weer verder vissen met die buzbait.

Wie er het eerst een op een buzzbait heeft!

Al doende merken we dat de actie minder wordt. De zon schijnt nu genadeloos op het water en zorgt ervoor dat de vis passief wordt. Op een gegeven moment hebben we al een half uur zonder aanbeet gevist. Ondanks dat we weer met aasjes van eigen keuze zijn gaan vissen kunnen we geen vis meer tot een aanbeet verleiden. We besluiten dat het mooi is geweest en keren terug naar de camping. Tijd voor een biertje, dat hebben we wel verdiend!

Onder het genot van een pintje nemen we de dag nog eens door. Het was een dag van pieken en dalen.  Wat een contrast met voorgaande dagen. De ban is gebroken. En hoe! Schitterende vissen gevangen. Nieuwe stekken gevonden en de auto flink beschadigd. Het doet nog steeds zeer als ik er naar kijk. Wat een domme onnodige actie. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Maar ik kan er niets meer aan veranderen dus moet ik me er ook niet meer druk om maken. In de avond doen we nog een barbequetje en maken we de spullen klaar voor de volgende morgen. Ook proberen we Alex nog een keer te bellen maar wederom wordt de telefoon niet opgenomen. We besluiten een sms te sturen. We willen toch wel erg graag nog een dagje met de man op pad. Hierna vinden we het mooi geweest, terwijl heel Frankrijk feest viert gaan wij vroeg slapen. Morgen willen we namelijk al voor het krieken van de dag ter plaatse zijn. Dan zullen we het nieuwe meer eens goed afvissen!

Wordt vervolgd!

Pieter-Bas Broeckx