Black Bass Belly Boat Trip (deel 3)

Oostwaarts

Na een uiterst geslaagd barbecue festijn, waarbij zelfs pannenkoeken gebarbequed zijn, beginnen we deze derde dag van onze vakantie fitter dan je zou verwachten. Al vroeg zitten we aan het ontbijt. We hebben dan ook een pittige dag voor de boeg! Vandaag verkassen we. Na het ontbijt worden alle spullen weer teruggestopt in de daarvoor bestemde zakken tassen dozen en hoezen en wordt de auto weer volgeladen. Al met al zijn we met een uurtje klaar. Na het ritueel van afrekenen zijn we klaar voor vertrek. De tomtom weet te melden dat de trip een klein uur in beslag zal nemen. We gaan oostwaards.

Kronkelend over kleine landweggetjes, diverse dorpjes passerend laten we de drukte van de grote stad en de daarbij behorende voorsteden achter ons. Hoe rustiger het wordt hoe groter ons vertrouwen wordt dat we wat minder zwaar beviste wateren zullen treffen. Na een uur komen we bij onze bestemming aan. Een zwaar begroeide rivier met langzaam stromend diep blauw water. Als het goed is moet even verderop de camping liggen. Als we een paar bochten verder het campingterrein oprijden ziet het er te mooi uit. Een strook langs de rivier van ongeveer 200 meter lang met daarop vele grote bomen die voor schaduw zorgen. En het is hartstikke rustig, iets te rustig zelfs. Er staat helemaal niemand! Als we het receptie huisje naderen prijkt er een briefje op de deur. Om half 2 weer terug meld het. Daar dat over een klein half uurtje is besluiten we er op te wachten. Ondertussen kunnen we de omgeving een beetje verkennen. De rivier ligt er schitterend bij. De stroom is zo’n 40 meter breed en heeft langzaam helder stromend water. De oevers zijn grotendeels begroeid met bomen en struiken die in veel gevallen tot in het water staan. Dit betekend veel schuilgelegenheid voor onze grootgebekte vrienden.
Dan hoor ik Peter roepen. Moet je komen kijken! Als ik aan kom lopen strekt hij zijn arm uit en wijst daar! Ik volg zijn vinger en zie hem dan ook. Een dikke blackbass paradeert rustig langs de oever. De vis is dik in de veertig en ziet er imposant uit! Dit laat ons bloed sneller stromen! Zullen we de kans wagen? Ach we moeten toch nog even wachten. Snel worden er hengels tevoorschijn gehaald en opgetuigd.

Als we even later bij de plek terug komen is de vis verdwenen.We besluiten maar gewoon wat worpen te maken. We hebben er beide een diepduikend plugje aan de speld hangen en beginnen de boel te verkennen. Het vissen vanaf de oever is echter behoorlijk lastig. De oever is steil en er staan erg veel bomen en struiken. We laten ons hierdoor echter niet hinderen en vissen zo goed als het gaat door. Na een tijdje zie ik in mijn ooghoek een wit busje het terrein oprijden. Ik besluit om eens te horen hoe de situatie in elkaar steekt. Uit de bus komt een jonge vent. Als ik in mijn gebrekkig frans aangeef dat we hier graag willen kamperen meld hij dat de camping gesloten is en dat er niet meer gekampeerd mag worden. Shit zeg…dat is een domper. Wel weet hij een aantal andere campings. Hij wijst naar een papier dat op een prikbord is bevestigd. Op mijn vraag welke het best vergelijkbaar is met deze wijst hij er eentje aan. Goed de zoektocht zal nog even langer doorgaan dus. Ik schrijf de camping adressen over en zet bijbehorende stipjes op onze kaart. Er zijn twee mogelijke campings die eveneens aan de rivier liggen. Zij het iets verderop. Als ik terug ben bij Peter meld deze enthousiast dat ie een dikke aanbeet had. Midden op de rivier beukte er een vis op zijn plug, gaf een paar stompen en schoot los.. ai… verder was het niets. Ik vertel hem de zaken die ik net heb aangetroffen en we bespreken ons plan. We zullen weldra onze reis hervatten. Maar dit stuk zullen we zeker nog een keer afvissen. Maar dan vanuit de bellyboot.

Als we bij de auto zijn horen we verderop wat geruis. Onze nieuwsgierigheid is gewekt. Als we het geluid volgen komen we even later bij een stuw uit. Het ziet er schitterend uit. Mooie snelle stroming met stenen en structuren. Dit gaan we eerst nog even afvissen! Snel worden de schoenen door slippers vervangen en stappen we het koele water in. We beseffen dat deze plek zeer waarschijnlijk ook redelijk zwaar bevist wordt maar kunnen het niet laten om midden op de dag in de brandende zon ons geluk te beproeven. De verkoelen van het water is echter ook een prima afleiding. De eerste worpen maken duidelijk dat het erg ondiep is. Meer dan een half metertje water staat er niet. Dit heeft als voordeel dat we er goed doorheen kunnen waden maar of het ook positief voor het vissen is valt te betwijfelen. We vissen evenwijdig aan de stuw en werpen ons kunstaas tegen de wand aan en vissen het dan rap door het woelige water terug. Als het al bijna de hele stuw zonder resultaat hebben afgevist pakt mijn plugje vuil. Snel draai ik het zaakje binnen. Maar wat schetst mijn verbazing. Het stukje vuil blijkt een visje te zijn. Als het kleine beestje wat nog geen tien cm in lengte meet vastpak zie ik dat het een blackbasje is. Haha ik heb de eerste meld ik mijn maat en triomfantelijk houd ik de vis voor me. Dan vind het beestje het mooi geweest en spartelt uit mijn hand het water in. Ik had graag een plaatje geschoten van de eerste bass ever maar dat zat er niet meer in. Ik vind dit een mooi moment om te stoppen en waad terug naar de kant. Tijd om een camping te gaan zoeken meld ik mijn maat, hij is het er mee eens.

Het kampement

Na een kwartiertje rijden komen we bij de uitgekozen camping aan. Deze heeft zoals de jongen al aangaf veel overeenkomsten. Hij ligt eveneens aan de rivier en over het gehele kampeer terein staan grote bomen die voor voldoende schaduw zorgen. Als we bij de receptie komen staat er tot onze verbazing een auto met een visbootje op de trailer voor ons. Als de mannen naar buiten komen vragen we even of het goed wil hier. De reacties zijn niet spetterend enthoussiast. De mannen melden dat het water wat te laag staat waardoor het moeizaam vissen is. Maar er zit genoeg melden ze. Op onze vraag waar we moeten zijn om ons aan te melden bij de camping wijzen ze naar waar ze net vandaan komen. Daar vinden we “le patron”. De patron komt net naar buiten en we melden hem dat we graag op zijn camping zouden willen overnachten. Geen probleem, zoek maar een plaatsje uit luidt het antwoord. Kijk lekker makkelijk daar houden we wel van. Een plaatsje is snel gevonden. Onder een paar dikke bomen pal aan het water. Helemaal prima. Snel wordt het kampement opgezet. We willen de avond namelijk graag benutten om onze eerste bellyboot trip te maken.

Snel nog even een maaltje barbekoken

Nadat we onze spullen voor onze avond sessie in orde hebben barbekoken we nog even snel even pan lekker eten waarna we onze zoektocht naar bass hervatten.  Wat een luxe we kunnen voor onze tent onze spullen in orde maken en gelijk voor de camping beginnen met vissen. Peter heeft zijn bellyboot volledig opgetuigd met fishfinder en al. Ik heb het wat simpeler gehouden aangezien ik met voornamelijk op de oevervisserij val richten. Ik krijg al snel spijt dat ik mijn fishfinder in de tent heb achter gelaten wat Peter meld dat hier op de rivier een merkwaardig bodemverloop heerst. Het is heel divers. Direct in de oever staat al 3 meter water waarna het diepteverloop een aaneenschakeling van putten, gaten en hobbel is. Geen stukje bodem is gelijk. Ik richt me op de oever terwijl Peter met rubber de verschillende gaten uitpeutert. Worp na worp wordt gemaakt. Eerst met een spinnerbait, dan met een poppertje, dan volgt een dieplopend plugje waarna een shad in de speld gehangen wordt. Succes blijft echter uit. Ook bij Peter weinig tot geen aktie. Heel af te toe een flauwe tik maar dat kan van alles zijn. Wel hoor ik regelmatig dat er mooie vissymbolen op de finder verschijnen. Dat geeft toch moed!
We besluiten gewoon door te bikkelen. Er moet en vanzelf eentje intuinen, kan niet missen. Verderop ligt een tweetal bruggen. De structuren zien er interessant uit en we besluiten maar eens polshoogte te nemen.

De oevers zien er veelbelovend uit maar het blijft erg stil…

Geconcentreerd vissen we beide richting de bruggen. Rondom de peilers van de bruggen ligt steenstort. Dit maakt een zeer mooie plek. Het ruikt hier gewoon naar roofvis. Ons vermoeden wordt bevestigd als even laten een vis met grof geweld door een school aasvis slaat. Blackbass? Zou best kunnen, zeker weten doen we het niet. Wel vissen we geconcentreerd de plek af. Helaas zonder enig resultaat. De rovende vis klapt nog wel enkele keren door de school aasvis heen. Dan wordt het weer stil. De maag zal gevuld zijn. Als we op het punt staan om weer terug richting camping te vissen komt de visboot die we zagen toen we de camping op reden, de hoek om varen. De mannen komen even langszij om te vragen hoe het gaat. We geven aan dat het erg tegenvalt en dat we weinig actie gezien hebben. De mannen wisten te melden dat ze al enkele uren aan het vissen zijn en slechts een baarsje gevangen hebben. Het is taai besluiten we waarna ieder zijn eigen kant weer op gaat.

Seccuur worden de kantjes uitgeworpen

Op de terugweg pakken we de andere oever. Ik gooi de kantjes af met een dieplopend plugje terwijl Peter het open water bestookt met dieplopende plugjes en even later met een ratelaartje. De oevers zien er schitterend uit. Steile oevers die regelmatig onderbroken worden door een boom of struik die in het water hangt. Ze moeten daar gewoon onder liggen, het kan gewoon niet anders. Toch blijven de aanbeten uit. Als het begint te schemeren zijn we weer ter hoogte van de camping. Iets stroomafwaarts van de camping ligt een ondiepe plaat die voor een groot deel begroeid is met plantenbedden met daartussen brede stroken vrij water. Hier zullen we nog eenmaal ons geluk beproeven vandaag.

Met uiterste precisie worden onze aasjes langs en over de wierbedden gevist. Maar ook hier blijft het ernstig stil. Wel krijgt Peter nog de schrik van zijn leven als pal langs zijn bellyboot het water uiteensplijt en een gruwelijke kolk naast zijn bootje verschijnt. Dat kan maar een ding betekenen concluderen we. Meerval! Het schijnt wel vaker voor te komen dat bellyboters, de er toch uitzien als behoorlijk grote eenden, eens even van dichtbij bekeken worden door de meervallen. Of het nu nieuwsgierigheid is of territorium gedrag blijft gissen natuurlijk. Een bijzondere ervaring was het zeker!

Als we even later weer bij de tent zijn en een biertje drinken zijn we toch een beetje sip. Dat de vis niet in de boot zou springen hadden we wel een beetje verwacht maar dit is toch wel erg taai. We besluiten op het aanbod van Alex in te gaan. Hij had ons een paar dagen geleden aangeboden om ons een dag op sleeptouw te nemen en ons de goede plekken te tonen. Vol goede moed wordt het nummer gedraaid. Ietwat nerveus over hoe een telefoongesprek met een fransman aan te gaan. Maar helaas er worden niet opgenomen. Ach morgen nog maar eens proberen. Eerst maar eens een tukje doen. Morgen weer een dag!

Wordt vervolgd!

Pieter-Bas Broeckx