Black Bass Belly Boat Trip (deel 4)

Good to go!

De dag wordt rustig aan begonnen. We zullen in eerste instantie niet gaan vissen. Vandaag ligt de nadruk op het vinden van nieuw wateren. De afgelopen dagen zijn niet wild geweest qua vangsten en actie. We zijn er daarom op gebrand nieuwe plekken te vinden waar de kans op succes zo groot mogelijk is. Gewapend met kaart en tomtom gaan we op weg. We zullen allereerst koers zetten naar een paar meertjes die dicht bij elkaar liggen. De kaart van de visfederatie, die als basis dient tijdens deze zoektocht, geeft aan dat er meer dan genoeg bass aanwezig moet zijn op elk van de watertjes.

Na een aantal keer misrijden en de nodige u-turns komt dan toch plotseling water in zicht. Ook om dit meertje staat een hek met een smalle toegangspoort zoals we al op meer plekken hebben gezien. Dit zal er waarschijnlijk voor moeten zorgen dat met niet met een bootje naar binnen kan. Op de meeste meertjes mag je namelijk niet vanuit de boot vissen. We parkeren de auto en gaan op onderzoek uit. Het zit er niet bijster interessant uit maar je weet het  maar nooit. De hengels blijven nog even in de auto. Eerst maar eens kijken. Op het eerste gezicht lijkt het water niet erg veel soeps. Het is een behoorlijk kale put met weinig tot geen begroeiing en oeverstructuur is ook ver te zoeken. Verderop zit een man te vissen. We besluiten eens te informeren hoe het gesteld is met de vangst. Bij de visser aangekomen blijkt dit een karper visser te zijn. Op onze vraag of het iets is meld de man dat het niet wil. Hij heeft nog geen aanbeet gehad. We wensen de man succes toe en lopen terug naar de auto. We weten genoeg. Dit wordt hem niet. Tijdens de terugtocht spotten we nog wel het nodige bass broed. Visjes van zo’n 4 cm die zich in de oever ophouden. Wel mooi om te zien deze miniatuur rovertjes, ze zijn constant op zoek naar voedsel en hangen dan doodstil in het water. Schieten dan een aantal decimeter naar voor en hangen weer stil.

Volgens de kaart moet aan de andere kant van de weg nog een meer liggen. Een stuk groter dan het meer dat we net bekeken hebben. We rijden eerst nog naar de verkeerde kant van het meer waar we niet bij het water kunnen komen maar na een korte omweg komen we alsnog op de goede plaats terecht. We krijgen beide gelijk een goed gevoel bij deze plek. Het ziet er schitterend uit. Het meer is een aantal hectare groot en heeft verschillende karakters. Aan een zijde is het meer door bos begrensd wat resulteert in veel omgevallen bomen en dood hout in de oeverzone. Een perfecte oever om vanuit de bellyboot te belagen. Verderop is een hoek waar een aantal dode bomen uit het water steken. Dat ziet er helemaal geweldig uit! De andere kant van het meer ligt vol met grote wierbedden met daarin diverse geulen en gaten. Ook dit ziet er uiterst interessant uit. We besluiten het bossage deel eens van dichtbij te bekijken. Tijdens de korte wandeling zien we diverse blackbass tussen het dode hout staan. Dat geeft vertrouwen ze zitten er, en nog vrij veel ook. Direct wordt het plan gemaakt om hier morgen ochtend ons geluk te gaan beproeven. De zon staat nu op het hoogste punt en we  hebben bedacht dat we nu beter het stuk bij de gesloten camping kunnen bevissen aangezien dit grotendeels in de schaduw ligt. Met een goed gevoel rijden we weg. Hier gaan we actie beleven, dat kan gewoon niet anders!

Een zwaar begroeide oever met dood hout in het water, hier gaan we actie beleven, kan niet anders!

We zijn nu even uit gepionierd. De visdrang wint het van de ontdekkingsdrang. Dus wordt er koers gezet richting de “ex” camping waar we gisteren onze tent wilden opzetten. Als we terug rijden spotten we nog wel een derde meer. Goed verstopt tussen de bomen en achter een heuveltje. Ook dit ziet er erg interessant uit. Wellicht dat hier later in de week nog neerstrijken. Maar nu eerst vissen. Bij de “ex” camping aangekomen wordt de auto tactisch onder een boom geplaatst en begint het ritueel van bellyboot opblazen en optuigen.

Het optuig en klaarmaak ritueel in uitvoering

Als alles goed en wel geïnstalleerd is kunnen we gaan. Aangezien de oevers hier verschrikkelijk stijl zijn en grotendeels met bomen en struiken zijn begroeid, is te water gaan nog geen gemakkelijke opgave. Maar na enig gezoek is er toch een plek gevonden. Als ik na Peter met veel moeite en overgave eindelijk in mijn bootje zit, hoor ik gesis. Nee he…het zal toch niet. Helaas toch wel, goed luisteren geeft duidelijk aan dat aan de voorkant van mijn bootje lucht onstnapt. Er ontsnapt mij een luide vloek en kwaad peddel ik naar de kant. Hier zit ik dus niet op te wachten. Peter volgt mij op gepaste afstand (ik was echt kwaad) en na een korte afkoelingsperiode voor ondergetekende wordt de schade opgemaakt. Bij nadere inspectie zit er inderdaad een klein gaatje in de bovenkant van de bladder, net op de naad. We bespreken de verschillende opties wat leidt tot het plan dat ik naar de locale super ga om lijm en tape te kopen. Hiermee zullen we dan trachten het lek te dichten.

De tewaterlating was geen gemakkelijke opgave

Na een half uurtje ben ik weer terug aan het water met de benodigde materialen. Toch handig zo’n super marche, ze hebben daar echt alles wat je nodig hebt. Peter die de nodige ervaring heeft met het plakken van opblaasbare zaken, hij heeft namelijk nog een andere hobby………….ja inderdaad kitesurfen, zal de operatie leiden. Alles loopt voorspoedig en de field repair lijkt een succes  Een half uurtje later is de lijm droog genoeg zijn om de zaak weer op spanning te brengen., een spannend moment! Alles lijkt goed te gaan en de dompeltest geeft de uitslag “good to go!” Varen met die handel!

Fieldrepair geslaagd. Good to go!

Na een vertraging van ongeveer anderhalf uur zijn we dan eindelijk op pad. Aangezien de watertemperatuur boven de twintig graden is hebben we onze waadpakken verruild voor een zwembroek. Dit maakt het vissen tot een uiterst verkoelende bezigheid. Al vangen we niets we hebben het weer prima naar ons zin. De omgeving is adembenemend. We varen door een bos wat betekend dat de oevers totaal dichtgegroeid zijn met bomen en struiken. Dit heeft tot gevolg dat dergelijk plekken alleen vanaf het water te bevissen zijn. We richten ons dan ook op deze begroeide oevers. Pluggen, shads, spinnerbaits, poppers. Alle aasje worden weer tevoorschijn gehaald maar wederom is de visserij taai. Peter krijgt tot twee keer toe een harde tik op een jig en ik zie een bass van achter in de twintig in een rap tempo achter mijn plugje aankomen om vlak voor de boot weer om  te keren. Wederom geen resultaat, maar gek genoeg drukt het de stemming geenszins. We hebben het geweldig naar ons zin en genieten van de omgeving en de verkoeling van het water. Dit is pas vakantie vieren.

Heerlijk verkoelend dobberen in een schitterende omgeving, dit is pas vakantie vieren!

Na een aantal uurtjes dobberen vinden we het wel mooi geweest. Tijd voor een barbecue en biertjes.
Morgen zullen we onze opwachting maken op het meer dat we deze ochtend gespot hebben. We hebben er beide 100% vertrouwen in! Morgen gaan we vis vangen!

Wordt vervolgd!

Pieter-Bas Broeckx