Black Bass Belly Boat Trip (deel 5)

De ban gebroken

Als we wekker gaat is het nog donker. Wakker worden is de eerste vijf minuten even moeilijk maar daarna gaat het wel. Snel worden de kleren aangetrokken. Nog even een ontbijtje uit de koelbox graaien en gaan. We hadden gisteravond de auto al ingepakt aangezien we geen tijd willen verliezen deze morgen. Het heeft de hele nacht zachtjes geregend en ook nu drupt het nog een beetje. Wellicht heeft het goed gedaan en is de watertemperatuur ietsje gedaald. Een korte rit brengt ons bij het meer. Het ligt er schitterend bij. Dunne sliertjes nevel stijgen op vanaf het spiegelgladde wateroppervlak. Met zonsopgang gaan vissen blijft een schitterende ervaring en zeker de moeite van het vroege opstaan waard. In de schemering tuigen we onze bootjes op en laden deze in met kunstaas en proviand. Beide zijn we enigszins gespannen. Het moet nu gaan lukken, kan niet anders alles ziet er perfect uit!

Een bijna magische sfeer hangt rond het meer

Geruisloos glijdt mijn bootje het water in. Ik moet even door het wier peddelen en ben dan op open water. Peter volgt het spoor dat ik door de planten heb gemaakt. Langzaam pedellen we naar de bomen oever die we gisteren gespot hebben. Om ons heen wordt de stilte enkel verstoord door vissen die door de oppervlakte rollen of springen. Een bijna magische sfeer hangt om ons heen. De kunstaas doos wordt geopend en een aantal plugjes wordt geselecteerd en in het foam gehangen. Ik begin met en zogenaamde propdarter. Een plugje met een propeller aan de achterkant. Deze moet de het nodige kabaal gaan maken.  We pedellen evenwijdig aan de oever achter elkaar aan. We blijven ongeveer 10 meter uit de kant om de boel niet te veel te verstoren.

Geconcentreerd worden de oevers afgevist

Met een verwachting die ongelijk is met die van voorgaande dagen worden de eerste worpen gemaakt. Op een van de eerste worpen zie ik een klein baarsje mijn plugje volgen maar deze slaat niet toe. Toch al snel actie. We proberen ons kunstaas zo strak mogelijk tegen de begroeiing te plaatsen. Een spelletje waar we de afgelopen dagen akelig goed in zijn geworden. Na een kwartiertje is daar dan toch de eerste tik…en gefriemel! Hey vis meld ik mijn maat. En jawel…een kleine blackbass heeft zich vergist in mijn aasje. Ondanks dat het een klein visje is, is de ontlading groot. Yesss! Vis!

De allereerste, ondanks dat het een klein visje is, is de ontlading groot

Vol goede moed vissen we nu verder, we gaan de ban breken, we weten het gewoon. Een aantal worpen later vanuit het niets een enorme beuk! WOW! Ontglipt het me als mijn hengel in een behoorlijke curve buigt. De vis gaat hard maar is niet groot, waarschijnlijk ergens achter in de 20. Zeker weten zal ik het nooit weten want voor mijn neus schroeft de vis zich uit het water en lost de haak. Haha mooi gezicht. Ik geniet ervan, al had ik hem graag even vast gehad. Terwijl ik mijn volgende worp in zet hoor ik mijn maat een kreet slaan. Ja hangen! Ook hij heeft een vis, snel kom ik naar hem toe gepeddeld om plaatjes te schieten maar voor dat ik er ben springt zijn vis voor de boot en lost de haak. Hmm misschien moeten we voorkomen dat ze springen. Beide zijn we in een opperbeste staat, we hebben actie!

Peter pakt zijn eerste vis, welke hij een fractie later zou verspelen

Een aantal minuten later is het weer mijn beurt. Als mijn aasje zich halverwege oever en bellyboot bevind, wordt deze onderschept. BAM! Ongelofelijk wat kunnen die relatief kleine vissen er hard op duiken! Opmerkelijk is de plek waarop deze vis toesloeg. We hadden beide het idee dat de bass echt in de begroeiing zou liggen. Maar deze vis komt van open water zeg maar. De vis knokt voor wat ie waard is, springt zelfs een paar keer maar zit goed gehaakt en ligt weldra naast de boot. De enorme bek maakt het erg eenvoudig deze vissen te landen. En eenmaal vast doen ze niets meer. Dregje wordt even uit het de bek gewipt en er wordt een plaatje geschoten. Deze is alweer een stuk groter dan de vorige. Ook Peter heeft weer vis. Voor hem blijft ie nu ook hangen en mag hij zijn eerste blackbass vasthouden.

Langzaam aan worden ze groter

Ook de eerste voor Peter. Zo’n grijns spreekt toch boekdelen!

We zitten in een soort roes. Alles wat we nu doen werkt. Al peddelend langs de oever vangen we regelmatig vissen. De lengte varieert van 20 tot 35 cm. Het zijn nog niet echt grote vissen maar dat drukt de pret niet. We zijn allang blij dat we eindelijk succes hebben! Die grote komen later wel een keer. Peter varieert regelmatig met aasjes en wil op zo veel mogelijk verschillende aasjes vis vangen. Iets wat hem nog vrij goed af gaat. Ik blijf bij mijn trouwe propdarter. Een aasje dat heerlijk gooit en vist. Langzaamaan werken we de oevers af. Als ik eens terug kijk zie ik dat wel al een behoorlijk stuk hebben afgelegd. Doordat het nog bewolkt is blijft het koel waardoor de vis volgens ons actief blijft.

Eindelijk blackbass

Peter houdt zich bezig met het dopen van verschillende aasjes

Als het na een tijd wat rustiger wordt houden we even een pauze moment. Een overwinningscola wordt geopend en lekker broodjes worden gedeeld. We hebben beide een ongelofelijke grijns op ons gezicht! Eindelijk succes! En hoe. Wat is dit heerlijk. Wat een visserij, wat gaan die visjes er op zeg. We beginnen nu te beseffen waarom deze vis zo ongelofelijk populair is. Als die kleinere vissen al zo hard gaan. Wat moet er dan wel niet gebeuren als er een van goed formaat aan gaat hangen.

We hopen er snel achter te komen. Als de magen gevuld zijn zetten we koers naar de wierbedden. Eens kijken of ze hier ook te foppen zijn. Dit deel van het meer is een stuk ondieper en lijkt een prima plek om eens met topwaters aan de gang te gaan. Ik vind het het uitgelezen moment om mijn muis maar eens te dopen. Tijdens de voorbereidingen voor de trip ben ik tegen dit stukje kunstaas aangelopen en sinds ik het in huis heb, ben ik er van overtuigd dat het enorme vangkracht bezit. Ik pak mijn zwaardere baitcaster en hang de muis in de speld. Een korte beweging met mijn pols doet de muis 20 meter verderop belanden. In een gestaag tempo begin ik het kunstwerkje binnen te vissen. Het aasje bezit een korte wiebel en gaat net onder het oppervlak, zodoende een dik v-spoor achterlatend. Het ziet er fantastisch uit. Als ik een paar worpen later de muis langs een wierbed laat zwemmen gebeurd het. Vanuit het niets explodeert het water. Alsof iemand een koelkast in de plomp flikkert. Veel tijd om verbaasd te zijn heb ik niet wat bijna hetzelfde moment wordt mijn hengel bijna uit mijn handen gerost. Dikke vis roep ik naar mijn maat die direct aan komt varen. Allereerst laat de vis zich redelijk sturen. Totdat deze dicht bij de boot komt en merkt dat er iets goed fout is. Alle registers gaan open en run na run volgt waarbij de hengel diep moet buigen en deels in het water verdwijnt. Dit afgewisseld met de nodige luchtacrobatiek waarbij ik elke keer vurig hoop dat de vis goed gehaakt zit. Gelukkig blijkt dit het geval en kan ik na een korte maar keiharde dril de vis in de bek pakken. En wat voor een bek! Een tennisbal past hier prima in.
In een roes til ik de vis uit het water. Een puntgave zwaar gebouwde black! Deze gaat goed over de veertig. Wat een schitterende vis. Peter schiet er lustig op los. Als het sein wordt gegeven dat de foto’s zijn geschoten mag de vis weet terug. Nog een laatste blik en met een krachtige slag van de staart zoekt de vis een veilig heenkomen, mij nat achterlatend. Holy shit…wat een vis. Samen zitten we midden op de plas te stuiteren. HAHA! Hiervoor zijn we naar Frankrijk gekomen. Wat een spektakel, wat een kracht…..wat een verslaving!

De ontlading…wat een vis!

Als we weer terug op aarde zijn hervatten we de visserij. Mijn muis heeft door deze vangst zijn vangkracht nu al bewezen. Een paar worpen later doet hij het nog eens als deze woest gegrepen wordt. Helaas blijft deze vis niet hangen. Maar het spektakel is er niet minder om. De worp erna is het wel raak. Wederom een mooie dikke vis die er wel een smakelijke hap in zag. Wat is dit leuk!

Dan wordt onze aandacht getrokken door een man die wild staat te gebaren op de oever. We besluiten maar eens te gaan kijken wat er aan de hand is en peddelen rustig die kant op. Eenmaal aan de oever begint de man een tirade in het frans af te steken. In ons beste frans leggen we de beste heer uit dat we uit Holland komen en niet snappen wat er aan de hand is. Met handen en voeten legt de man uit dat het verboden is om vanuit de bellyboot te vissen. Wat?! Maar waarom dan? Gewoon dat mag niet! Luidt het antwoord. We moeten direct stoppen! Shit zeg hebben wij dat. Hebben we eindelijk succes worden we van het water geplukt. Met gemengde gevoelens blazen we de aftocht. Aan de ene kant zijn we super voldaan maar aan de andere kant voelen we ons toch wel een beetje bescheten aangezien we hier niet zomaar weer kunnen gaan vissen.

Als we terug zijn bij de auto trekken we een plan voor de rest van de dag. Aangezien we zo vroeg begonnen zijn zitten we nu aan het eind van de ochtend. Hierdoor hebben we nog heel wat tijd over. We besluiten de komende uren te gebruiken om een ander meer te zoeken. We hebben op de kaart nog een aantal meertjes gevonden die er interessant uit zien. Wellicht zit er nog zo’n parel tussen waar je wel rustig met je bellyboot mag vissen.

Vol goede moed vertrekken we richting mogelijk nieuwe stekken.

Wordt vervolgd!

Pieter-Bas Broeckx