Black Bass Belly Boat Trip (deel 1)

De voorbereiding!

Het was op een donkere februari avond dat het plan gesmeed werd. Ik was op bezoek bij mijn trouwe vismaat Peter Tuinman. Onder het genot van een biertje werden we het eens dat we nu toch maar eens samen op vistrip moesten. Met twee man een volle week knallen. Verder brainstormen leverde een aantal mogelijke bestemmingen op. Met licht materiaal op zilte rovers in Noorwegen. Gericht met kunstaas op meerval in Spanje of op blackbass! Met name de laatste optie leek ons beide erg interessant. Deze vis die miljoenen Amerikanen, Japanners en tegenwoordig ook Europeanen in de ban houdt moet toch wel iets speciaals zijn. Die avond, terwijl de regen tegen de ramen kletterde begon het plan zijn eerste vorm te krijgen.

De weken die daarop volgden stonden in het teken van voorbereiding. Websites van Franse bass fanaten werden afgestruind evenals diverse fora en prikborden. De google translate machine heeft menig overuur gedraaid. Langzaam aan werden de zaken duidelijker en begon het plan vastere vormen aan te nemen. Uiteindelijk werd besloten om een gebied in de buurt van Bordeaux (Regio Gironde) uit te kiezen als jachtterrein. Hier zijn rivieren, meren en vijvers in overvloed te vinden en bevat een groot deel van deze wateren bass.

Een ander deel van onze voorbereiding bestond uit het samenstellen van het juiste materiaal, en dan met name kunstaas. Zowel Peter als ik zijn redelijk kunstaasgestoord en hebben een grote voorliefde voor pluggen van Japanse makelarij. Voor deze bass trip moesten dan ook de meest exotische en spannende aasjes gevonden worden. Een zoektocht waarbij we, digitaal, de hele wereld zijn over geweest.

Het resultaat van de voorbereiding

Na verloop van tijd komt dan toch de datum van vertrek dichterbij. En dan ineens is het zover! Peter zal ‘s avonds bij mij in Nijmegen aankomen waarna we de auto inladen en de volgende ochtend om 4:00 vertrekken naar het warme Zuid-Frankrijk. De nacht verloopt ietwat onrustig en vol dromen over geweldige avonturen. En nog voor de wekker gaat ben ik al wakker. Hoe is het toch mogelijk. Een bonk op de deur is genoeg om Peter waker te maken. Klaar om te gaan. Nog een keer worden alle checklijstjes nagelopen terwijl we wat eten naar binnen werken. Dan krijgt de vriendin een dikke zoen en gaan we op weg. We hebben nog een lange weg te gaan. 1200 km sturen.

De auto wordt volgeladen, bijna klaar voor vertrek

De reis verloopt voorspoedig. Ondanks file op de rondweg van Parijs en nabij Orleans komen we aan het eind van de middag aan bij ons beoogde einddoel. Bordeaux! Allereerst dient een hengelsportzaak gevonden te worden. Via de tomtom worden we naar een voor ons onbekende locatie gedirigeerd. Hier zou een grote viszaak moeten zijn, dit hadden we thuis al op internet uitgezocht. Maar op het moment dat het apparaat de lang verwachte  boodschap “bestemming bereikt” meedeelt is er geen viszaak in zicht. Kort paniek moment, wat nu? Twee dames die een sigaretje staan te roken in hun werkpauze worden aangesproken en de juiste weg wordt ons duidelijk gemaakt. Het is net even een stukje verder. Een paar honderd meter plus een paar bochten later ligt daar dan toch de viszaak. Een enorme loods tot de nok toe gevuld met allerlei soorten hengelsport materialen. De kunstaas afdeling is verreweg de grootste van de winkel. De meest uiteenlopende aasjes hangen hier aan de muur. Van kleine blinkertjes voor forel tot enorme lepels voor de meervallen. Maar ook het bass kunstaas is goed vertegenwoordigd. Al snel staan we ons te vergapen aan diverse mooie exotische aasjes. Het enige dat ons tegenhoudt alles van de muur te graaien is de prijs. Wat allemachtig duur zeg! Minstens 40% duurder dan bij ons thuis. Desondanks kunnen we ons niet echt inhouden en pakken we toch wat zakjes van dit en doosjes van dat uit de rekken. We zijn tenslotte op vakantie!

Tijdens het regelen van de vergunningen raken we aan de praat met de medewerker. Zijn naam is Alex en hij is van onze leeftijd. Het gebrek aan kennis van de Franse taal aan onze kant en engelse taal aan zijn kant wordt goedgemaakt door enthousiasme. Alex blijkt een zeer enthousiast visser te zijn die eveneens vaak de Bass achterna gaat. Mondjesmaat weten we wat informatie te winnen. Het blijkt dat de regio die wij in eerste instantie in gedachten hebben niet echt optimaal is voor Bass. Ze zitten er wel maar er wordt zeer veel gevist. Dat zorgt ervoor dat de vissen zeer schuw en argwanend zijn. De tweede regio die we hadden bedacht blijkt een schot in de roos. Alex woont zelf in deze omgeving en vertelt dat het daar goed vissen is. Hij biedt aan ons een dagje mee te nemen om ons wat dingen te laten zien. Hij geeft zijn telefoon nummer en zegt dat we hem een dag van tevoren moeten bellen. Echt fantastisch, daar gaan we zeker gebruik van maken besluiten we.

Een half uurtje later staan we met een zak kunstaas, onze vergunningen en een goede dosis optimisme weer naast de auto. Tijd om een camping op te zoeken. Als het goed is moet deze op een kwartiertje rijden liggen. Ook bij deze locatie raakt de tomtom op het laatste moment de weg kwijt maar de bordjes doen de rest. Rond een uurtje of  7 rijden we het camping terrein op. Snel de tent opzetten, een hapje eten en dan nog proberen de eerste worpen te maken. Ik weet dat het verstandiger is om eerst een nachtje te slapen maar de verslaving wint het van het verstand. In no time staat de tent en hebben alle spullen een plaatsje gekregen. Tijd om een hapje te eten. Als ik Peters gastoestel aan de gasfles wil koppelen merk ik dat er iets mis is. De schroefdraad is ernstig verbogen en recht opdraaien is geen optie. Daar het niet mijn materiaal is laat ik de assemblage van het geheel aan Peter over. Dit wordt geheel in zijn stijl uitgevoerd (hard en lomp). Helaas werkt het echter niet zoals het zou moeten werken en het vlammetje dat uit ons fornuisje komt is net genoeg om de pan te verwarmen. Daar we beide toch erg honger hebben besluiten we dit probleem te laten voor wat het is en maar wat eten te gaan halen.

Na een klein hapje bij de lokale Mc Drek (onze enige optie) moet er nu toch maar eens gevist worden! Hier hebben we lang naar uitgekeken en we grappen er rustig op los over hoeveel vissen we gaan vangen. We rijden naar een groot meer dat niet ver achter de camping ligt. Het water ziet er mooi uit. Het is kraak helder en de ondiepe oeverzone is bijna geheel begroeid met waterplanten. Deze velden liggen tot ongeveer 5 a 10 meter uit de oever waarna het open water begint. In deze velden zijn de nodige gangen en gaten. Het ziet er allemaal machtig interessant uit! Verderop gaat een snelweg over het meer en de pontons van de brugpeilers lijken een perfecte stek.. We besluiten naar de brug te wandelen en vanuit daar terug te vissen naar de auto.

Het water ziet er veelbelovend uit!

Bij de brug aangekomen zien we dat we niet de enige zijn die hier een mooie stek in zagen. De grond is geheel platgestampt en aan de verschillende voetafdrukken in het zand kunnen we opmaken dat wij niet de enige zijn die hier onlangs zijn geweest. Verder zie ik een aantal dobbers drijven. Bij nadere inspectie blijken die te horen bij een aantal oude mannetjes die vanaf de brug vissen. We laten ons niet ontmoedigen en gaan aan de slag, vol vertrouwen en optimisme. Al onze Hollandse rubberervaring zal ons toch wel aan een visje helpen.

Vol verwachting worden de eerste worpen gemaakt en worden shadjes langs de bodem getikt. Helaas levert dit niets op. We besluiten van plan te wisselen. Ik ga met poppertjes aan de gang en Peter pakt een onverzwaarde Fin-s die weedless gerigd is. Langzaamaan vissen we onze weg langs de oever en laten ons kunstaas zijn werk doen net langs de wier randen. Maar ook dit levert geen enkele respons op. Nu wist ik dat de kans op vis zo de eerste sessie niet erg groot zou zijn maar dit is wel erg karig. We zien ook nergens vis jagen en andere vissers komen we ook niet tegen. Ik sta net op het punt om Peter voor te stellen om terug te gaan naar de camping als…FLSSSHTSSSS…. Verschrikt kijk ik om en zie een enorme ring uitdijen en een verschrikte Peter ietwat wit wegtrekken. Wat was dat! “Kerel dat was er een“ wordt mij mede gedeeld. Heb je hem gezien? Ja man.. Die vis was dik veertig, het gebeurde recht voor mijn neus. Potverdepotver….plotseling zitten we beide weer vol energie. Zou het dan toch kunnen? We vissen nog een dik uur door waarbij elk wierbedje wordt uitgeplozen. Ik ben intussen ook al naar een Fin-s overgeschakeld, een aasje dat instant vertrouwen gewonnen heeft. Helaas gebeurt er verder niets meer.

Als we terug lopen naar de auto wordt Peter gebeld. Na een verbaasd telefoongesprek wordt mij gemeld dat een goede vriend van hem naast ons op de camping staat. Naja…hoe klein is de wereld? Of we nog even een biertje doen. Ach een biertje moet wel lukken. Na een aantal biertjes is het tegen twaalven als we uitgeput de tent induiken. Dat wordt geen ochtendsessie morgen grap ik nog voordat ik mijn ogen sluit. 

Wordt vervolgd!

Pieter-Bas Broeckx